„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Drogę duchową św. Teresy od Dzieciątka Jezus przedstawia w swojej siódmej adhortacji apostolskiej papież Franciszek. Nosi ona francuski tytuł „C’est la confiance” (Tylko ufność). Ojciec Święty podkreśla jej skoncentrowanie się na osobie Jezusa – jedynej jej miłości, a także heroiczny charakter jej wiary w to, że miłość Odkupiciela jest silniejsza od grzechu.
Misja św. Teresy od Dzieciątka Jezus kończy w tym roku dwadzieścia osiem lat. To jest całkiem sporo. Charyzmat Misji jest wciąż aktualny, ponieważ łatwo zaobserwować trwanie kryzysu kapłaństwa i w ogóle wszelkich powołań do wyłącznej służby Bożej we współczesnym Kościele.
W ostatnią sobotę września w Niepokalanowie odbyło się spotkanie Misji św. Teresy, Modlitwy za Kapłanów. Program spotkania był następujący: katecheza, Msza św., obiad, zabawy integracyjne dzieci i młodzieży, relacje medialne z kolonii, adoracja Najświętszego Sakramentu i agapa przy ognisku.
O Markowej wiedzieli już sporo moi przyjaciele. Idąc tropem pierwszych książek i filmowych dokumentów o Rodzinie Ulmów powstałych już prawie dwie dekady temu odwiedzali tę wieś, szeroko rozłożoną na podkarpackich pagórkach. Przywozili wieści o społecznych pasjach jej przedwojennych mieszkańców. Stąd dowiedziałam się, że w Markowej powstała pierwsza w Polsce spółdzielcza przychodnia zdrowia.
Oto prawdziwa kontemplacja: słuchanie/czytanie Słowa Bożego, rozważanie Go po to, by odnieść je do siebie i do własnej sytuacji życia. A następnie dać porwać się Jezusowi i patrzeć w zachwycie na Niego.
Święta Teresa od Dzieciątka Jezus jest mi bliską świętą ze względu na moją córkę s. Nikodemę Czerniecką która wybrała Zgromadzenie św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Ponad 24 lata obraz Świętej wisi u nas w domu na czołowym miejscu obok krzyża.
Naśladowanie św. Teresy jest nieraz skomplikowane, ale czynię to przez życie wiarą w codzienności, nieraz niezwykle trudnej, staram się iść małą drogą, a św. Teresa w rożny sposób wstawia się za mną. Mam wrażenie, że uśmiecha się z Nieba i spuszcza róże by ożywić miłość w moim sercu.
XIII Tydzień Wychowania przeżywamy w kontekście czasowym dwóch ważnych wydarzeń. Pierwszym z nich jest trwający w Kościele powszechnym Synod o synodalności „Ku Kościołowi synodalnemu: komunia, uczestnictwo i misja”. Stąd hasłem Tygodnia Wychowania są słowa: „Wspólnota słuchająca i ewangelizująca”. Drugą okolicznością, której nie możemy pominąć, jest beatyfikacja Józefa i Wiktorii Ulmów i ich dzieci.
Papież Franciszek włączył 10 września 2023 r. do grona błogosławionych rodzinę Józefa i Wiktorii Ulmów oraz ich siedmioro dzieci, którzy zostali zamordowani 24 marca 1944 r. przez Niemców za ukrywanie Żydów. To pierwsza w historii beatyfikacja rodziny.
W święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny 8 września 1890 r., Teresa złożyła profesję, napisała wówczas: “Maleńka Najświętsza Dziewica ofiarowała swój mały kwiatek małemu Jezusowi”. W dzień swojej profesji, pragnąc oddać się bez reszty Jezusowi jako całopalna ofiara, umieściła na swym sercu modlitwę: “O Jezu, niech szukam i znajduję tylko Ciebie samego! Niech stworzenia będą niczym dla mnie, a ja niczym dla nich, ale Ty, Jezu bądź wszystkim”.
