• Flaga Ukrainy

„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.

św. Teresa od Dzieciątka Jezus

Posługa kapłanów na tle przemian społecznych

Każdy arcykapłan, spomiędzy ludzi brany, dla ludzi jest ustanawiany w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy. Może on współczuć tym, którzy nie wiedzą i błądzą, ponieważ sam podlega słabości. I ze względu na nią powinien tak za lud, jak i za samego siebie składać ofiary za grzechy. A nikt sam sobie nie bierze tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga jak Aaron. Podobnie i Chrystus nie sam siebie okrył sławą przez to, iż stał się arcykapłanem, ale uczynił to Ten, który powiedział do Niego: «Ty jesteś moim Synem, Ja Cię dziś zrodziłem», jak i w innym miejscu: «Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka». (Hbr 5, 1-6)

Wstęp.

Jest takie powiedzenie zwane w cudzysłowie przekleństwem: „Obyś żył w ciekawych czasach!” Zdaje się, że nie trzeba nikogo przekonywać, że w Polsce żyjemy teraz w tzw. „ciekawych czasach”. Zresztą te „ciekawe czasy” są naszym udziałem już dłuższy czas – trudno nawet określić jak długo. Niewątpliwie niestety obecne przemiany w Polsce i w ogóle na świecie są bardzo szybkie i destrukcyjne – niszczące porządek społeczny. Społeczeństwo w naszym kraju cały czas pozbawione jest spokoju – być może również ze swojej własnej winy. Mam w tym miejscu na myśli – jak się obecnie okazuje – ostatnie nierozważne wybory, przez które jeszcze bardziej wzrasta niepokój społeczny i tak już mocno rozbudzony przez wojnę na Ukrainie.

Na tle sytuacji społecznej w Polsce może rodzić się wiele pytań również natury duchowej. Jakie są duchowe źródła tej sytuacji w sercu Polaków? Jak w takiej sytuacji powinni zachować się kapłani Kościoła? Jak powinni reagować wierni świeccy na narastającą agresję i podział w życiu społecznym? Jako Misja św. Teresy od Dzieciątka Jezus – misja modlitwy za kapłanów, skoncentrujmy się przede wszystkim na naszym duchowym powołaniu, na zrozumieniu roli kapłana, jego misji we współczesnym świecie i na naszym wsparciu duchowym i wszelkiej innej pomocy wobec kapłanów, którzy pracują w naszych parafiach – jak to można powiedzieć, „na pierwszej linii frontu”.

1. Nienaruszalne podstawy duchowości i posługi kapłańskiej.

Niezależnie od czasów, sytuacji społecznej i politycznej, kultury narodowej, w których przychodzi żyć i pełnić posługę kapłanom, podstawy ich duchowości i aktywności apostolskiej pozostają niezmienne. Są nimi duchowa więź z Chrystusem, która trwa i formuje się przez osobistą modlitwę, rozważanie słowa Bożego, życie Eucharystyczne, osobistą adorację Najświętszego Sakramentu i pobożne sprawowanie sakramentów, a szczególnie Mszy świętej we wspólnocie wiernych. Duchowość kapłańska formuje się również przez wszelkie przejawy miłości pasterskiej, służby wobec powierzonej kapłanowi przez Kościół wspólnoty wiernych – kapłan uświęca się przez pełną miłości posługę.

We współczesnych nam czasach kapłani mają szukać komunii z Chrystusem na modlitwie, rozważaniu słowa Bożego i osobistej adoracji Najświętszego Sakramentu. Dzięki modlitwie rodzi się w ich sercach pokój duchowy, który mogą przekazywać wiernym świeckim. Słowo Boże, którym żyją i które głoszą kapłani jest żywe i skuteczne w każdym czasie, przenikające duszę, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca ludzkiego. Nie ma stworzenia, które byłoby przed nim zakryte (por. Hbr 4, 12-13). To w świetle słowa Bożego kapłani mogą dostrzec współczesne zagrożenia i zakusy złego ducha i ostrzec przed nimi wiernych. Słowo Boże odkrywa i osądza tych, którzy nawet Kościół i rzeczy święte wykorzystują do zaspokojenia swoich rządz władzy i posiadania. Dzięki słowu Bożemu kapłani mogą rozumieć świat i wskazywać drogę, jak się w nim poruszać. Dlatego we współczesnym świecie mają być oni strażnikami i głosicielami słowa Bożego.

