2 sierpnia 1888 r. Ks. A. P. Szelążek otrzymał nominację na wikariat w parafii św. Bartłomieja w Płocku, jedynej wówczas parafii na terenie miasta. W pracy kapłańskiej okazał się wzorowym i gorliwym duszpasterzem. Przede wszystkim wykazywał duże zdolności kaznodziejskie. W głoszonych naukach często nawiązywał do tekstów z Pisma Świętego, nauczania Kościoła, pisarzy patrystycznych, literatury pięknej i przykładów z codziennego życia. Pracowitością i sumiennością w wypełnianiu powierzonych sobie obowiązków, starannym przygotowaniem się do kazań, pociągającą wymową jednał sobie parafian, zyskiwał szacunek przełożonych. W praktyce okazało się, że potrafił łączyć zainteresowania intelektualne z konkretną pracą duszpasterską. Potwierdzają to również świadectwa Płocczan, którzy podziwiali u niego umiejętność zespalania głębokiej pobożności z szeroką wiedzą i zdolnościami intelektualnymi.
Już jako młody kapłan dostrzegał duchowe ubóstwa człowieka, jego głęboką niemoc w porządku nadprzyrodzonym. Był przekonany, że to Bóg uświęca człowieka, a nie człowiek sam siebie, że ludzki wysiłek, choć konieczny jest tylko przygotowaniem do dzieła, którego Bóg zechce w nim dokonać. Potrzebę szczególnej pomocy Bożej można dostrzec w konspektach kazań i referatów, w których z ufnością i prostotą prosi o wstawiennictwo Maryi i świętych w konkretnych, przeżywanych sytuacjach.
s. Beniamina Karwowska CST
Ks. Bp Adolf Piotr Szelążek. Wierny świadek Chrystusa.
