Z życia Zgromadzenia

Mania pamiętała o przyrzeczeniu złożonym Matce Bożej. Targał nią wewnętrzny niepokój, że zwleka z realizacją ślubów. Podczas każdej rozmowy z księdzem proboszczem stale pytała o możliwość pójścia do klasztoru. Niestety, wstąpienie do zakonu w pierwszym roku dwudziestego stulecia nie było łatwym przedsięwzięciem, a właściwie było to wręcz niemożliwe.

Dnia 27 grudnia 1949 roku, czyli w oktawie świąt Bożego Narodzenia, biskup łucki zachorował na grypę. Ta niegroźna z początku choroba zakończyła się jednak dla ordynariusza łuckiego śmiercią. Opis ostatnich dni biskupa znajdujemy w kilku źródłach, szczególnie sporządzonych przez siostry franciszkanki w ich domowej Kronice.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus jako jedna z moich świętych „koleżanek” w niebie zajmuje ważne miejsce w moim życiu jeszcze od szkolnych lat. Była ona dla mnie „drugą” siostrą katechetką przygotowującą do Pierwszej Komunii Świętej, do której przystąpiłam po nawróceniu w wieku 16 lat.

W terezjańskim biuletynie pragniemy podzielić się z Wami najnowszymi wiadomościami na temat wydarzeń mających miejsce w naszej rodzinie zakonnej oraz w kościele lokalnym i powszechnym.

Z ogromną radością wracam do dzielenia się wszelkimi informacjami związanym z naszym życiem misyjnym, a przede wszystkim z życiem naszego Centrum Pastoralnego dla dzieci, młodzieży i ich rodzin. Za nami nie najłatwiejszy rok, pełen problemów, z którymi trzeba było się zmierzyć.

Mamy możliwość współpracować od tego roku z Fundacją ProSpe, która to pozyskuje fundusze dla misjonarzy z całego świata. Jest możliwość przekazania swego 1% bądź 1,5% z rozliczenia podatkowego. Z dopiskiem Siostry Terezjanki Oruro - z pewnością trafi do nas.

W sobotę, 25 lutego, w naszym suwalskim domu odbyło się kolejne formacyjno - warsztatowe spotkanie dla dzieci. Tym razem od strony formacyjnej skupiliśmy się na odkrywaniu, że każdy z nas ma swoje miejsce w Kościele, które jest wyjątkowe i niepowtarzalne. W warsztacie artystycznym spróbowaliśmy swoich sił w tzw. recycling art.

W moim życiu od lat towarzyszy mi Mała Tereska. Najpierw tak nieświadomie. W domu była obecna poprzez obraz. Wtedy nie wiele się modliłem przez Jej wstawiennictwo. Dopiero kiedy zacząłem studiować teologie poznałem Jej osobę. Zaczynałem poznawać Tereskę przez przeczytanie "Dziejów Duszy".

Jak to się stało, że św. Tereska została moją Przyjaciółką? Kiedy zaczęłam się do niej zbliżać? Mało o niej wiedziałam, choć w dzieciństwie widywałam jej obrazki. Mam wrażenie, czytając życiorysy świętych, że przychodziła ona w szczególnych momentach, często też objawiając wolę Bożą i Boży plan wobec życia danego człowieka. Tak właśnie było też ze mną.

Pierwszy raz zetknęłam się ze św. Teresą na spotkaniu młodzieżowym w wieku 14 lat. To był rok 1997 - ogłoszenie Teresy Doktorem Kościoła. Wtedy jeszcze nie wiedziałam nic o niej i nie rozumiałam, co oznacza ten tytuł. Rok później jedna z sióstr Terezjanek, które pracowały w naszej parafii, dała mi do przeczytania: „Historia jednej duszy” św. Teresy, i od tej książeczki wszystko się zaczęło.