Drodzy Przyjaciele i Sympatycy Zgromadzenia oraz naszej terezjańskiej duchowości!
Przyjaźń ze świętymi rodzi piękne owoce. W wymiarze osobistym człowiek staje się bardziej dojrzały duchowo a na płaszczyźnie wspólnotowej przyczynia się do wzrostu świętości całego Kościoła. Głęboka fascynacja Sługi Bożego biskupa Adolfa Piotra Szelążka życiem i drogą do Boga św. Teresy od Dzieciątka Jezus, doprowadziła do relacji przyjaźni łączącej tegoż biskupa z Małą Świętą. Możemy powiedzieć, że ta szczególna więź stanowiła niejako podwalinę pod zorganizowanie we wspólnocie Kościoła na Wołyniu, nowej Rodziny zakonnej. Ksiądz Biskup urzeczony prostotą Świętej, jej pokorą, gorącą miłością i bezgranicznym zdaniem się na Boga, starał się naśladować cnoty św. Teresy i gorliwie szerzyć jej kult. W celu lepszego zrozumienia fenomenu świętości swej duchowej przewodniczki pielgrzymował do Lisieux. Tam modlił się przy grobie Świętej i w miejscowym Karmelu a przez znajomość i rozmowy z matką Agnieszką (rodzoną siostrą św. Teresy) wnikliwie poznawał środowisko jej życia. W następstwie tego, propagował on w swojej diecezji terezjańską Drogę Dziecięctwa Duchowego. Zakładając wreszcie Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus, powierzył Siostrom zadanie kroczenia małą drogą ufności i miłości oraz szerzenia miłości Bożej w duszach ludzkich.
My Terezjanki, każdego roku w dniu 1 sierpnia przeżywamy kolejną rocznice erygowania naszego Zgromadzenia. W tym roku mija 88 lat od tamtego wydarzenia, gdy na Kresach Wschodnich, pod patronatem i duchowością św. Teresy od Dzieciątka Jezus, powstała nasza Rodzina zakonna. Z tej to okazji pragnę skierować słowa podziękowania do wszystkich, którzy odwiedzają naszą stronę internetową i jak ufam, korzystają z zawartych tam treści. Zachęcam również do szukania inspiracji duchowych także na stronie poświęconej naszemu Założycielowi Słudze Bożemu biskupowi Szelążkowi. Mam nadzieję, że coraz więcej osób zafascynuje się tą duchową przygodą, jaką przeżył pasterz Kościoła na Wołyniu w zetknięciu z geniuszem Teresy, która w zwyczajności klauzurowego życia, w tak krótkim czasie, posiadła wiedzę i mądrość miłości.
Podobnie jak niegdyś biskup Szelążek, tak teraz wiele osób związanych z duchowością małej Teresy, miało sposobność pielgrzymowania, razem z nami, do Lisieux i Alençon. Są to miejsca emanujące wonią cnót św. Teresy oraz ujmujące prostotą świętego, choć niewątpliwie, zamożnego życia rodziny Martin. Święci Zelia i Ludwik Martin – Rodzice św. Teresy, to wyjątkowi orędownicy na dzisiejsze trudne czasy dla małżeństw i rodzin. Dlatego przed ich relikwiami w modlitewnej ciszy pielgrzymi polecali blaski i cienie swego rodzinnego życia. W tych ważnych dla nas miejscach, niewątpliwie można przeżyć duchową przygodę i odczuć nadprzyrodzoną obecność i powiew miłości Świętej naszej Patronki, jej Świętych Rodziców a także Założyciela Zgromadzenia.
Wszystkim Drogim Czytelnikom życzę, aby nasi Święci Patronowie przyczyniali się we wszystkich potrzebach, tak duchowych, jak i doczesnych. Niech św. Teresa pokieruje sprawami Waszymi według woli Bożej i prowadzi drogą miłości. Waszej modlitwie ośmielam się polecać Zgromadzenie w rocznicę jego powstania oraz proces beatyfikacyjny naszego Założyciela Sługi Bożego biskupa A. P. Szelążka.
Z serdecznym pozdrowieniem i wdzięcznością
s. Lucyna Lubińska CST
przełożona generalna
