W drugą niedzielę listopada obchodzimy Międzynarodowy Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym. W tym roku pragniemy go przeżyć w łączności i solidarności z Ukrainą. Zebrane tego dnia fundusze zostaną przekazane na wsparcie chrześcijan w tym kraju.
Cały rok 2022 r. upływa w cieniu wojny, która trwa już ponad 250 dni. Praktycznie od pierwszych dni ataku Rosji na Ukrainę przybywają do Polski uchodźcy poszukując u nas spokoju i bezpieczeństwa. Wielu znalazło w Polsce dom, wielu wynajmuje pokoje za zarobione pieniądze, wielu zamieszkuje hotele robotnicze czy domy letniskowe przystosowując je do życia. Część z uchodźców znalazła doraźną i skuteczną pomoc w domach zakonnych, na plebaniach czy domach rekolekcyjnych. Część z nich już zdecydowała się na powrót, część wyjechała do innych krajów, a inni pozostali i pracują w Polsce. W naszych terezjańskich domach również na przełomie marca, kwietnia, maja i czerwca przebywały osoby z Ukrainy. Tak było w Podkowie Leśnej i w Ostródzie. Jeśli pomagamy, to wypełniamy słowa Ewangelii: niech nie wie twoja prawa ręka co czyni lewa, a w drugim miejscu Jezus mówi: Cokolwiek uczyniliście jednemu z moich braci najmniejszych mnieście uczynili.
Przychodząc z pomącą Ukrainie, nie zapominamy o chrześcijanach, którzy doświadczają ekstremalnie silnych prześladowań z powodu tego, że wyznają wiarę w Jezusa Chrystusa, a jest ich ponad 360 milionów.
Afganistan, jest drugim krajem po Korei Północnej, w którym najtrudniej być chrześcijaninem. Przejście z islamu na chrześcijaństwo oznacza ryzykowanie życiem. W oczach Talibów, przejście na chrześcijaństwo uważane jest za apostazję, która musi być ukarana śmiercią.
W Kolumbii chrześcijanie doświadczają przemocy ze strony grup przestępczych, ale także ze strony przywódców plemiennych ludności tubylczej. W tej sytuacji trudno jest chrześcijańskim dzieciom i młodzieży naśladować Jezusa. Gangi narkotykowe atakują nie tylko rodziców, którzy wypowiadają się przeciwko ich manipulacjom, ale także ich dzieci. Aby „ukarać” rodziców za ich chrześcijańską służbę, bojownicy werbują lub porywają dzieci liderów wspólnot. Sytuację tę potęguje fakt, że w swoim plemieniu chrześcijanie uważani są za zdrajców, jeśli odwrócą się od tradycji. Zdarza się, że przywódcy plemienni siłą usuwają dzieci chrześcijan z ich rodzin, aby nie przyjęły one wiary swoich rodziców.
Niedawno usłyszałam takie zdanie: „Nigdy nikomu nie odbieraj nadziei, bo może ona być wszystkim co On ma”. Chrześcijanin wie, że najskuteczniejszą bronią i nadzieją jest modlitwa. Zatem módlmy się za prześladowanych chrześcijan, aby wsparci naszą modlitwą mogli zachować wiarę w sercu.
Boże, poprzez tajemnicze zrządzenie Twej Miłości, pozwoliłeś swemu Kościołowi uczestniczyć w cierpieniu Twego Syna, wzmocnij nasze Siostry i Braci, którzy z powodu swej wiary są prześladowani. Obdarz ich swoją mocą i wytrwałością, aby w każdym ucisku pokładali w Tobie całą swą ufność, a w cierpieniu wiernie świadczyli o Tobie. Podaruj im radość z uczestnictwa w ofierze Chrystusa i obdarz pewnością, że ich imiona są zapisane w Księdze Życia. Daj im siłę do naśladowania Chrystusa, która wesprze ich w dźwiganiu Krzyża, a w utrapieniu ustrzeże ich chrześcijańską wiarę. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
s. Agnieszka Jaworska CST
