„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Młodość sprawia, że człowiek poszukuje ideałów. Zachwyca się nimi, chce je osiągać, chce nimi żyć. Tak też było i w moim młodym życiu. Obserwując świat ludzkich działań i myśli rodziły się we mnie pragnienia przepełnione ideałami czasami może nawet tak wielkimi, że nie realnymi. Zadawałam sobie wiele pytań. Kim być? Jak żyć? Od Kogo czerpać wzorce?
W pierwszą sobotę marca w Podkowie Leśnej odbył się Dzień Otwartej Furty. Na nasze zaproszenie odpowiedziała dwójka młodych ludzi Ewelina z Pruszkowa i Kacper z Warszawy. Mogli oni spędzić z nami ten dzień włączając się w zwyczajny sobotni rytm naszej wspólnoty.
Mania pamiętała o przyrzeczeniu złożonym Matce Bożej. Targał nią wewnętrzny niepokój, że zwleka z realizacją ślubów. Podczas każdej rozmowy z księdzem proboszczem stale pytała o możliwość pójścia do klasztoru. Niestety, wstąpienie do zakonu w pierwszym roku dwudziestego stulecia nie było łatwym przedsięwzięciem, a właściwie było to wręcz niemożliwe.
Dnia 27 grudnia 1949 roku, czyli w oktawie świąt Bożego Narodzenia, biskup łucki zachorował na grypę. Ta niegroźna z początku choroba zakończyła się jednak dla ordynariusza łuckiego śmiercią. Opis ostatnich dni biskupa znajdujemy w kilku źródłach, szczególnie sporządzonych przez siostry franciszkanki w ich domowej Kronice.
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus jako jedna z moich świętych „koleżanek” w niebie zajmuje ważne miejsce w moim życiu jeszcze od szkolnych lat. Była ona dla mnie „drugą” siostrą katechetką przygotowującą do Pierwszej Komunii Świętej, do której przystąpiłam po nawróceniu w wieku 16 lat.
W terezjańskim biuletynie pragniemy podzielić się z Wami najnowszymi wiadomościami na temat wydarzeń mających miejsce w naszej rodzinie zakonnej oraz w kościele lokalnym i powszechnym.
Z ogromną radością wracam do dzielenia się wszelkimi informacjami związanym z naszym życiem misyjnym, a przede wszystkim z życiem naszego Centrum Pastoralnego dla dzieci, młodzieży i ich rodzin. Za nami nie najłatwiejszy rok, pełen problemów, z którymi trzeba było się zmierzyć.
Mamy możliwość współpracować od tego roku z Fundacją ProSpe, która to pozyskuje fundusze dla misjonarzy z całego świata. Jest możliwość przekazania swego 1% bądź 1,5% z rozliczenia podatkowego. Z dopiskiem Siostry Terezjanki Oruro - z pewnością trafi do nas.
W sobotę, 25 lutego, w naszym suwalskim domu odbyło się kolejne formacyjno - warsztatowe spotkanie dla dzieci. Tym razem od strony formacyjnej skupiliśmy się na odkrywaniu, że każdy z nas ma swoje miejsce w Kościele, które jest wyjątkowe i niepowtarzalne. W warsztacie artystycznym spróbowaliśmy swoich sił w tzw. recycling art.
W moim życiu od lat towarzyszy mi Mała Tereska. Najpierw tak nieświadomie. W domu była obecna poprzez obraz. Wtedy nie wiele się modliłem przez Jej wstawiennictwo. Dopiero kiedy zacząłem studiować teologie poznałem Jej osobę. Zaczynałem poznawać Tereskę przez przeczytanie "Dziejów Duszy".
