„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Intuicja wiary to bezcenna władza duchowa i przywilej człowieka. Pozwala łączyć różne fakty, iść po nieprzetartej jeszcze ścieżce, odkrywać nowe sposoby życia Ewangelią. Dziś, niestety, często zaniedbana, by nie powiedzieć zmarginalizowana w życiu większości chrześcijan. Jaka jest tego przyczyna? Nie wiadomo. Może po prostu nieświadomość jej istnienia i roli? A może obawa przed zbłądzeniem?
W okresie Bożego Narodzenia stajemy duchowo przy żłóbku Pana Jezusa. Można powiedzieć, że w ten sposób znajdujemy się u źródła naszego życia duchowego, zbawienia, u początku łaski. W tym małym Dzieciątku przychodzi na świat wszechmogący i miłujący człowieka Bóg, który przemieni wszystko. Kontemplacja stajenki betlejemskiej niesie w sobie wskazania, jak rozwijać życie duchowe, jak przygotować dla Boga miejsce w swej duszy.
Maria Franciszka Teresa Martin, przyszła święta Teresa od Dzieciątka Jezus, urodziła się 2 stycznia 1873 roku w Alencon. O narodzinach ostatniej córki rodziny Martin, Teresy, dowiadujemy się z korespondencji rodzinnej, zwłaszcza listów Zelii Martin. W korespondencji znajdujemy wiele szczegółów z pierwszych chwil życia Teresy.
Wkrótce Zelia znalazła się w kościele. Uklękła jak najbliżej Jezusa ukrytego w tabernakulum. Ukryła twarz w dłoniach. Jak długo modliła się – sama nie umiałaby odpowiedzieć. Zapamiętał sobie tylko swą prośbę do Chrystusa: - Mój Boże! Ponieważ nie jestem godną być Twoją oblubienicą, wstąpię w związek małżeński, ażeby wypełnić Twoją wolę świętą, a wtedy, Bożej mój, daj mi dużo dzieci i nich one wszystkie będą Tobie poświęcone.
Człowiek jako wolny i rozumny stał się koroną widzialnego, materialnego stworzenia – ożywionego i nie ożywionego. Z woli Bożej miał panować nad światem, rządzić nim i przekształcać go, doskonalić zgodnie z planem Bożym. Bóg podzielił się z człowiekiem swoją władzą nad stworzeniem. I znowu jest to znak wielkości człowieka, podobieństwa do Boga, ale i ryzyko możliwości złego wykorzystania władzy nad stworzeniem.
Współczesny człowiek nie jest przygotowany do czekania i oczekiwania. Dotyka nas wszystkich wszechobecny pośpiech i oczekiwanie efektów naszej pracy tu i teraz. Nie potrafimy, nie chcemy i chyba już nie czujemy potrzeby zatrzymania się, aby ofiarować sobie cenny czas refleksji, a temu właśnie ma służyć Adwent - zadumie, medytacji i sensownemu czekaniu. Tak poleca nam Kościół.
Bóg oczekuje od nas czujności serca. Podjęcie nieprzyjemnej pracy, systematyczna nauka, uczciwość na egzaminach, kontrola myśli i spojrzeń w trakcie przeglądania internetu, punktualne chodzenie spać, nieprzesiadywanie po nocach - wszystko może być okrzykiem miłości ku Jezusowi. Każdą minutę możemy zamienić w coś nadprzyrodzonego.
„Weselcie się nadzieją” – ten cytat z Listu św. Pawła do Rzymian wybrał papież Franciszek jako tytuł, a zarazem temat orędzia na 38. Światowy Dzień Młodzieży, który w najbliższą niedzielę 26 listopada będzie obchodzony w Kościołach lokalnych. Ojciec Święty zachęca w nim do „do wyboru stylu życia opartego na nadziei”.
Światowy Dzień Ubogich w Kościele katolickim obchodzony jest w XXXIII Niedzielę Zwykłą. Został ustanowiony w listopadzie 2016 roku przez papieża Franciszka w Liście Apostolskim Misericordia et Misera, napisanym na zakończenie Nadzwyczajnego Jubileuszowego Roku Miłosierdzia. VII Światowy Dzień Ubogich odbędzie się pod hasłem: “Nie odwracaj twarzy od żadnego biedaka”.
„Polskość to w gruncie rzeczy wielość i pluralizm, a nie ciasnota i zamknięcie” - napisał św. Jan Paweł II w książce „Pamięć i tożsamość”. Kościół aprobuje patriotyzm, traktując go jako jedną z ważnych cnót społecznych, natomiast jest krytyczny wobec nacjonalizmu. „Miłość do własnej ojczyzny nigdy nie może być usprawiedliwieniem dla pogardy, agresji oraz przemocy” - napisali polscy biskupi w liście pt. „Chrześcijański kształt patriotyzmu”.
