Herb Zgromadzenia

„Świetlista Latarnio miłości, wiem jak dojść do Ciebie, odkryłam tajemnicę, przywłaszczenia sobie Twego płomienia”.

św. Teresa od Dzieciątka Jezus

Odnowiony w roku 2019 herb Zgromadzenia Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus nawiązuje do pierwszego herbu sióstr Terezjanek, wywodzącego się z karmelitańskiej tradycji heraldycznej. Agregacja Zgromadzenia do Zakonu Karmelitów Bosych, jaka dokonała się w roku 1991, podkreśliła duchowe związki sióstr Terezjanek z Karmelitańską Rodziną Zakonną. Symboliczne elementy graficzne herbu Zgromadzenia, zapożyczone są z herbu Zakonu Karmelitów Bosych i nawiązują do karmelitańskiej duchowości św. Teresy od Dzieciątka Jezus – Patronki Zgromadzenia.

Odnowiony herb Zgromadzenia składa się z tarczy herbowej oraz umieszczonego nad nią zawołania sióstr Terezjanek, wyrażonego w języku łacińskim: „AMOREM AD SUPREMAM CARITATEM PROPAGARE”. Sentencja zawołania może być wyrażona również w innych językach. Na tarczy herbowej umieszczone zostały następujące symboliczne elementy graficzne: góra Karmel z krzyżem na szczycie, dwie gwiazdy po lewej i prawej stronie góry oraz serce i płomień.

Góra Karmel symbolizuje przynależność Zgromadzenia do Karmelitańskiej Rodziny Zakonnej, której patronuje Najświętsza Maryja Panna. Serce symbolizuje miłość, będącą centrum Kościoła Katolickiego oraz istotę posłannictwa Zgromadzenia Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Ma ono również przypominać siostrom Terezjankom słowa ich Patronki: „W sercu Kościoła, mojej Matki, będę miłością”. Nad sercem, a równocześnie u stóp krzyża, został umieszczony płomień symbolizujący gotowość spalania się każdej siostry w miłości do Chrystusa, będącego Głową Kościoła – swego Mistycznego Ciała. Gwiazda po lewej stronie symbolizuje św. Teresę od Dzieciątka Jezus, a gwiazda po prawej stronie symbolizuje sługę Bożego biskupa Adolfa Piotra Szelążka – założyciela Zgromadzenia. Symbolika herbu podkreśla misję Zgromadzenia, którą jest szerzenie miłości Bożej w sercach wszystkich ludzi, a zwłaszcza w sercach dzieci i młodzieży, w duchu Małej Drogi św. Teresy z Lisieux.

Odnowiony herb i logo Zgromadzenia zostały zaprojektowane przez Tomasza Domańskiego.

ZAWOŁANIE ZGROMADZENIA

Pierwszym używanym przez siostry i zaakceptowanym przez Założyciela zawołaniem, były słowa św. Teresy: „Władając miłością ogłoszę Chrystusa Królem Serc”. Najprawdopodobniej wypływało to z faktu, iż Zgromadzenie, prawie w całości, uformowało się z członkiń Asocjacji Chrystusa Króla, którym także bliska była duchowość św. Teresy od Dzieciątka Jezus. W miarę upływu czasu, gdy do naszych wspólnot przybywały nowe osoby, nie związane z Asocjacją Chrystusa Króla, zaczęła pojawiać się myśl o nadaniu i zatwierdzeniu hasła Zgromadzenia.

Pierwszą wzmiankę obecnego hasła Zgromadzenia, znajdujemy w tak zwanej Regule Duchowego Dziecięctwa, sporządzonej przez ówczesną mistrzynię Nowicjatu s. Teresę Szafran w 1953 r. Reguła została ułożona z wyjątków Pisma świętego i pism św. Teresy od Dzieciątka Jezus, a na jej stronie tytułowej znajduje się krzyż oraz słowa: „Szerzyć miłość dla Najwyższej Miłości”. W roku 1962 w trakcie prac nad poprawkami do Konstytucji Zgromadzenia pojawiły się wnioski: „oficjalnego przyjęcia hasła Zgromadzenia, które należałoby umieścić przy końcu drugiego artykułu Konstytucji”. Słowa proponowane na hasło Zgromadzenia, św. Teresa wypowiedziała niedługo przed śmiercią, wyjaśniając w nich swój program życia w wieczności. Siostra Genowefa od Przenajświętszego Oblicza (dnia 8 lipca 1897 r.) czytała jej fragment o wiecznej szczęśliwości, św. Teresa przerwała jej nagle:
– Nie to mnie pociąga.
– Cóż więc?
– Ach! Miłość. Kochać i być kochaną i powracać na ziemię, by szerzyć miłość dla Najwyższej Miłości”.

Hasło Zgromadzenia zostało przyjęte w roku 1965, podczas V Kapituły Generalnej i wpisane do odnowionych Konstytucji. Od roku 1969 do 1977 siostry składając Profesję, tak czasową, jak i wieczystą, odnosiły się do hasła Zgromadzenia: „Przyrzekam rozszerzać Twe Królestwo modlitwą, ofiarą i czynem, bym z Twą pomocą mogła Tobie dawać dusze a duszom Ciebie, szerząc miłość dla Najwyższej Miłości”. Po VII Kapitule Generalnej w 1977 r. powtórnie wybrana na Przełożoną Generalną Zgromadzenia, matka Albina Wysocka, zaczęła systematycznie umieszczać hasło Zgromadzenia na początku Pism okólnych kierowanych do sióstr. Rok później w odnowionym Dyrektorium w artykule 6 został dodany zapis: „Hasło Zgromadzenia umieszcza się w odpowiednim miejscu w domach Zgromadzenia, na początku okólników Przełożonej Generalnej i korespondencji wewnątrz Zgromadzenia”. W myśl tego zapisu zaprojektowano i wykonano na drewnianych listwach hasło Zgromadzenia: „Szerzyć miłość dla Najwyższej Miłości”. Umieszczano go w każdym naszym domu najczęściej w refektarzu, obok krzyża i wizerunku św. Teresy. Od roku 2020 hasłem „Szerzyć miłość dla Najwyższej Miłości” zwieńczony jest herb Zgromadzenia.

PIECZĘĆ ZGROMADZENIA

Z danych archiwalnych wynika, że Zgromadzenie już u początków swego istnienia, podjęło starania o wykonanie własnej pieczęci, która w tamtym czasie poniekąd zastępowałaby herb Zgromadzenia. Konsultacje w tej sprawie, z księdzem biskupem Adolfem Piotrem Szelążkiem, prowadziła pierwsza Przełożona Generalna matka Maria Kubasiewicz. Z zachowanej korespondencji dowiadujemy się, że dnia 26 kwietnia 1937 r. Ojciec Założyciel napisał do Przełożonej Generalnej: „Na pieczęci, oczywiście trzeba umieścić napis: „Władając miłością ogłoszę Chrystusa Królem Serc”. Lecz nade wszystko proszę przesłać mi rysunek projektowanej pieczęci. Z opisu, który mi został nadesłany, nie mogę należycie przedstawić sobie jak będzie wyglądała pieczęć, a chcę, żeby była piękna”. Prawdopodobnie pieczęć powstała dopiero po wojnie. Argumentem przemawiającym za tym, jest list Przełożonej Generalnej matki Marii Kubasiewicz, do Karmelu w Lisieux, datowany na 4 września 1947 r., w którym to liście, matka pisze następujące słowa: „Dotąd nie znalazłyśmy osoby, któraby wykonać mogła piękny wzór pieczęci,

z wizerunkiem naszej Świętej Patronki. Na pewno nikt nie wykona tego piękniej, niż Przewielebna Matka Genowefa od Oblicza Pańskiego, Najczcigodniejsza Siostra Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus. Byłybyśmy najszczęśliwsze i najwdzięczniejsze, gdybyśmy mogły otrzymać tę łaskę”. Pieczęć, którą posługuje się matka Maria Kubasiewicz, a później następne Przełożone Generalne, właściwie zawiera wszystkie elementy herbu. Widzimy na niej tarczę herbową, na której umieszczono kontury serca z płomieniem, w serce zaś wpisany został wizerunek św. Teresy, nad tarczą herbową znajduje się symbol Ducha Świętego w postaci gołębicy oraz dwie wstęgi (u góry i dołu) z napisem: „Władając miłością ogłoszę Chrystusa Królem Serc”. Nie posiadamy informacji, kto projektował i wykonał pieczęć wyżej opisaną, jak również drugą okrągłą z wizerunkiem św. Teresy i łacińską nazwą Zgromadzenia. Obie pieczęcie prawdopodobnie pojawiły się jednocześnie i Przełożone Generalne posługiwały się nimi do momentu zaprojektowania i przyjęcia herbu Zgromadzenia. Od 1995 roku wszelkie dokumenty urzędowe posiadają znak graficzny – herb Zgromadzenia, a pieczęć herbowa (jako historyczna) wykorzystywana jest już tylko do stemplowania Aktów Profesji sióstr. Jeśli chodzi o pieczęć okrągłą to bez zmian, używana jest aż do czasów współczesnych.

ŚWIĘTA ZGROMADZENIA

Uroczystość Patronalna

Dzień św. Teresy od Dzieciątka Jezus, przypadający na 1 października, jest główną uroczystością patronalną naszego Zgromadzenia. Zgodnie z wolą Ojca Założyciela biskupa Adolfa Piotra Szelążka, św. Teresa jest patronką i opiekunką naszej rodziny zakonnej. Święto Patronalne jest szczególną okazją do wyrażenia Bogu wdzięczności za życie i świętość św. Teresy z Lisieux oraz jej małą drogę, czyli drogę dziecięctwa duchowego, która jest naszym drogowskazem w podążaniu do świętości. Każda wspólnota przygotowuje się do przeżywania tego dnia poprzez 9-dniową nowennę prosząc o deszcz róż łask Bożych dla Zgromadzenia. W uroczystość św. Teresy od Dzieciątka Jezus, miarę możliwości, w każdym domu sprawowana jest Eucharystia, podczas której siostry odnawiają zakonne śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa według Konstytucji Zgromadzenia. W dniu święta Patronalnego, łączymy się ze wszystkimi wspólnotami w Polsce i za granicą, wsłuchujemy się w słowa i życzenia Przełożonej Generalnej wyrażone w piśmie okólnym. Dzień ten jest przeżywany bardzo uroczyście, w duchu terezjańskiej prostoty i radości.

Święci Karmelu

Z racji przynależności do Rodziny Karmelitańskiej, Zgromadzenie uroczyście obchodzi liturgiczne wspomnienie św. Teresy z Avila – 15 października, oraz św. Jana od Krzyża – 14 grudnia.

Święta Pana Jezusa

Święta Pana Jezusa, zwłaszcza w tajemnicy dziecięctwa, obchodzone są w całym Zgromadzeniu w sposób uroczysty. Idąc za tradycją pierwszych sióstr, do dziś bardzo solennie obchodzona jest także Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata.

Święta Maryjne

W duchowości terezjańskiej bardzo istotne miejsce zajmuje miłość i pobożność do Matki Bożej. Szczególnie uroczyście obchodzimy święto Matki Kościoła (poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego) jako jedno z głównych świąt Zgromadzenia.

Założyciel Zgromadzenia Sługa Boży biskup Adolf Piotr Szelążek pisał: „Droga do miłości Bożej bez Maryi, Matki Boskiej, pojąć się nie da. (…) Nie jest naprawdę czcicielem św. Teresy, kto nie potęguje w sobie czci do Najświętszej Maryi Panny”.

s. Lucyna Lubińska

Inne święta ku czci Matki Bożej obchodzone w Zgromadzeniu

25 marca

Zwiastowanie Pańskie

3 maja

Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

16 lipca

Matki Bożej z Góry Karmel

15 sierpnia

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

8 grudnia

Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny