Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana obchodzimy w kalendarzu liturgicznym w czwartek po niedzieli Zesłania Ducha Świętego. Święto zostało ustanowione przez Stolicę Apostolską w 2012 roku. Była to odpowiedź Ojca Świętego Benedykta XVI na postulaty zgłaszane przez różne episkopaty, ale przede wszystkim środowiska zakonne dla upamiętnienia Roku Kapłańskiego, który był obchodzony od 19 czerwca 2009 do 11 czerwca 2010 r.
Chrystus jest Najwyższym i Wiecznym Kapłanem. Wraz z całym Kościołem szczególnie uwielbimy Go 27 maja w Święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Sercem i pamięcią modlitewną otoczymy także kapłanów całego świata, których Jezus wybrał na swoich pomocników, aby kontynuowali rozpoczętą przez Niego misję. Pragnę podzielić się krótkimi rozważaniami dotyczącymi troski duchowej o kapłanów, odwołując się do św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Patronki Zgromadzenia, jak też nauczycielki modlitwy za kapłanów.
15-letnia Teresa z Lisieux, wstępując do zakonu wyznaczyła sobie cel – „Przyszłam do Karmelu, aby modlić się za kapłanów”. Teresa bardzo dobrze uświadomiła sobie zadania wypływające z powołania kapłańskiego. Wiedziała, że kapłani są przyjaciółmi Pana Jezusa, Najwyższego Kapłana. To kapłani dają nam największy skarb. Jest nim sam Pan Jezus. To kapłani prowadzą nas do Niego, wskazują drogę, głoszą Słowo Boże, sprawują sakramenty święte. Dzięki posłudze kapłanów nasze ziemskie i wieczne życie jest zawsze złączone z Chrystusem.
Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus ma do wypełnienia wzniosłe zadanie, które mocno wpisuje się w misję Patronki. Jest nim modlitwa za kapłanów i troska duchowa o ich świętość. Jako siostra św. Teresy, jej oczyma spoglądam na kapłanów i chcę tak jak ona odkrywać piękno ich powołania. Codziennie dziękuję Bogu za kapłanów i proszę, aby byli gorliwi i święci.
Wsłuchajmy się sercem i umysłem w piękne świadectwo 15-letniej Teresy z pielgrzymki do Rzymu:
„Przez cały miesiąc żyłam w towarzystwie wielu świętych kapłanów i widziałam, że jeśli ich wzniosła godność wynosi ich ponad aniołów, to z tego powodu nie są w mniejszym stopniu ludźmi słabymi i kruchymi. Jeśli święci kapłani, których Jezus nazywa w swojej Ewangelii „solą ziemi”, pokazują swoim zachowaniem, jak bezgranicznie potrzebują modlitwy, co trzeba powiedzieć o tych, którzy są „letni”. Jakże piękne jest powołanie, które ma na celu zachować sól przeznaczoną dla dusz”.
Często oczekujemy od kapłanów, aby byli świadkami żywej wiary, gorliwymi świadkami Chrystusa i radosnymi świadkami Dobrej Nowiny. Zachęcam do postawienia pytań: Co czynię, aby kapłani z mojej wspólnoty parafialnej byli gorliwymi, świętymi duszpasterzami? Czy wspieram ich codzienną modlitwą? Czy dostrzegam i dziękuję za dobro duchowe, którego doświadczam poprzez ich posługę? Czy kieruje w ich stronę dobre, chrześcijańskie myśli?
Proszę o modlitwę za kapłanów i gorliwą ich posługę Bogu i ludziom. Wytrwała i ufna modlitwa płynąca z serca może wydać obfite owoce, zarówno w życiu kapłana, jak i moim. To modlitwa ma moc przemiany naszych serc. Jak wyznała św. Teresa: „Dusza kapłana powinna być czystsza od kryształu. O Jezu, gdybym była kapłanem, z jaką miłością piastowałabym Cię w swoich dłoniach, gdy na mój głos zstępowałbyś z Nieba (…) Z jaką miłością dawałabym Ciebie duszom!” Stajemy się wówczas piękni duchowo, a to podoba się Jezusowi, Najwyższemu Kapłanowi.
Za przykładem św. Teresy od Dzieciątka Jezus, która sercem modliła się za kapłanów i misjonarzy, zachęcam do włączenia się w Jej misję
W dniu Święta Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana, życzę Wszystkim Kapłanom, powtarzając za św. Piotrem Apostołem: „Dlatego bardziej jeszcze, bracia, starajcie się umocnić wasze powołanie i wybór! To bowiem czyniąc nie upadniecie nigdy. W ten sposób szeroko będzie wam otworzone wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawcy, Jezusa Chrystusa”.
s. Teresa Kalska CST
