„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Maryja Wniebowzięta jest dla nas znakiem nadziei. Skoro Ona osiągnęła cel naszej ziemskiej pielgrzymki, również nas prowadzi ku niebu. Powierzajmy Jej nasze życie, prosząc, aby wypraszała nam łaskę wierności Bogu aż do końca.
Patrząc na Maryję Wniebowziętą, uczmy się, że prawdziwa wielkość nie polega na byciu ponad innymi, lecz na życiu blisko Boga. To droga pokory prowadzi do świętości i do domu Ojca.
Tajemnica Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przypomina nam, że świętość rodzi się z serca całkowicie otwartego na Boga. Maryja, zachowana od grzechu i pełna łaski, uczy nas, jak pielęgnować wewnętrzną czystość, aby nic nie oddzielało nas od Bożej miłości.
Tajemnica Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przypomina nam, że wytrwała wierność Bogu prowadzi do pełni życia. Maryja jako pierwsza spośród odkupionych osiągnęła cel, do którego wszyscy jesteśmy powołani.
Jak co roku, w pierwszą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, Rzym celebrował Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. W tym roku podczas obchodów Bożego Ciała zauważalny był brak papieża Leona XIV, który przebywał w tym czasie z podróżą apostolską w Hiszpanii. Mszy Świętej przewodniczył więc kardynał Baldassare Reina, papieski wikariusz dla diecezji rzymskiej.
Doskonałą okazją do odnowienia duchowej więzi z Bogiem, umocnienia relacji z bliskimi i oczywiście fizycznego odpoczynku, mogą być RODZINNE REKOLEKCJE poświęcone św. Teresie od Dzieciątka Jezus. Połączone będą z ukazaniem chrześcijańskiego ideału życia małżeńskiego i rodzinnego na przykładzie Jej Rodziców świętych Ludwika i Zelii Martin.
Duchu Święty, naucz mnie kierować się w życiu miłością na wzór Teresa z Lisieux, która całkowicie oddała swoje serce Bogu. Rozpal we mnie taką miłość do Jezusa Chrystusa, aby On był zawsze na pierwszym miejscu w moim życiu i we wszystkich podejmowanych przeze mnie decyzjach.
Duchu Święty, naucz mnie żyć w pokorze na wzór Jezusa Chrystusa, który z miłości do człowieka przyjął ludzkie ciało i stał się jednym z nas. Uwolnij moje serce od pragnienia wywyższania się, uznania i pychy.
Duchu Święty, otwórz moje oczy na piękno ukryte w codzienności i naucz mnie dostrzegać dobro, które nieustannie pochodzi od Boga. Uwolnij moje serce od pośpiechu, narzekania i obojętności, abym umiał zachwycać się tym, co proste, ciche i pełne światła. Spraw, abym nieustannie pamiętał, że wszystko jest łaską!
Duchu Święty, przyjdź do mojego serca i napełnij je pokojem, którego świat dać nie może. Ucz mnie zachowywać wewnętrzną ciszę nawet pośród zmęczenia, cierpienia i życiowych trudności. Nie pozwól, aby burze tego świata odebrały mi nadzieję i ufność w Boga.
