1 października, w liturgiczne wspomnienie świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, przeżywałyśmy nasze święto patronalne. Wspólnota Terezjanek w Rzymie zgromadziła się na wspólnej Eucharystii, dziękując Bogu za dar naszej Patronki, za jej „małą drogę” oraz za charyzmat, który otrzymałyśmy i który każdego dnia jesteśmy zaproszone odkrywać na nowo.
Uroczystej Mszy Świętej przewodniczył ks. Krzysztof Kowalczyk SDS, przełożony generalny Towarzystwa Boskiego Zbawiciela. W Eucharystii koncelebrowali ojcowie salwatorianie.
Na początku Mszy Świętej ks. Krzysztof skierował do nas słowo, nawiązując do przeżywanego przez nas święta:
„Drodzy bracia i siostry, dziś obchodzimy wspomnienie Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, świętej, która wskazywała drogę całkowitego zaufania Bogu, pokory i miłości w małych rzeczach każdego dnia.
W dzisiejszej Ewangelii Jezus umieszcza dziecko wśród swoich uczniów i mówi, że prawdziwa wielkość rodzi się z serca prostego, pokornego i chętnego do przyjęcia Królestwa Bożego.
W tej Eucharystii pragniemy w szczególny sposób podziękować Panu za Siostry Terezjanki, które dziś obchodzą swoje święto. Dziękujemy za ich obecność, świadectwo i posługę w naszej wspólnocie salwatoriańskiej i w Kościele.
Z wdzięcznością wspominamy również ich założyciela, biskupa Adolfa Piotra Szelążka, i prosimy Pana, aby, jeśli będzie to zgodne z Jego wolą, Jego świętość wkrótce została oficjalnie uznana przez beatyfikację.
Na początku tej uroczystości pokornie uznajmy nasze grzechy i prośmy o łaskę, aby iść ze Świętą Teresą ścieżką zaufania i miłości”.
Szczególnym momentem tej Eucharystii było odnowienie przez nas profesji zakonnej. Wobec Boga i wspólnoty na nowo wypowiedziałyśmy nasze „tak” — pragnienie życia drogą konsekracji, wierności powołaniu i codziennego oddawania siebie Jezusowi.
Homilię podczas Mszy św. wygłosił ks. Adam Teneta SDS, który przypomniał, że święci są dla Kościoła duchowymi przewodnikami, którzy swoim życiem wskazują drogę do Boga. Szczególną uwagę poświęcił św. Teresie od Dzieciątka Jezus, jej „małej drodze” oraz charyzmatowi, który poprzez bp. Adolfa Piotra Szelążka stał się dziedzictwem Sióstr Terezjanek. Podkreślił, że istotą tego dziedzictwa jest miłość – prosta, pokorna i wierna Ewangelii.
„Drodzy bracia i siostry, świętość jest istotną cechą Kościoła, jak wyznajemy w Credo: jeden, święty, powszechny i apostolski. Na przestrzeni wieków święci stanowili prawdziwe duchowe kompasy, kierując ludzkość ku Bogu. Są oni prawdziwymi innowatorami historii, ponieważ swoim ludzkim i duchowym świadectwem przyczyniają się do przemiany świata, napełniając go prawdą i miłością Bożą. Papież Benedykt XVI stwierdził: „Obecność Boga objawia się w sposób szczególnie wyraźny w świętych”. Słowa te znajdują pełne potwierdzenie w życiu wszystkich, ponieważ każdy z nich ucieleśnił Słowo Boże i w wyjątkowy, osobisty sposób odpowiedział na wezwanie Chrystusa, które usłyszeliśmy w dzisiejszej Ewangelii: „Jeśli się nie nawrócicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego”. Świętość rodzi się właśnie z tej ewangelicznej prostoty, z tej synowskiej ufności, która całkowicie oddaje się Panu.
W życiu świętych objawia się bogactwo Kościoła, bogactwo darów Ducha Świętego i charyzmatów udzielonych dla dobra Ludu Bożego. W szczególny sposób założyciele i założycielki zgromadzeń zakonnych otrzymują wyjątkowy dar: charyzmat, który ma wzbogacić Kościół poprzez ich dzieło i założone przez nich zgromadzenia, wpisując się w Boży plan i historię zbawienia. Ponadto bardzo często to właśnie założyciele wybierają świętych patronów swoich zgromadzeń, wskazując wspólnotom zakonnym konkretne wzorce życia ewangelicznego i duchowości.
Thérèse Françoise Marie Martin, lepiej znana jako św. Teresa od Dzieciątka Jezus i Świętego Oblicza, urodziła się w 1873 roku w Alençon. Wstąpiwszy jeszcze jako nastolatka do klasztoru karmelitanek w Lisieux, stała się nauczycielką świętości dzięki swojej prostocie, pokorze i temu, co sama nazywała „małą drogą” duchowego dziecięctwa. Mimo że prowadziła życie w ukryciu, żywiła wielką miłość do Kościoła i do zbawienia dusz. Zmarła 30 września 1897 roku, mając zaledwie dwadzieścia cztery lata.
Beatyfikowana 29 kwietnia 1923 r. i kanonizowana 17 maja 1925 r., została ogłoszona powszechną patronką misji w 1927 r., wraz ze św. Franciszkiem Salezym. W 1997 r. św. Jan Paweł II ogłosił ją Doktorem Kościoła, uznając w ten sposób wyjątkową głębię jej duchowej nauki.
