„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Niepokalana Pośredniczka łask jest tą, przez którą możemy iść pewną drogą do Jezusa. Kto Kocha ją całym sercem, całym umysłem i całą duszą, może być pewny nie tylko własnego uświęcenia, ale również innym do uświęcenia i zbawienia dopomoże.
W praktyce tajemnica ta oznacza dla mnie, życie w nieustannym towarzystwie Jezusa – Człowieka, tak aby widzieć Boga oczami wiary i rozmiłowywać się w Jego Człowieczeństwie. Trzymać się Jego towarzystwa, z Nim rozmawiać i prosić Go o pomoc w swoich potrzebach, cieszyć się z Nim w swoich pociechach. Mówić do Niego prosto, zwyczajnie, bez ułożonych modlitw.
Na początku były poszukiwania, badanie swego wnętrza i odczytywanie, jaki przymiot Boga jest mi najbliższy, najmilszy. Każdy wydawał mi się wyjątkowy, w każdym widziałam Boga w całej Jego wspaniałości i doskonałości. Myślałam, co wybrać, jaką tajemnicę z liturgii Kościoła będę rozważać, która odzwierciedlałaby potrzeby mojego serca
Chcę każdego dnia ukazywać wszystkim ludziom, a przede wszystkim dzieciom i młodzieży, że Jezus troszczy się o nich i obdarza ich swoją bezinteresowną, darmową, całkowitą i przebaczającą miłością. Miłością Miłosierną, którą jest On sam.
Różne święta maryjne ubogacają rok liturgiczny, dając nam wiele okazji do rozważania życia Maryi oraz Jej miejsca w życiu Kościoła. W duchowości terezjańskiej bardzo istotne miejsce zajmuje miłość i pobożność do Matki Bożej. Dlatego też do ważniejszych świat maryjnych przygotowujemy się poprzez odprawianie nowenny dla głębszego wniknięcia w tajemnicę życia Maryi.
Najczęściej zwracam się do Matki Bożej: Najświętsza Panienko lub Mamusiu Kochana, to pomaga mi pamiętać o Jej dobroci i wspaniałych cechach dobrej i kochającej mamy. Codziennie rano zawierzam siebie Matce Bożej i wiem, że jest ze mną przez cały dzień.
29 lipca br. w Łomży na zakończenie rekolekcji zakonnych siostra Dawida Prusińska obchodziła Jubileusz 25. lecia profesji zakonnej. Jubileusz to czas szczególnej łaski nie tylko dla samej Jubilatki, ale i dla całego Zgromadzenia, które wspólnie przeżywa dziękczynienie oraz ma udział w duchowych łaskach.
W dniu 1 sierpnia przypada 85. rocznica założenia Zgromadzenia Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus (1936). Świątobliwy pasterz biskup Adolf Piotr Szelążek dekretem erekcyjnym powołał do istnienia Zgromadzenie, które swój charyzmat realizuje „Szerząc miłość dla Najwyższej Miłości”.
Trudnym czasem zarówno dla biskupa, jak i diecezji łuckiej był okres II wojny światowej. We wrześniu 1939 roku Łuck i cała diecezja zostały zajęte przez wojska radzieckie. Nowa władza sowiecka wyrzuciła biskupa z jego siedziby, zamknęła kurię i seminarium duchowne. Biskup Szelążek zamieszkał w gmachu dawnego kolegium jezuickiego.
W czasie formacji, gdy już odkryłam, że ufność wobec dobroci i troskliwości Jezusa jest moją tajemnicą życia, jedna z sióstr podarowała mi cytat św. Teresy od Dzieciątka Jezus, który wyrażał wszystko: „Ufność, zawierzenie – to dłoń Jezusa, która prowadzi”.
