„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
W pierwszym tygodniu kwietnia, naszą rzymską wspólnotę odwiedziła, w ramach kanonicznej wizytacji, s. Lucyna Lubińska przełożona generalna wraz z siostrą Bonifacją Śliżewską, która od wielu lat pracuje na Ukrainie. Podczas odwiedzin przełożonej generalnej był czas na konstruktywną rozmowę dotyczącą formacji permanentnej i analizę życia duchowego
Wiemy, że chorują systemy polityczne, ustawy, przepisy wymyślane naprędce, które rzekomo mają ułatwiać życie ludzkie. Jednak wszystko to, co wymyśla człowiek bez poszanowania godności i człowieka nie służy kompleksowej analizie ratowania osoby i nie przynosi dobrego owocu.
W 1934 roku Maria Olechno znalazła się w Wasilkowie. Nie wiadomo na pewno, co wpłynęło na wybór tego miasteczka na miejsce jej działalności. Nie można wykluczyć, że do Wasilkowa została skierowana przez księdza Makarewicza, a może nawet przez samego arcybiskupa. W większości miasteczek Archidiecezji Wileńskiej Pracownice Niepokalanej już podjęły swoje działania. W Wasilkowie jeszcze ich nie było.
Czas Wielkiego Postu płynnie zmienił się w kolejny okres roku liturgicznego, czyli Triduum Paschalne. Za chwilę będziemy świętować zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, które daje nam wszystkim nadzieje życia wiecznego. Bóg Ojciec tak bardzo nas umiłował, że w darze miłości miłosiernej oddał nam swojego Jedynego Syna. Syn Boży uwolnił nas od grzechu i uratował od śmierci. Radujmy się i bądźmy wdzięczni za tak cenne dary Bożej miłości.
Radość ze zmartwychwstania naszego Pana roznosi się po całej ziemi: Jezus nie umarł, On żyje! W czasach globalnego kryzysu nadziei, jest to światło, które podnosi i daje siły. Dzisiaj, jak nigdy, mamy podążać za Jezusem z niezachwianą wiarą, niezłomną nadzieją i wielką miłością. On jest Światłością świata i wskazuje nam drogę pomimo ciemności, które nas otaczają.
Przeżywane Święta Paschalne są przypomnieniem i uobecnieniem tegoż przymierza miłości, jakie Bóg zawarł z nami przez Mękę Śmierć i Zmartwychwstanie Swojego Umiłowanego Syna. Przyjęcie Sakramentu Chrztu świętego dało nam niezatarte znamię przynależności do Chrystusa i wielką godność dzieci Bożych. Świadome uczestnictwo w wielkanocnych sakramentach odrodzenia pogłębia nasze przymierze z Bogiem, oraz prowadzi do rozwoju łaski i osiągnięcia pełni dziecięctwa Bożego.
Okres nadchodzącego Wielkiego Tygodnia skłania nas do pogłębionej refleksji nad sensem istnienia i przemijania oraz ofiary Jezusa Chrystusa, dzięki której możemy mieć nadzieję na nowe szczęśliwe życie po zakończeniu ziemskiego pielgrzymowania. Na ten szczególny czas zadumy nad życiem i zmartwychwstaniem, a także na pozostałe dni roku przygotowałyśmy Akademię Biblijną, która pozwala lepiej zrozumieć treść Pisma Świętego oraz historyczne konteksty opisywanych na jego stronach wydarzeń. W sekcji Podstawy wiary / Słowo Boże dostępne są ponadto teksty Pisma Świętego, Katechizmu Kościoła Katolickiego, audycje Dialogi z Biblią oraz unikalna superprodukcja multimedialna Biblia Audio.
Trzydzieści jeden lat temu, 19 marca 1993 r. w uroczystość świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus otrzymało status zakonnego instytutu habitowego na prawie papieskim.
Alumn A. P. Szelążek zdobywał formację kapłańską zgodnie z reformą zapoczątkowaną przez Ks. Bpa Michała Nowodworskiego w 1870 r. Przez okres studiów w seminarium płockim uchodził za młodzieńca zdolnego, wytrwałego w pracy i czyniącego postępy w zachowaniu. Prawie zawsze w trakcie egzaminów osiągał najlepsze oceny spośród wszystkich zdających.
Maria z bijącym sercem udała się na ulicę Zamkową do Kurii Metropolitalnej Wileńskiej. Tam w korytarzu, przed gabinetem arcybiskupa, tłoczyło się już około trzydziestu interesantów. Taka sytuacja powtarzała się prawie codziennie, o ile tylko arcybiskup przebywał w Wilnie. Powiadano, że dla tych, którzy chcieliby zobaczyć się z Jego Ekscelencją bez stania w kolejce w kurii, była dodatkowa możliwość, a mianowicie nawiedzenie katedry o szóstej rano, kiedy to arcybiskup zasiadał w konfesjonale i czekał na petentów.
