Sprawa podatku
Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?» Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga».
Mt 22,15-21
W dzisiejszej Ewangelii widzimy, jak faryzeusze, chcąc podstępnie przyłapać Jezusa na słowie, zadają Mu pytanie, które ma Go skompromitować. Jezus jednak zna ich przewrotne zamiary i udziela odpowiedzi, która staje się ważnym pouczeniem nie tylko dla nich, ale również dla nas.
Żyjemy w dwóch rzeczywistościach, które wzajemnie się przenikają: ludzkiej i boskiej, widzialnej i niewidzialnej. Jesteśmy częścią społeczeństwa i podlegamy prawom państwowym, ale jednocześnie należymy do Boga, który stworzył świat i podtrzymuje go w istnieniu. Do Niego należy całe stworzenie, nasze życie i czas. Jego panowanie obejmuje wszystko, a Jego miłość nieustannie nam towarzyszy.
Jezus przypomina nam, że powinniśmy rzetelnie wypełniać nasze obowiązki wobec państwa i społeczeństwa, w którym żyjemy. Nie oznacza to jednak bezkrytycznego posłuszeństwa wobec ludzkiej władzy. Potrzebujemy roztropności, uczciwości i wierności zasadom moralnym, aby odróżniać to, co słuszne, od tego, co sprzeczne z Bożym prawem.
Przede wszystkim jednak nie możemy zapominać o tym, co należy się Bogu. Jesteśmy wezwani do przestrzegania Jego przykazań, szukania Jego woli i wypełniania jej w codziennym życiu. Oddawać Bogu to, co do Niego należy, oznacza nie tylko poświęcać Mu czas na modlitwie, ale także powierzać Mu swoje serce, podejmowane decyzje, relacje z innymi i wszystkie codzienne obowiązki.
Bóg nie chce odbierać nam wolności, lecz prowadzić nas do pełni życia. Pragnie, abyśmy Mu zaufali, pozostali wierni Jego słowu i pozwolili się prowadzić Jego miłości. Wierność Bogu nie zawsze oznacza łatwą drogę, ale daje pokój serca i pomaga odnaleźć prawdziwe szczęście.
s. Bogumiła Ptasińska CST
