„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
W pismach Teresy odnajdujemy aspekt umierania, jako postawy nieustannego powierzania swego życia Bogu. Święta Teresa jest przekonana, że skoro Pan Bóg nie opuszcza człowieka przez całe jego życie, to nie opuści go także w godzinie Śmierci.
Święta Teresa od Dzieciątka Jezus, mając zaledwie 24 lata osiągnęła świętość. Jest nam mistrzynią życia ewangelicznego. Zachwyca nas jej głębokie, proste, czyste piękno, jakie zostało w niej objawione Kościołowi i światu. Jej zawdzięczamy małą drogę dziecięctwa duchowego mocno zakorzenioną w Ewangelii.
„W sercu Kościoła mej Matki będę Miłością”, to słowa św. Teresy, które wyrażały jej miłość do Kościoła – Matki. Wymiar eklezjalny towarzyszył Teresie od lat dziecinnych, kiedy została włączona do wspólnoty ludzi wiary poprzez chrzest, a następnie poprzez praktykę życia modlitwy i sakramentów.
Współczesny świat jest nastawiony na rywalizację. Każdego dnia spotykamy się z sytuacjami, kiedy ludzie współzawodniczą ze sobą lub ścigają się w zdobywaniu dóbr doczesnych. Chorobliwie zazdrośni, dążą do coraz większych sukcesów zawodowych lub prywatnych. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus zwraca naszą uwagę na to, że jeżeli już potrzebujemy rywalizacji i wyścigu, to powinien to być wyścig po ostatnie miejsce.
Więź z Jezusem - Dzieciątkiem Bożym stała się głębokim spoiwem w jej imieniu zakonnym - siostra Teresa od Dzieciątka Jezus. Kontemplacja życia małego Jezusa pozwoliła jej żyć cnotami dziecięctwa Bożego w ukryciu i w pełnym poddaniu się woli Boga.
Miesiąc październik zbliża się wielkimi krokami, a wraz z nim nabożeństwo różańcowe odprawiane w kościołach, kaplicach, figurkach przydrożnych. Można zadać pytanie, w jaki sposób zachęcać, uczyć dzieci modlitwy różańcowej, tak by odkryły wartość tej prostej, a zarazem pełnej zaangażowania modlitwy? Jednym ze sposobów może być autorska gra siostry Krystyny Nowakowskiej CST: "Różańcowy Escape Room".
Z okazji zbliżającego się święta patronalnego jednej z naszych Sióstr postanowiłam napisać ikonę Archanioła Gabriela. W trakcie pisania podziwiałam Jego majestat, pokorę, dostojeństwo, mądrość i tajemnicę posłania. Wierzę, że zbliżające się Święto Archaniołów; Gabriela, Michała i Rafała oraz Aniołów Stróżów przymnoży nam wszystkim łaski wiary w świat Aniołów.
Nasza Patronka żyła głęboko tajemnicą Najświętszego Oblicza Pana Jezusa, które kontemplowała podobnie jak dziecięctwo Boże. Na fotografii Teresa trzyma w dłoniach dwa obrazy: jeden przedstawiający Dzieciątko Jezus, drugi Oblicze z chusty Weroniki. Zdjęcie wykonane Teresie na trzy miesiące przed śmiercią oddaje w pełni jej duchowość przenikniętą duchem dziecięctwa i Boskiego Oblicza.
We wrześniu mieliśmy kolejną okazję do świętowania, ponieważ 21 września w Boliwii obchodzimy Dzień Ucznia. W naszym Centrum Pastoralnym to był szczególny dzień. W każdej grupie wybieraliśmy najlepszych uczniów. Towarzyszyła nam radość, zabawa i troszkę spojrzenia w przeszłość. Wszystkim uczniom życzyliśmy wielu sukcesów nie tylko tych naukowych, ale przede wszystkim tych życiowych.
Podczas mojej podróży do Oruro już na lotnisku w La Paz spotkałam się z wielką otwartością boliwijskiego społeczeństwa, zainteresowaniem i pomocnością. Łatwo można było rozpoznać mieszkańców Boliwii, ponieważ wielu z nich chodzi w regionalnych strojach. Kiedy byłam w Cochabamba zauważyłam, że ludzie lubią żyć na zewnątrz, poza swoimi domostwami. Lubią się ze sobą spotykać, rozmawiać. Mają smykałkę do handlu i są w tym bardzo sprytni.
