Z życia Kościoła

31 maja 2025 roku, w Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, podczas modlitwy różańcowej w ogrodach Watykańskich, obecny był Papież Leon XIV. Skierował on do licznie zgromadzonych na modlitwie sióstr zakonnych, kapłanów oraz współpracowników Watykanu krótkie słowo. Powiedział, że różaniec „to gest wiary, który w prostocie i pobożności gromadzi nas pod matczynym płaszczem Maryi. To droga, na której słowo Boże odmierza kroki naszej wiary i nadaje im rytm wędrowania ku Ziemi Obiecanej.”

18 maja 2025 roku w Rzymie, na placu św. Piotra, miała miejsce uroczystość inauguracji papieża Leona XIV. W dniu inauguracji pontyfikatu papieża Leona w Polsce obchodzona była 105. rocznica urodzin papieża Jana Pawła II. Z okazji uroczystości papież Leon XIV przywdział ten sam ornat, który podczas inauguracji na Stolicę Piotrową nosił Jan Paweł II (22 października 1978 r.). Zdecydował się również na użycie ulubionego przez Jana Pawła II pastorału – srebrnego krucyfiksu.

Starania o dobra materialne nie są sprzeczne z etyką chrześcijańską, byleby nie zasłaniały potrzeb duszy. Błogosławieństwo dla ubogich duchem nie przekreśla zatem posiadania i zdobywania uczciwą pracą dóbr materialnych, byleby dobra materialne nie stały się jedynym celem człowieka, czy najważniejszym, ale tylko środkiem do utrzymania siebie i rodziny.

W drugim dniu konklawe kardynałowie wybrali głowę Kościoła katolickiego. Stolicę Piotrową objął kardynał Robert Prevost, który przybrał imię Leon XIV.

Duchową siłą Kościoła pozostanie zawsze Duch Święty, którego Chrystus pozostawił wspólnocie wierzących. Działa On przede wszystkim we wspólnocie i przez wspólnotę Kościoła. Duch Święty stanowi „duszę Kościoła”, która go ożywia, uświęca, obdarowuje darami i charyzmatami oraz czyni płodnym w dziele ewangelizacji świata. W dziele ewangelizacji trzeba zawierzyć Duchowi Świętemu – On ukaże wiernym sposoby, formy głoszenia Ewangelii we współczesnym świecie.

21 kwietnia, w drugi dzień świąt Wielkanocnych, cały świat obiegła wiadomość o śmierci papieża Franciszka. To dzień, w którym Pan wybiera zarówno dzień narodzin dla ziemi, jak i dzień narodzin dla nieba. Po długiej chorobie obustronnego zapalenia płuc i oskrzeli, papież zakończył swój 12-letni pontyfikat w pierwszym dniu Oktawy Wielkanocnej.

21 kwietnia, w drugi dzień Wielkanocy, cały świat obiegła wiadomość, że papież Franciszek odszedł. Pan wybiera dzień narodzin dla ziemi i dla nieba. Papież Franciszek zakończył swój 12-letni pontyfikat w pierwszym dniu Oktawy Wielkanocnej, po chorobie obustronnego zapalenia płuc i oskrzeli.

Teresa z Lisieux była w pełni świadoma surowości życia, które podjęła, przekraczając mury klasztoru tego pamiętnego dnia, 9 kwietnia 1888 roku. W pierwszych miesiącach pobytu w klasztorze wyznała, że „spotkała więcej cierni niż róż”. Poznawanie dynamicznej wspólnoty liczącej 26 sióstr, o średniej wieku 47 lat, o różnorodnych charakterach, temperamentach i wykształceniu, stanowiło duże wyzwanie dla Teresy, wszak owa różnorodność generuje różne konflikty.

Żelazny pierścień wojsk pruskich zacieśniał się bezlitośnie koło Alencon. Miasto przygotowywało się do obrony. Naczelnik departamentu rozkazał podminować wszystkie trzy mosty w mieście. Rodzina Martin, zamieszkała niedaleko jednego z nich, wyprowadziła się ze swego mieszkania do piwnicy. Tam urządzono prowizoryczną kuchnię, sypialnię i urządzono kącik dla córek do nauki.

Post jako praktyka duchowa związany jest nie tylko z pozostałymi tradycyjnymi praktykami wielkopostnymi – z modlitwą i jałmużną, ale z całym życiem duchowym człowieka. W żadnym wypadku nie można traktować go jako praktyki odosobnionej. Post jest czymś pomocniczym, owszem bardzo ważnym, ale tylko pomocniczym, służebnym w życiu ascetyczno-mistycznym.