„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Dziś przypominamy ważne wydarzenie w życiu św. Teresy z Lisieux – obłóczyny. Obłóczyny to ceremonia, podczas której nowicjuszka przyjmuje habit. W klasztorach karmelitanek bosych oznacza to rozpoczęcie nowicjatu, czyli kluczowego etapu w przygotowaniach do życia zakonnego, który trwa zazwyczaj rok, a czasem dwa lata. W tym czasie nowicjuszka poznaje życie zakonne i przygotowuje się do złożenia ślubów.
Wspominając narodziny św. Teresy od Dzieciątka Jezus, dziękujemy Bogu za jej życie, świętość i małą drogę. To również dzień wdzięczności za jej pobożnych rodziców, Zelię i Ludwika, którzy, mimo trudów codziennego życia, potrafili ufać Bogu.
Z radością pragnę poinformować, że 17 grudnia 2024 r. przybyły do Rzymu relikwie św. Teresy z Lisieux i następnego dnia były obecne na audiencji z papieżem Franciszkiem. Może ktoś zapytać jak to się stało i co było inspiracją? Otóż, grupa pielgrzymów z Lisieux, w trzecią niedzielę Adwentu, wyruszyła do Rzymu by uczestniczyć w audiencji z Ojcem Świętym Franciszkiem z okazji Jego urodzin.
W sobotę 21 grudnia 2024 r. odbyło się spotkanie opłatkowe dla sióstr posługujących w diecezji białostockiej w Wyższym Archidiecezjalnym Seminarium Duchownym w Białymstoku.
Tegoroczna jubileuszowa szopka na placu św. Piotra została zaprojektowana przez Antonio Boemo i wykonana przez czterdziestoosobową grupę wolontariuszy i artystów z Grado. Dekoracje nawiązują do krajobrazu tego kurortu, położonego na lagunie. Morsko-wyspiarski krajobraz z początku XX w. stanowi tło dla szopki, która swoim stylem nawiązuje do „casone” – budynku z trzciny, który niegdyś był charakterystyczną budowlą tej części rejonu, gdzie zamieszkiwali rybacy.
Na początku wszystkich zgromadzonych gości przywitał rektor wyższego seminarium ks. dr Marian Strankowski. Następnie o. dr Ireneusz Klimczyk OFM Conv. wygłosił referat pod tytułem: Niepokalane Poczęcie NMP w myślach i rozważaniach św. Maksymiliana Marii Kolbego jako teologa, mistyka i wielkiego apostoła.
Życie i śmierć, dwie krańcowe rzeczywistości, wzajemnie się przeplatając, snuły kanwę pożycia małżeńskiego państwa Martin. I oto po śmierci Józefa oczekiwano na nowe życie. Czy można się dziwić obawom i nadziejom, lękom i wierze Zelii i Ludwika?
Rozpoczęliśmy nowy rok liturgiczny, a Adwent staje przed nami jako wyjątkowy czas refleksji i przygotowania na przyjście Jezusa. W obliczu rosnącej komercjalizacji, warto zastanowić się, jak zachować duchowy wymiar tego okresu. Czy potrafimy wprowadzić do naszego życia duchowe nawyki, które pomogą nam skupić się na prawdziwym sensie Adwentu? Może to być codzienna modlitwa, rodzinne wieczory w atmosferze spokoju czy tworzenie własnych kalendarzy adwentowych z refleksjami?
Życie duchowe rozwija się w pierwszym rzędzie dzięki łasce Bożej, bo wszystko zależy do łaski, od daru Boga. Bóg zawsze jest pierwszy w działaniu w stosunku do człowieka. On pierwszy wyszedł zarówno ze inicjatywą stwórczą, jak i później, po grzechu pierworodnym, z inicjatywą zbawczą. Jednak Bóg w swojej mądrości, miłosierdziu i przedziwnej pedagogice działania, zawsze zostawia miejsce dla współpracy człowieka.
W Warszawie w dniach 26-28 listopada 2024 r. odbyło się specjalistyczne szkolenie dla pracowników i rzeczników prasowych instytucji kościelnych zorganizowane przez Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Warsztaty dotyczyły występów przed kamerą, mowy ciała w komunikacji społecznej, przygotowania wywiadów telewizyjnych i prasowych, komunikacji kryzysowej, a także sztucznej inteligencji i profesjonalnej obsługi mediów społecznościowych.
