„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Przez następne niedziele, aż do Zesłania Ducha Świętego będziemy w Liturgii słyszeć o Jezusie Zmartwychwstałym. Wszystko po to, aby w nas umocnić największą z tajemnic naszego chrześcijaństwa. Warto zatem postawić sobie pytanie: Czy wierzę, że Jezus zmartwychwstał?
W Kościele katolickim w Polsce Tydzień Biblijny przypada w III Niedzielę wielkanocną. Został zapoczątkowany w 2009 r. z inicjatywy Dzieła Biblijnego im. Jana Pawła II. Tydzień Biblijny jest okazją do pogłębionej refleksji nad Biblią i Słowem Bożym, które staje się pokarmem każdego wierzącego.
Dzieło paschalne Chrystusa, tajemnica Jego męki, śmierci i zmartwychwstania stanowi początek nowego stworzenia, odkupionego ze zmazy grzechu, śmierci i niewoli szatana. Chrystus przez swoja mękę, śmierć i zmartwychwstanie wysłużył wierzącym w Niego łaskę zbawienia.
W tym roku przypada 1055. rocznica chrztu Polski. Dnia 22 lutego 2019 roku Sejm RP ustanowił dzień 14 kwietnia Świętem Chrztu Polski. Zgodnie z tradycją, chrzest władcy Polan odbył się najprawdopodobniej w Wielką Sobotę, 14 kwietnia 966 roku. Wtedy narodziła się Polska.
Druga niedziela wielkanocna ma być dniem szczególnej czci Boga w tajemnicy Jego miłosiernej miłości, ale także dniem łaski dla wszystkich ludzi, a zwłaszcza grzeszników zniewolonych złem. Niedziela Miłosierdzia kończy oktawę Zmartwychwstania Pańskiego, co wskazuje na ścisły związek między wielkanocną tajemnicą Odkupienia a Świętem Miłosierdzia.
Jezus Chrystus jest zapowiedzianym Mesjaszem, który dzięki posłuszeństwu Ojca, zostaje wysłuchany i wywyższony. Poprzez swoje cierpienie i uniżenie Bóg wywyższył imię Jezusa, aż po niebiosa. Triumf Jezusa jest owocem niezmierzonej pokory.
Czwarta Niedziela Wielkiego Postu zwana jest Niedzielą „Laetare”, radości, od pierwszych słów antyfony na wejście: „Raduj się, wesel się Jerozolimo”. To wezwanie do radości wydaje się czymś niezwykłym, jeśli zważymy na fakt, że właśnie jesteśmy na półmetku Wielkiego Postu. A jednak – w tym czasie pokuty słyszymy nawoływanie do tego, by się radować. Kościół odpowiada na to wołanie.
Jesteśmy w czasie Wielkiego Postu, czasu, w którym świadomie mamy wybierać drogę za Jezusem. Ewangelia mówi o przybyciu Jezusa do Świątyni Jerozolimskiej, w której przejawia swoją złość, bo nie jest ona tym, do czego została przeznaczona. Krytykuje kult świątynny, który był dla niego obrzydliwy, ze względu na zanik poczucia świętości Boga. Pokazuje swój gniew, aby pokazać, na czym ma opierać się prawdziwy kult.
W wydarzeniu przemienienia na górze Tabor, Jezus umacnia swoich uczniów przed zbliżającymi się wydarzeniami Jego Paschy, z drugiej zaś strony pokazuje swoim uczniom, że jest Panem czasu. Przeszłość, teraźniejszość, przyszłość spotykają się w jednym momencie. Jezus nie jest tylko zapowiedzianym Mesjaszem, ale jest prawdziwym Bogiem.
Pierwsza Niedziela Wielkiego Postu, to opis kuszenia Jezusa na pustyni na początku swojej działalności. Pustynia jest uprzywilejowanym miejscem działania Boga, jest również zmaganiem ze sobą i siłami złego. Jezus daje nam przykład, że nikt i nic nie zdoła nas oddzielić od Jego miłości, jeśli zanurzymy się w Słowie Boga, które zdolne jest nas prowadzić i przemieniać.
