„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Święto Jezusa Chrystusa Jedynego i Wiecznego Kapłana nawiązuje do Wielkiego Czwartku, dnia ustanowienia Sakramentów: Eucharystii i Kapłaństwa, w których miłość Chrystusa wyraziła się „do końca”. W tym dniu, wraz z całym Kościołem składamy dziękczynienie Bogu za wszystkich, którzy kontynuują misję powierzoną im przez Jezusa Chrystusa: „Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał”.
W duchowości terezjańskiej poniedziałek po Zielonych Świątkach, poświęcony wspomnieniu Matki Kościoła, obchodzimy w Zgromadzeniu jako jedno z głównych świąt, zaraz po święcie patronalnym. Maryja zajmuje w duchowości każdej terezjanki szczególne miejsce jako Ta, która prowadzi do Jezusa i uczy słuchania Bożego Słowa.
Spotkanie z papieżem daje moc, wzmacnia wiarę i budzi nadzieję. Wydaje się, że w sercu papieża i w jego nauczaniu tkwi duch terezjański. Wielu zachwyca się jego prostotą, bezpośredniością i przejrzystością w przekazie Ewangelii. Można powiedzieć, że jego augustiańska droga zamyka się w małej ścieżce dziecięctwa duchowego.
W niniejszych rozważaniach pragniemy ukazać wewnętrzny dramat, rozdarcie człowieka po grzechu pierworodnym i uzdrawiającą moc łaski Chrystusa, która wytrysnęła z Najświętszego Serca przebitego na krzyżu. Z tego Serca narodziła się Kościół, cały sakrament Kościoła, w którym wszyscy mamy łaskę uzdrowienia i wiecznego zbawienia.
31 maja 2025 roku, w Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, podczas modlitwy różańcowej w ogrodach Watykańskich, obecny był Papież Leon XIV. Skierował on do licznie zgromadzonych na modlitwie sióstr zakonnych, kapłanów oraz współpracowników Watykanu krótkie słowo. Powiedział, że różaniec „to gest wiary, który w prostocie i pobożności gromadzi nas pod matczynym płaszczem Maryi. To droga, na której słowo Boże odmierza kroki naszej wiary i nadaje im rytm wędrowania ku Ziemi Obiecanej.”
18 maja 2025 roku w Rzymie, na placu św. Piotra, miała miejsce uroczystość inauguracji papieża Leona XIV. W dniu inauguracji pontyfikatu papieża Leona w Polsce obchodzona była 105. rocznica urodzin papieża Jana Pawła II. Z okazji uroczystości papież Leon XIV przywdział ten sam ornat, który podczas inauguracji na Stolicę Piotrową nosił Jan Paweł II (22 października 1978 r.). Zdecydował się również na użycie ulubionego przez Jana Pawła II pastorału – srebrnego krucyfiksu.
Starania o dobra materialne nie są sprzeczne z etyką chrześcijańską, byleby nie zasłaniały potrzeb duszy. Błogosławieństwo dla ubogich duchem nie przekreśla zatem posiadania i zdobywania uczciwą pracą dóbr materialnych, byleby dobra materialne nie stały się jedynym celem człowieka, czy najważniejszym, ale tylko środkiem do utrzymania siebie i rodziny.
W drugim dniu konklawe kardynałowie wybrali głowę Kościoła katolickiego. Stolicę Piotrową objął kardynał Robert Prevost, który przybrał imię Leon XIV.
Duchową siłą Kościoła pozostanie zawsze Duch Święty, którego Chrystus pozostawił wspólnocie wierzących. Działa On przede wszystkim we wspólnocie i przez wspólnotę Kościoła. Duch Święty stanowi „duszę Kościoła”, która go ożywia, uświęca, obdarowuje darami i charyzmatami oraz czyni płodnym w dziele ewangelizacji świata. W dziele ewangelizacji trzeba zawierzyć Duchowi Świętemu – On ukaże wiernym sposoby, formy głoszenia Ewangelii we współczesnym świecie.
21 kwietnia, w drugi dzień świąt Wielkanocnych, cały świat obiegła wiadomość o śmierci papieża Franciszka. To dzień, w którym Pan wybiera zarówno dzień narodzin dla ziemi, jak i dzień narodzin dla nieba. Po długiej chorobie obustronnego zapalenia płuc i oskrzeli, papież zakończył swój 12-letni pontyfikat w pierwszym dniu Oktawy Wielkanocnej.
