„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Trwa rok św. Józefa. Kościół stawia nam przed oczy człowieka, który został włączony przez Boga w samo centrum historii Zbawienia. W nieoczekiwany, zaskakujący sposób stał się on świadkiem i uczestnikiem Bożej tajemnicy Wcielenia, która w swoich początkach realizowała się w jego domu. Wybrany i powołany do unikalnej misji: bycia mężem Niepokalanej Dziewicy oraz stania się ojcem dla Jezusa – Wcielonego Słowa, przyjął tę misję i wiernie wypełnił.
Z danych, które Katolickiej Agencji Informacyjnej przekazał ks. dr Piotr Kot, przewodniczący Konferencji Rektorów Wyższych Seminariów Duchownych, wynika, że formację do kapłaństwa rozpoczęło w tym roku 356 kandydatów. W ubiegłym roku było ich 441. Formację diecezjalną zaczyna 242 kleryków, a zakonną - 114 kandydatów. Największą popularnością wśród kandydatów do zakonu cieszą się franciszkanie.
Bp Jerzy Mazur po wizycie ad limina powiedział, że „w ocenie papieża Kościół w naszej ojczyźnie idzie w dobrym kierunku podejmując działania wyjaśniania spraw, pomocy ofiarom oraz przeciwdziałania dalszym wykroczeniom”. Rozmowy w czasie wizyty pokazały mi jak ważna jest wspólnota, wspólnota rodzinna i parafialna, jej codzienne zaangażowanie.
W życiu każdego z nas przychodzi taka chwila, w której człowiek zaczyna świadomie lub podświadomie zaglądać za drugą stronę sceny. Coraz częściej pyta, czy aby na pewno tam jest życie? Gdy nabywa przekonania co do jego istnienia, zadaje sobie pytanie, jak tam dojść.
Często w oczach świata ludzie religijni traktowani są jako słabi, naiwni, łatwowierni, zacofani, nie dostosowani życiowo, odstający od tego świata. Łatwo ich oszukać, wykorzystać, a potem wyśmiać. Żyją oni miłością do Boga i bliźnich, a świat coraz mniej rozumie, zna i ceni prawdziwą miłość. Świat sprowadza miłość do przemijającego, często chwilowego uczucia, które w najlepszym wypadku jest dodatkiem do życia.
u Jana Pawła II na stolicę św. Piotra, mija w tym roku 43 lata. Starsze pokolenie doskonale pamięta ten szczególny dzień 16 października 1978 r. gdy na balkonie w Watykanie pojawiła się znana nam postać księdza kardynała Karola Wojtyły. W czasie uroczystej Mszy św. inaugurującej pontyfikat - 22 października - papież wygłosił swoją programową homilię, której słowa: Non abiate paura! - Nie lękajcie się otworzyć drzwi Chrystusowi, obiegły cały świat.
W niedziele 10 października po raz kolejny będziemy obchodzić Dzień Papieski. Z tego tytułu w wielu szkołach są podejmowane różne aktywności przybliżające postać św. Jana Pawła II. Nauczyciele religii z dziećmi przeprowadzają tematyczne katechezy, przygotowują apele szkolne, wykonują gazetki, wyświetlają filmy o życiu i działalności naszego Rodaka.
Co jakiś czas trzeba nam wracać do podstawowych tematów dotyczących Misji św. Teresy od Dzieciątka Jezus – do naszego powołania, jakim jest modlitwa za kapłanów i duchowości małej drogi, którą powinniśmy żyć. Duchowość, droga duchowa w swej istocie jest po to, aby łatwiej zjednoczyć się z Chrystusem – w naśladowaniu jakiejś cechy Jego człowieczeństwa i w ten sposób podążając za Jezusem do nieba.
Święta Teresa z Lisieux przez całe swoje życie odkrywała coraz to nowe rzeczywistości związane z eschatologią. Widzi wpływ chwili obecnej na wieczność, gdyż „każda chwila ma swoje konsekwencje w wieczności.” Teresa wie, że Boga nie można uchwycić nigdzie indziej, jak właśnie teraz, a wiecznością jest dla niej życie w osobowej relacji z Bogiem.
Na 107. Światowy Dzień Migranta i Uchodźczy, papież Franciszek napisał specjalne Orędzie w którym podkreśla znaczenie miłości ewangelicznej do ludzi z całego świata. Tylko miłość, pisze papież pomaga przekraczać granice geografii i przestrzeni ludzkich serc, Tylko ona nie zraża się nędzą i biedą drugiego człowieka ani tą fizyczną ani tą duchową.