Kapłan ma duchowo żyć, trwać w Wieczerniku. Adoracja Najświętszego Sakramentu i karmienie się Ciałem Pańskim podczas sprawowania Najświętszej Ofiary stanowi dla niego centrum życia i powołania. Nie bez znaczenia sakramenty kapłaństwa i Eucharystii zostały ustanowione razem w Wieczerniku. Tych sakramentów nie da się duchowo oddzielić od siebie. Stanowią one nierozerwalną jedność. Dlatego pobożność eucharystyczna jest wpisana w powołanie kapłańskie. Bez niej kapłan duchowo umiera.

Najświętszy Sakrament jest pamiątką męki Pańskiej. Poucza o tym m.in. modlitwa, którą kapłani najczęściej odmawiają chowając Najświętszy Sakrament: Boże, Ty w Najświętszy Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej męki. Daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia… Kapłani przez pobożność eucharystyczną doświadczają duchowo męki Pańskiej, wchodzą w tajemnicę zbawczego krzyża Jezusa Chrystusa. Dzięki temu mogą być blisko krzyża, cierpienia powierzonych swojej posłudze wiernych. Rozumieją zbawcze znaczenie niesionego przez nich krzyża i mogą nieść im duchową pomoc, szczególnie przez posługę sakramentalną.

2. Kapłan wobec współczesnego podziału społeczeństwa w Polsce.

Społeczeństwo polskie jest bardzo podzielone, ludzie nawet w rodzinach potrafią być nastawieni do siebie bardzo agresywnie. Wydaje się, że przyczyną tego podziału wcale nie są różnice polityczne. Do różnic politycznych należą np. różna wizja polityki międzynarodowej, różne widzenie systemu podatkowego w państwie, różne wizje polityki monetarnej… A w większości tych spraw strony, które się kłócą w Polsce są zgodne. Jedna i druga strona polityczna stosuje rozdawnictwo społeczne i słusznie, bo trzeba wspierać rodziny. W wielu krajach Zachodniej Europy jest jeszcze większy socjal. Obie strony konfliktu politycznego w Polsce wspierają Ukrainę. Myślę, że odnośnie systemu podatkowego również są zgodni. Gdzie tkwi zatem sedno konfliktu społecznego? Zdaje się, że istotą podziału współczesnej sceny politycznej w Polsce jest konflikt ideologiczny, który coraz bardziej przeradza się w walkę na płaszczyźnie wartości duchowych – za lub przeciw Bogu, za lub przeciw prawu Bożemu, porządkowi naturalnemu i społecznemu, który wypływa ze stworzenia świata przez Boga i z prawa objawionego, które zapisane jest w Piśmie Świętym Starego i Nowego Testamentu.

Cywilizacja zachodnia, do której należy Polska, obecnie odcina się od swoich chrześcijańskich korzeni i w tym należy szukać istoty konfliktu społecznego w Polsce. Jedna część polskiego społeczeństwa pozostaje wierna Chrystusowi i Kościołowi, a za tym głoszonym przez niego wartościom duchowym i moralnym np. takim jak ochrona życia ludzkiego, małżeństwo jako związek mężczyzny i kobiety, prawda, prawo i szacunek do drugiego człowieka w życiu społecznym… Natomiast druga strona promuje zabijanie dzieci poczętych, związki homoseksualne, adopcje przez takie pary dzieci, płeć kulturową, posługiwanie się manipulacją społeczną… Tak naprawdę nie jest to konflikt natury politycznej, ale konflikt systemu wartości moralnych i społecznych, konflikt ludzi, którzy chcą być posłuszni Bogu i własnemu sumieniu z tymi, którzy łamią wszelkie zasady ludzkiego sumienia. W czasach ostatecznych społeczeństwo coraz bardziej polaryzuje się, coraz bardziej polaryzują się ludzie. Zanikają wszystkie inne różnice, polityczne, gospodarcze, a na pierwszy plan wyłania się podział za lub przeciw Bogu. Według Księgi Apokalipsy zostaną tylko dwa obozy – bezbożni otoczą obóz sprawiedliwych, którzy są wierni Bogu (por. Ap 20, 7-10).

