„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
11 kwietnia 2026 roku, w sobotę przed Niedzielą Bożego Miłosierdzia, papież Leon XIV zaprosił wszystkich wiernych z całego świata do modlitwy różańcowej w intencji pokoju. Rozważaniom tajemnic chwalebnych towarzyszyły myśli Ojców Kościoła, a przedstawiciele różnych kontynentów mieli możliwość zapalenia świecy przy figurze Matki Bożej – od ognia Lampy Pokoju z Asyżu, która płonie nieustannie przy grobie św. Franciszka.
Teresa Martin, znana jako św. Teresa od Dzieciątka Jezus, przekroczyła próg karmelu w Lisieux 9 kwietnia 1888 roku, mając zaledwie 15 lat. Droga do tej decyzji nie była łatwa – wymagała od niej pokonania wielu przeszkód i zmierzenia się z trudnościami wynikającymi z jej młodego wieku.
28 marca br. w Podkowie Leśnej wspólnota Zgromadzenia Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus przeżywała przyjęcie do postulatu Moniki Siedlanowskiej, która rozpoczęła radosny start na „małej drodze”, zawierzając swoje pragnienia Bogu przez wstawiennictwo św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
Ukoronowaniem dnia skupienia była adoracja w ciszy Najświętszego Sakramentu oraz Eucharystia w kościele parafialnym. Kolejny dzień skupienia ubogacił nas nowym doświadczeniem wiary i zaufania Bogu. Jestem przekonana, że z tych spotkań cieszy się nie tylko św. Teresa, ale również Chrystus Pan, bo dzięki nim umacniamy się i budujemy wspólnotę kobiet żywej wiary.
Nasza wielkopostna droga prowadzi nas na ostatnią górę — Golgotę. U św. Jana wszystko dokonuje się w perspektywie „godziny” Jezusa — czasu, w którym objawia się Jego misja i miłość aż do końca.
Przed nami, w naszym wielkopostnym cyklu, przedostatnia góra — Góra Moria, która prowadzi nas jeszcze głębiej w tajemnicę wiary jako zaufania. Góra Moria to miejsce opisane w Księdze Rodzaju jako przestrzeń próby Abrahama. To tam Bóg prosi go o złożenie w ofierze swojego syna Izaaka — syna obietnicy, daru, na którego czekał przez całe życie. Abraham staje wobec polecenia, które po ludzku wydaje się niezrozumiałe i bolesne.
Trzydzieści trzy lata temu, 19 marca 1993 roku, w uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus otrzymało status instytutu zakonnego habitowego na prawie papieskim.
Dziś Ewangelia prowadzi nas na inną górę — na Górę Oliwną, do ogrodu Getsemani. Jesteśmy coraz bliżej wydarzeń paschalnych. Jeśli Tabor odsłania światło chwały, Getsemani ukazuje noc zmagania. Jest to noc walki z własną słabością i bezsilnością, z trudnymi myślami i pytaniami, na które nie zawsze znajdujemy odpowiedź. Ostatecznie jednak jest to droga słuchania i zawierzenia.
Choć dziś Biblia jest dostępna niemal wszędzie – w księgarniach, domach i telefonach – często po nią nie sięgamy. Tymczasem Święta Teresa od Dzieciątka Jezus zrobiłaby wszystko, aby móc czytać Słowo Boże. W czasach, gdy dostęp do Biblii był bardzo ograniczony, zapisywała fragmenty Pisma Świętego, uczyła się ich na pamięć i nosiła przy sercu małą książeczkę z Ewangeliami.
To już trzecia góra na naszej wielkopostnej drodze. Po Synaju i Karmelu stajemy dziś na górze Tabor. Choć w II Niedzielę Wielkiego Postu słuchaliśmy już Ewangelii o Przemienieniu, w tej serii rozważań zatrzymujemy się przy niej świadomie i powoli. Tabor mówi bowiem o przemianie spojrzenia — o świetle, które Bóg daje człowiekowi, aby potrafił wytrwać w codzienności. To właśnie w codzienności wykuwa się nasza wiara i zdolność patrzenia na świat oczami Boga.
