Być pokornym
Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. (Mt 11,29)
Pokora nie polega na tym, by myśleć i mówić, że mamy pełno błędów, ale na tym, by czuć się szczęśliwymi, gdy inni tak o nas myślą i mówią. Jest ci koniecznie potrzebne nie tylko praktykowanie cnót heroicznych, co nabycie pokory.
Zawsze szukałam jedynie prawdy, tak rozumiałam pokorę serca.
Jezu, znana Ci jest moja słabość. Co rana postanawiam być pokorną, a wieczorem widzę, że popełniłam wiele win z powodu pychy. Na ten widok ogarnia mnie zniechęcenie, ale i to wiem, że zniechęcenie także jest pychą; w Tobie samym przeto, o Boże, pokładam całą moją nadzieję. Skoro wszystko możesz, racz wszczepić w moją duszę cnotę, której pragnę.
O Boskie Dzieciątko, jedyny mój skarbie. Wyryj w mojej duszy cnotę Twojej miłości, aby w dniu mych narodzin dla Nieba, Aniołowie i Święci poznali Twoją małą oblubienicę.
s. Teresa Kalska CST
