„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Wczesnym rankiem 24 lutego 2022 r. rosyjskie wojska wkroczyły na terytorium Ukrainy ze wszystkich stron, również z terytorium Białorusi. W czwartkowy poranek strzały było słychać praktycznie w całej Ukrainie. Informacja wstrząsnęła całym światem, po desperackiej wypowiedzi Władimira Putina, prezydenta Rosji: „Ci, którzy będą próbowali nam przeszkodzić, spotkają się z odpowiedzią militarną, która doprowadzi do konsekwencji, z jakimi się nie spotkaliście”.
W nowicjacie zrodziły się trudności w moim powołaniu i postanowiłam odejść oznajmiając o tym siostrze Mistrzyni. Wkrótce potem przyszła do mnie Matka Bernarda na rozmowę odnośnie mojego postanowienia. Kiedy wyjawiłam jej swoje wątpliwości, które mnie dręczyły, powiedziała mi ze spokojem: Niech siostra najpierw odprawi nowennę do Najświętszego Serca Pana Jezusa, prosząc o światło.
Z pierwszymi dniami lutego z nowymi siłami powróciłyśmy do pracy w Centrum Pastoralnym. Zrobiło się ponownie gwarnie i radośnie. Postanowiłyśmy, mimo wciąż trwającej pandemii, pomału wracać do normalności. W tym roku przyjęłyśmy do Centrum około 60-cioro dzieci. Zmniejszyłyśmy liczbę podopiecznych do najbardziej potrzebujących i znajdujących się w sytuacji bardzo trudnej.
W sobotę 26 lutego br., w Podkowie Leśnej odbyło się spotkanie dzieci należących do Misji św. Teresy od Dzieciątka Jezus i scholi. W tym dniu dzieci modliły się za Ukrainę. Treść odczytanej Ewangelii z niedzieli: o niewidomym, który potrzebuje przewodnika, o uczniu, który nie przewyższa nauczyciela, o belce i drzazdze w oku, o dobrych owocach z dobrego drzewa, zachęciła wszystkich do czynienia dobrych uczynków.
Predykat od Matki Bożej Miłosierdzia wiążę z tajemnicą i osobą Matki Bożej Miłosierdzia, która jest nadzieją dla mnie, Zgromadzenia i świata. Miłość Miłosierną rozumiem jako uobecnienie Boga pełnego miłości, przebaczenia i pomocnej dłoni, a dzieje się to przez moją modlitwę, słowo i pracę w kuchni.
Prace nad ujednolicaniem stron terezjańskich trwają. Dziś mamy przyjemność zaprezentować Wam nową odsłonę Pogotowia Opiekuńczego "Opoka" w Wasilkowie. Pogotowie jest całodobową placówką opiekuńczo – wychowawczą, która łączy zadania dwóch typów placówek – interwencyjny i socjalizacyjny. Przeznaczona jest dla dzieci, które pochodzą z rodzin wychowawczo niewydolnych i znajdują się w sytuacji kryzysowej.
W naszej terezjańskiej rodzinie 29 stycznia 2022 roku obchodziłyśmy 55. rocznicę śmierci matki Bernardy Nakonowskiej CST, która w 1947 roku podczas II Kapituły Generalnej została wybrana na Przełożoną Generalną. Matka Bernarda z wielką troską zadbała o duchową formację sióstr, zjednoczyła wspólnoty i żarliwie zachęcała do naśladowania św. Teresy z Lisieux.
Kim była Matka Bernarda dla Zgromadzenia? Kim była dla mnie? Odpowiem: Była człowiekiem, którego nie można było nie kochać i nie szanować. Słowem i przykładem podtrzymywała na duchu. Scalała i umacniała więzi między starszymi i młodszymi siostrami. To jaka była w znacznej mierze wynikało z modlitwy. Matka Bernarda często powtarzała, że modlitwa kształtuje postawę człowieka.
Matkę Bernardę pamiętam z Rychnowa. Przyjechałam tam, gdy zlikwidowano Dom Dziecka w Parczewie. Dom Główny był wtedy w Ostródzie. Matka Bernarda przyjeżdżała do Rychnowa bardzo często. Kiedy przyjeżdżała zawsze uśmiechała się do sióstr. Z pewnością miała różne troski na urzędzie, ale nie okazywała bólu, choć siostry i tak go dostrzegały.
Matce Bernardzie zależało bardzo na dobru zgromadzenia i poszczególnej siostry. Często widziałam Matkę, gdy do nas przyjeżdżała, jak długimi godzinami trwała na modlitwie, a także leżącą krzyżem. Kiedy byłyśmy w nowicjacie Matka Bernarda każdą z nas polecała Panu Jezusowi umieszczając nas w Ranach Pana Jezusa. Ja byłam w Ranie Ramienia Pana Jezusa dźwigającego krzyż.
