„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Życie człowieka to fascynująca podróż pełna wyzwań, radości i doświadczeń, które kształtują naszą osobowość, wartości i relacje z innymi. Każdy moment, zarówno ten radosny, jak i trudny, przyczynia się do naszego rozwoju i sprawia, że stajemy się tym, kim jesteśmy.
W czasach, gdy żyła św. Teresa od Dzieciątka Jezus, istniał w Kościele zwyczaj, że do Stołu Pańskiego przystępowało się rzadko, np. kilka razy w roku, najlepiej tuż po spowiedzi. Jeśli ktoś chciał przyjąć Komunię świętą częściej, musiał prosić o zgodę spowiednika. I raczej nikt nie otrzymywał zezwolenia na to, żeby robić to codziennie.
Chronologicznie patrząc wstecz 18 maja 2024 r. zorganizowaliśmy czuwanie przed Zesłaniem Ducha Świętego dla osób zaprzyjaźnionych, wszystkich chętnych i dla naszej terezjańskiej grupy modlitewnej. Następnie 20 maja w Centrum Pastoralnym świętowaliśmy Dzień Rodziny wśród najmłodszych. 29 maja dzieci wraz z nauczycielami przygotowały wielkie świętowanie Dnia Matki.
W wigilię Uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wspólnota sióstr w Wasilkowie świętowała 50. rocznicę ślubów zakonnych s. Renaty Dzikielewskiej. Radość z okazji jubileuszu przeżywała razem z nami s. Karolina Śliżewska z Suwałk oraz s. Bonifacja Śliżewska z Berdyczowa.
Na naszej stronie internetowej, przeznaczonej dla dzieci i młodzieży - Duszpasterstwo Dzieci i Powołań, pojawił się cykl wpisów pod tytułem Misyjne ciekawostki. Zawiera intrygujące, zaskakujące i ciekawe informacje z dalekiego kraju, jakim jest Boliwia, gdzie pracują siostry Terezjanki.
My Terezjanki, każdego roku w dniu 1 sierpnia przeżywamy kolejną rocznice erygowania naszego Zgromadzenia. W tym roku mija 88 lat od tamtego wydarzenia, gdy na Kresach Wschodnich, pod patronatem i duchowością św. Teresy od Dzieciątka Jezus, powstała nasza Rodzina zakonna.
Izydor Guerin w r. 1866 nabył w Lisieux aptekę. Nie przypuszczał nawet, że wnet stanie się mężem Celiny, córki aptekarza, od którego kupił aptekę. Ślub odbył się 11 września tego samego roku. Żona wkrótce okazała się wzorem pobożności i dobroci.
Z natury aktywny Ks. A. P. Szelążek nadal prowadził działalność dydaktyczną. Abp Jerzy Szembek zlecił mu wykłady w Mohylewskim Seminarium Metropolitalnym z siedzibą w Petersburgu. W uczelni tej ks. Szelążek nauczał prawa kanonicznego, filozofii, ze szczególnym uwzględnieniem psychologii eksperymentalnej, ekonomii politycznej, teologii pastoralnej, ascetyki, historii, literatury polskiej, języka łacińskiego i francuskiego.
Ksiądz Makarewicz niezwłocznie przystąpił do pracy wykorzystując własny potencjał oraz pomoc znanych mu kapłanów posiadających wiedzę i doświadczenie z zakresu formułowania procedur legislacyjnych. W tym czasie przebywał w Wilnie wybitny znawca prawa kanonicznego, jezuita, doktor Jan Rotha, który już rok wcześniej podjął się pracy nad regulaminem nowicjatu Pracownic Niepokalanej.
W pierwszą sobotę miesiąca, 6 lipca br, na zakończenie rekolekcji zakonnych w Łomży, Jubileusz 50 i 25-lecia przeżywały s. Renata Dzikielewska i s. Olga Merecka