W kontekście powyższej analizy przyczyn podziału społeczeństwa polskiego i w ogóle podziału ludzi widać jak powinni zachować się wobec w tej sytuacji kapłani. Po prostu mają być wierni swojej podstawowej misji: głoszeniu słowa Bożego, Ewangelii i sprawowaniu sakramentów zbawienia. Nie powinni głosić swoich własnych poglądów, czy uprawiać polityki na ambonie – opowiadając się po stronie jakiejś partii. Głoszona Ewangelia miłości Bożej będzie oczyszczać ludzkie serca – także tych, którzy głosowali na partie o poglądach przeciwnych prawu Bożemu. Ten, kto słucha słowa Bożego wcześniej, czy później przyjmie prawdę, którą jest Jezus Chrystusa. Prawda ta prowadzi nie tylko do nawrócenia, spowiedzi, porzucenia grzechów i zbawienia wiecznego, ale również wyzwala duchowo w sensie doczesnym. Pan Jezus powiedział do Żydów: Jeśli będziecie Moimi uczniami, poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli (por. J 8, 31-32). Jezus mówił na pierwszym miejscu o wyzwoleniu z grzechów, które prowadzi człowieka w ogóle do wolności duchowej. Wierzący w Chrystusa, którzy słuchają słowa Bożego i starają się nim żyć, staną się ludźmi sumienia, nie dadzą sobą manipulować – wcześniej czy później odkryją fałsz propagandy medialnej i manipulacji społeczeństwem.

Jeśli dziś mówimy o podziale polskiego społeczeństwa, to jako ludzie wierzący musimy sobie jasno zdać sprawę z faktu, że nie ma innego zjednoczenia ludzi jak w Bogu, w Chrystusie, w Jego miłości. Poza Bogiem są tylko tajne zmowy, układy polityczne, masońskie… prowadzące do zniewolenia ludzkości. Układy te opierają się na interesach politycznych czy finansowych i nigdy nie prowadzą do trwałego zjednoczenia ludzi. Układy te wykorzystują i zniewalają ludzi, a niewolnicy nigdy nie stworzą wspólnoty, która opiera się w swej istocie na miłości. Kapłan przez głoszenie Ewangelii miłości i przez sprawowanie sakramentów, a szczególnie Eucharystii, jednoczy ludzi wokół Chrystusa. Źródłem pełnego zjednoczenia ludzi jest Komunia Święta – ci, którzy gromadzą się wokół ołtarza Pańskiego i karmią się Najświętszym Ciałem Chrystusa, nawiązują komunię ze sobą.

3. Modlitwa Misji św. Teresy.

Podjęty w niniejszej katechezie temat: posługi kapłanów na tle przemian społecznych we współczesnej Polsce, uświadamia nam, jak bardzo ważne jest każde powołanie kapłańskie. Można powiedzieć, że kapłani są dowódcami duchowej armii Boga. W czasach nasilającej się walki z prawem Bożym, Kościołem i w ogóle z ludzkością opartą na prawie naturalnym, kapłani są na pierwszej linii duchowego frontu. Ich rola jest nie do przecenienia. Dziś w Polsce ludzie wierzący i ludzie dobrej woli – jak zawsze – mają po swojej stronie przede wszystkim kapłanów. Trzeba ukazywać ludziom młodym, a szczególnie młodzieży męskiej wartości powołania kapłańskiego. Oczywiście w każdych czasach jest to powołanie trudne do przeżywania i wymagające czujnej odpowiedzialności. Ale jednocześnie jest ono bardzo piękne i niezbędne dla Kościoła i dla Polski.

Misja św. Teresy modli się za kapłanów – modli się o świętych kapłanów, jak mówimy w Modlitwie do Matki Bożej Kapłanów: Uproś nam kapłanów, którzy będą święci! Ale co do znaczy: święci kapłani? To przede wszystkim normalni kapłani – czyli tacy, którzy gorliwie wypełniają swoje podstawowe obowiązki: głoszenia słowa Bożego, sprawowania sakramentów świętych i duchowego prowadzenia wspólnoty wiernych w Chrystusie. Trzeba ożywić zapał modlitwy w Misji św. Tereski – ta modlitwa ze kapłanów, duchowe wspieranie ich, jest bardzo ważna. Głośmy w swoich środowiskach o potrzebie modlitwy za kapłanów, szukajmy nowych członków Misji – nowych Aniołów Modlitwy.

Ks. Ludwik Nowakowski

Cykl: Duchowość Misji św. Teresy.
Temat: Posługa kapłanów na tle przemian społecznych we współczesnej Polsce.

Podziel się: