„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Kiedy w listopadzie 1863 r. otrzymała Zelia telegram donoszący o zdobyciu przez Izydora bakalaureatu z nauk ścisłych, przesłała bratu szczere gratulacje. Troska o przyszłość brata nie dawała spokoju Zelii. Jako starsza siostra znała lepiej życie od niego. Dawało jej to prawo do pouczeń Izydora.
Podejmując w niniejszej katechezie temat nawrócenia dotykamy samej istoty duchowego przeżywania Wielkiego Postu i przygotowania do Wielkanocy. Chcemy spojrzeć na nawrócenie w kontekście całego życia duchowego, w kontekście drogi duchowego zjednoczenie z Bogiem.
Niezależnie od czasów, sytuacji społecznej i politycznej, kultury narodowej, w których przychodzi żyć i pełnić posługę kapłanom, podstawy ich duchowości i aktywności apostolskiej pozostają niezmienne. Są nimi duchowa więź z Chrystusem, która trwa i formuje się przez osobistą modlitwę, rozważanie słowa Bożego, życie Eucharystyczne.
Niedziela. Z szeroko otwartych drzwi kościoła w Alencon zaczęła wypływać fala ludzka na ulicę. Pierwsze szeregi tejże fali stanowili ludzie, którzy mało co mieli do powiedzenia Panu Bogu. Na nich czekali już przed kościołem ci, którzy w ogóle nie doznawali potrzeby porozmawiania ze swoim Stwórcą.
Wiara nie może pozostać tylko na poziomie osobistych przekonań, lecz winna stać się całościowym oddaniem się Bogu. Winna przejawić się w formie osobistego zaangażowania, przylgnięcia do poznanej prawdy i przyzwolenia, by nas pociągała ku nieskończonym horyzontom ukazywanym przez mądrość Bożą.
Kościół katolicki w dzień śmierci św. Agnieszki, 21 stycznia w bazylice błogosławi dwa baranki. Pozyskana z nich wełna służy do wykonania paliuszy. W ikonografii Agnieszkę najczęściej przedstawia się z: barankiem, mieczem lub dwiema koronami oznaczającymi dziewictwo i męczeństwo.
Niedziela Słowa Bożego jest dla każdego z nas wielkim darem, który umocni naszą wiarę, nadzieję i miłość. Pragniemy wraz ze św. Teresą od Dzieciątka Jezus, sercem i umysłem zgłębiać Słowo Boże.
Zelia i Ludwik, oparci o parapet okna, trwali w milczeniu. Dobrze było im razem w ten wiosenny, pogodny wieczór. Czasem ciepły wiatr musnął ich twarze ciepłym oddechem. Wzrok ich zatrzymywał się to na gwiazdach porozumiewających się między sobą mruganiem, to na rogaliku księżyca albo na młodych liściach drzew, które w mrocznym świetle ulicznych lamp przybrały fantastyczne kształty i barwę.
Wstępując do Karmelu Teresa nie przestraszyła się jego surowości. Znalazła w nim oazę do ćwiczenia się w wielu cnotach, wykorzystując przy tym każdą nadarzającą się okoliczność. Radykalność życia, umiłowanie pokory oraz współpraca z łaską Bożą zaprowadziły Teresę do odkrycia małej drogi, która pozwoliła jej odpłacić miłością za miłość
6 stycznia ulicami miasta Suwałki przeszedł Orszak Trzech Króli. Wziął w nim udział tłum suwalczan, których nie zniechęciła mroźna aura. Zgromadzeni przeszli spod Aquaparku do parku Konstytucji 3 Maja, radośnie śpiewając kolędy.
