„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Z pierwszymi dniami marca przyjechała nas odwiedzić Matka Generalna naszego Zgromadzenia - s. Lucyna Lubińska. Towarzyszyła jej w tej miesięcznej prawie wizycie s. Agnieszka Jaworska i był to bardzo bogaty czas w rozmowy, spotkania a także wspólnie spędzony czas na poznawaniu przepięknej Boliwii.
Dom w Lisieux okazał się idealnym miejscem zamieszkania dla rodziny Martin. Pan Ludwik z córkami szybko zadomowił się w posiadłości niedaleko centrum miasta. Mała Tereska była bardzo szczęśliwa w Buissonnets otoczona miłością ojca i sióstr.
Zapraszam cię do wejścia na drogę krzyżową. Tam będzie czekał na ciebie Chrystus z darem swojej bezinteresownej miłości. Rozważania do każdej stacji drogi krzyżowej pomogą ci wejść w misterium męki i śmierci Pana Jezusa. Zostały zainspirowane tekstami m. Bernardy Nakonowskiej CST.
Co roku w Święto Zwiastowania Pańskiego, czyli 25 marca, Kościół obchodzi dzień „Świętości życia”. W tym roku osobiście to święto przeżywam w Boliwii, a dokładnie w Oruro, mieście położonym prawie 4 tys. m p.p.m. Tu w Centrum Pastoralnym od ponad 7 lat pracują Siostry Terezjanki. W rozmowie z nimi mogłam zaczerpnąć wiele informacji dotyczących ludzi żyjących w tym mieście. Miałam też możliwość dokonania własnych przemyśleń i obserwacji.
19 marca dla wspólnoty Orureńskiej w Boliwii to bardzo znaczący dzień. Do postulatu została przyjęta pierwsza boliwijska dziewczyna – Alejandra Barrientos. To ogromnie cieszy. Na około rzadko się słyszy by Boliwijczycy rozpatrywali życie zakonne, jako jedną z wielu dróg powołania. Tym bardziej cieszy, bo Alejandra od ponad czterech lat, przyglądała się pracy Sióstr, towarzyszyła w ich posłudze misyjnej, szczególnie wśród dzieci w Centrum Pastoralnym.
Po śmierci żony Ludwik Martin został samotnym wdowcem z pięcioma córkami. Rodzina Guerin zaproponowała Ludwikowi pomoc w opiece i wychowaniu dzieci, dlatego zdecydował się na przeprowadzkę do Lisieux. Zmiana miejsca zamieszkania pomogła nie tylko dzieciom, ale również panu Martin. W nowym domu łatwiej było mu uprać się z żałobą po stracie ukochanej żony i rozpocząć nowy etap życia.
Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus od 30 lat nosi status zakonnego instytutu habitowego na prawie papieskim. 1 lutego 1993 r. Ojciec święty Jan Paweł II, po zapoznaniu się z pozytywną opinią Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego, przychylił się do prośby przedstawionej przez Arcybiskupa Warszawskiego, kard. Józefa Glempa. W uroczystość świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, 19 marca 1993 r. został wydany stosowny dekret potwierdzający fakt zatwierdzenia Zgromadzenia na prawo papieskie.
Kiedy byłam mała Teresa i jej „Dzieje duszy” zachwyciły mnie totalnie. Jej język pełen odniesień do przyrody i zwierząt, osłodzone opisy zmagań, dla mnie 8-12 letniej dziewczynki były cudowne. Chciałam być taka jak ona, albo raczej chciałam być nią. Takie spojrzenie i podejście musiało runąć, nie było wyjścia. Coraz więcej rzeczy w jej rękopisach zaczęło mi przeszkadzać.
Święta Tereska wkroczyła w moje życie kiedy losowałam Patrona na rok 2023. Ta pełna miłości Święta stanęła na mojej drodze kiedy zapragnęłam spotykać Jezusa w moim sercu, wchodzić w głąb relacji z Bogiem. Bliskość małej Teresy jest dla mnie niesamowita, bo otwiera mnie na nowe relacje i życiowe doświadczenia.
Rodzina państwa Martin przeżywała swoje codzienne życie we wspólnocie wiary, miłości i nadziei. Niestety ich spokojną koegzystencję zburzyła choroba nowotworowa Zelii. Śmierć Zelii miała ogromny wpływ na dalsze funkcjonowanie rodziny Martin, a szczególnie na dalszy rozwój duchowy i emocjonalny najmłodszego dziecka w rodzinie - Teresy.
