„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Miłosierny Bóg umiłował nas bezwarunkową, wierną i całkowitą miłością, która została nam ofiarowana w tajemnicy Wcielenia Syna Bożego. Jest to Miłość miłosierna, która nie narzuca się przemocą, ale pochyla się nad słabością i nicością stworzenia. Miłość, która ma charakter bezinteresownego daru.
Kończący się rok 2022 sprzyja podsumowaniom i ocenom, tego co udało nam się dokonać w mijających miesiącach. Z radością odwołuje się do wszystkich naszych przedsięwzięć w przestrzeni medialnej w bieżącym roku. Żyjąc terezjańskim charyzmatem starałyśmy się dzielić z Wami duchowością Zgromadzenia, jak też wydarzeniami związanymi z życiem naszych wspólnot.
W czasie Bożego Narodzenia czcimy Tajemnicę Wcielenia. Jest to Misterium Bożej wędrówki do człowieka. Bóg dla naszego zbawienia pokonał niewyobrażalną odległość bytową, dzielącą Stwórcę od stworzenia. Aby zapewnić dostęp do Siebie, Bóg zbliżył się do ludzi w postaci bezbronnego, potrzebującego opieki Niemowlęcia.
Pokora nie polega na tym, by myśleć i mówić, że mamy pełno błędów, ale na tym, by czuć się szczęśliwymi, gdy inni tak o nas myślą i mówią. Jest ci koniecznie potrzebne nie tylko praktykowanie cnót heroicznych, co nabycie pokory.
Tej nocy, w której Jezus stał się słabym i cierpiącym z miłości do mnie, uczynił mnie silną i dzielną, przyodział mnie w zbroję. I począwszy od tej błogosławionej nocy nie przegrałam żadnego starcia, przeciwnie kroczyłam od zwycięstwa do zwycięstwa, rozpoczynając - rzec można - „bieg olbrzyma”.
Jezus z upodobaniem pokazuje mi jedyną drogę, która prowadzi do Boskiego ogniska, a tą drogą jest ufność małego dziecka, co bez obawy zasypia w ramionach Ojca. Nigdy nie można dość ufać dobremu i potężnemu Bogu. Wszystko otrzymujemy od Niego według stopnia ufności.
Katecheza wyszła nam naprawdę super. Dużo radości, prac ręcznych, które cieszą oczy, można bylo coś przegryźć oraz spokojnie odetchnąć, choć na chwilę.... W sobotę 17 grudnia zakończyliśmy na ten rok nasze zadanie tutejszym słynnym spotkaniem przy czekoladzie i buńuelo z zadumą nad zbliżającym się narodzeniem naszego Pana. Niech On wszystkim Wam błogosławi i wynagrodzi swoim uśmiechem. Niech Jego narodzenie wypełni wszelkie potrzeby Waszych serc.
Jezus nie żąda wielkich czynów, ale jedynie zdania się na Niego i wdzięczności. Wdzięczność jest tym, co najbardziej przyciąga łaski Boże. Gdy dziękujemy za dobrodziejstwa, Bóg jest wzruszony i spieszy, by dać nam dziesięć nowych łask, a jeśli dziękujemy, to jakże nieobliczalne jest pomnożenie łask.
W sobotnie popołudnie, 17 grudnia, w domu zakonnym w Suwałkach odbyło się spotkanie formacyjno - warsztatowe dla wolontariuszy, którzy posługują w czasie warsztatów dla dzieci.
Doświadczamy radości. W bieżącym roku 2 stycznia czcimy wraz z całym Kościołem Jubileusz 150. rocznicy urodzin naszej Patronki św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Ten piękny Jubileusz jest dla nas wyróżnieniem, by dać świadectwo o bliskości ze św. Teresą od Dzieciątka Jezus w codzienności naszego życia zakonnego.