W beatyfikacji św. Teresy uczestniczył również ks. prałat Adolf Piotr Szelążek, ówczesny biskup pomocniczy płocki. Urodzony w 1865 r., po ukończeniu studiów teologicznych i służbie duszpasterskiej w Kościele polskim, został wyświęcony na biskupa w 1918 r. Jako człowiek głębokiej wiary i wielkiej wrażliwości duszpasterskiej, był głęboko poruszony osobą i duchowością nowej błogosławionej.Kiedy w 1925 roku został mianowany biskupem Łucka na Wołyniu, natychmiast wybrał św. Teresę na szczególną patronkę diecezji. Następnie, 1 sierpnia 1936 roku, założył Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus (Terezjanki), powierzając im misję kontynuowania jej dzieł apostolskich w duchu „małej drogi” św. Teresy.
Kiedy przyglądamy się życiu świętego lub świętej, widzimy, jak uniwersalne wartości duchowości chrześcijańskiej nabierają konkretnego kształtu w konkretnej osobie. W przypadku założycieli i założycielek wartości te są przekazywane ich duchowym synom i córkom i nadal żyją w charyzmacie zgromadzenia oraz w jego specyficznej tradycji duchowej.
Dziedzictwo to czerpie swoją siłę przede wszystkim z Chrystusa, jedynego Nauczyciela życia chrześcijańskiego i zakonnego, ale także z przykładu świętych patronów, wybranych na przewodników i wzory do naśladowania. Przyczyniają się oni do wzbogacenia życia duchowego wspólnot zakonnych oraz daru, jaki wspólnoty te ofiarowują Kościołowi i światu.
W autobiografii św. Teresy od Dzieciątka Jezus znajdujemy intuicję fundamentalną dla każdego chrześcijanina i każdej osoby konsekrowanej, autentyczną syntezę każdego działania apostolskiego:
„Zrozumiałam, że tylko miłość porusza członki Kościoła; że gdyby zabrakło miłości, apostołowie nie głosiliby już Ewangelii, a męczennicy odmówiliby przelania swojej krwi. Zrozumiałam, że miłość obejmuje w sobie wszystkie powołania, że miłość jest wszystkim, że obejmuje wszystkie czasy i wszystkie miejsca, ponieważ jest wieczna”.
Z tymi uczuciami pragniemy dziś skierować szczególną myśl do drogich Sióstr Terezjanek z naszego Domu Generalnego. Wyrażamy wam naszą szczerą wdzięczność za waszą obecność, wasze świadectwo życia konsekrowanego oraz służbę, jaką codziennie pełnicie dla Kościoła. Z tej okazji dziękujemy Panu za dar waszego Instytutu oraz za wierność, z jaką nadal podążacie za przykładem św. Teresy, starając się żyć Ewangelią w prostocie, pokorze i miłości. Modlimy się o beatyfikację waszego Założyciela i życzymy wam, abyście zawsze z radością trwały w charyzmacie, który od niego otrzymaliście, i abyście również dzisiaj byli jasnym znakiem Bożej czułości w świecie.
Niech ta Eucharystia stanie się dla nas wszystkich chwilą refleksji i wdzięczności za wszystkich naszych świętych, zwłaszcza za tych, którzy stoją u początków naszych zgromadzeń zakonnych: założycieli, założycielki oraz świętych patronów, których wybrali oni jako przewodników duchowych. Niech ich przykład zachęca nas do podążania z ufnością drogą świętości, abyśmy i my mogli stawać się coraz wierniejszymi uczniami Chrystusa i autentycznymi świadkami Jego miłości w świecie”.
Na zakończenie Eucharystii ks. Krzysztof Kowalczyk SDS, przełożony generalny skierował do nas jeszcze kilka słów, które były pięknym dopełnieniem wspólnego świętowania:
„Drogie Siostry, w tym dniu poświęconym Świętej Teresie od Dzieciątka Jezus pragniemy wyrazić naszą szczerą wdzięczność. Dziękujemy Panu za dar Waszej obecności, Waszej modlitwy i Waszej wiernej służby Kościołowi. W Waszym konsekrowanym życiu przypominacie nam każdego dnia, że świętość rodzi się z miłości przeżywanej w małych rzeczach, z zaufania do Opatrzności i z codziennej wierności wezwaniu Pana.
W imieniu Salwatorianów w domu generalnym, składamy wam najserdeczniejsze życzenia z okazji waszego święta.
Niech Pan was błogosławi, strzeże was w radości powołania i obdarzy was obfitymi owocami apostolskimi.
Wspieramy Was również modlitwą, aby biskup Adolf Piotr Szelążek, wasz założyciel, został wkrótce beatyfikowany, jeśli taka jest wola Boża.
Pięknego świętowania i niech Święta Teresa zawsze będzie Wam towarzyszyć na Waszej drodze zaufania i miłości!”
Dzisiejszy dzień był dla nas czasem wdzięczności — za świętą Teresę, za dar naszego powołania, za Zgromadzenie i za ludzi, których Bóg stawia na naszej drodze. Prosimy, aby nasza Patronka uczyła nas wciąż tej prostej i wymagającej miłości: ufać, kochać i w małych rzeczach każdego dnia oddawać siebie Bogu.
s. Dawida Prusińska CST
