„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Niesamowita podróż! Wielka przygoda duchowa! Wyzwania… oczekiwania… spotkania… To wszystko działo się w ostatnich dniach czerwca 2024 roku, na trasie pielgrzymkowej z Polski do Lisieux, Alençon, Paryża. Grupa Sióstr Terezjanek z różnych wspólnot polskich z matką Lucyną Lubińską i osób świeckich wraz z ks. Michałem Lubowickim wyruszyła w dniach 21-27 czerwca śladami św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
Nie tracąc czasu na bezowocne czekanie, Maria zajęła się budową domu w Wasilkowie. Pomimo krótkiego czasu, jaki upłynął od jej przybycia do miasteczka, dała poznać się jako energiczna, szczerze zaangażowana działaczka katolicka. Przy poparciu księdza proboszcza Gajlewicza założyła przy parafii Krucjatę Eucharystyczną skupiającą najmłodszych mieszkańców Wasilkowa i okolic.
Teresa nie była świętą od zaraz. Tak jak każde dziecko potrzebowała wychowania i wsparcia rodziców. Wiemy z korespondencji Zeli (matki Teresy), że była upartym dzieckiem. Dzięki wychowawczej intuicji rodziców wyrosła na mądrą i dojrzałą osobę, a upór zamieniła na determinację w bieg po świętość.
Gorliwość duszpasterska ks. A. P. Szelążka nie pozwalał mu ograniczyć się jedynie do sumiennego wypełniania zleconych obowiązków. Wkrótce po przyjeździe do Płocka rozpoczął działalność kaznodziejską. Od 3 grudnia 1893 r., w czasie większych uroczystości kościelnych i w niektóre niedziele, głosił kazania w Seminarium Duchownym, w kościele farnym św. Bartłomieja oraz w Katedrze płockiej.
Historia małżeństwa Zelii i Ludwika Martin to ciekawy wątek tego, że Pan Bóg ma poczucie humoru. Jedno jest pewne, że wszystko co nas spotyka jest planem Boga względem nas. I tak, jak Bóg miał cudowny plan wobec małżeństwa Zelii i Ludwika Martin, tak również ma swoje marzenia i plany wobec nas.
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus miała zwyczajnych rodziców, z krwi i kości, stąpających pewnie po ziemi. Zelia i Ludwik Martin, małżeństwo, które zaznało w swoim życiu wszystkich barw codziennej małżeńsko - rodzinnej rzeczywistości. Nie ominęły ich próby i doświadczenia, trud pracy w swoich indywidualnych biznesach.
Jedną z dróg prowadzącą do Domu Ojca jest droga dziecięctwa duchowego wyznaczona przez św. Teresę z Lisieux. Jej droga jest pewna, bezpieczna i dostępna dla każdego. Mamy nadzieję, że treści umieszczane w naszym biuletynie pomogą Wam lepiej poznać małą drogę do nieba, dlatego serdecznie zapraszam do lektury naszego terezjańskiego newsletteru.
Często nasze pragnienia ograniczamy tylko do perspektywy życia tu na ziemi, a Bóg, chce nam dać więcej i jeszcze więcej. Chce nam dać całą wieczność. Św. Teresa miała "szalone" i śmiałe pragnienia. Mówiła o nich Bogu i prosiła o ich wypełnienie.
Mała Teresa zostawiła nam bogatą duchową spuściznę. Chcemy zatem przypominać jej nauczenie i zgłębiać jej duchowość. Pomogą nam w tym siostry Terezjanki, które opowiadając o życiu św. Teresy od Dzieciątka Jezus, czynią to jako ekspertki jej duchowej drogi.
12 kwietnia w Boliwii obchodzi się Dzień Dziecka i to jest taki szczególny dzień w naszym Centrum Pastoralnym, bo bardzo chcemy, by dzieci przeżyły go szczególnie. Odwiedzili nas pracownicy Uniwersytetu, którzy współpracują z naszym Centrum posyłając nam praktykantów z psychologii, którzy świetnie wpisują się w naszą społeczność. Odwiedził nas też „pajac”, którego obecność przy takich wydarzeniach jest tu wręcz obowiązkowa.
