„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Stawiam sobie pytanie: jak wygląda moje przygotowanie do zbliżających się świąt Bożego Narodzenia? Czy moje oczekiwanie skupia się na tym, by Jezus prawdziwie narodził się w moim sercu? Narodziny, tak jak miłość rozpoczyna się od poznania. Kocham kogoś, bo jest piękny dla mnie. Podróż do Betlejem, to nauka, to poznawanie, to szukanie najpierw źródła radości.
W dniach od 16-24 grudnia rozpoczynamy Nowennę do Dzieciątka Jezus przygotowującą nas bezpośrednio do uroczystości Bożego Narodzenia. Podczas Nowenny chcemy wraz z Maryją uwielbiać przychodzącego Jezusa i trwać w Tajemnicy Wcielenia. Towarzyszyć nam będzie, jak podczas tegorocznego Adwentu św. Teresa od Dzieciątka Jezus.
10 listopada br. w naszym Zgromadzeniu zapadnie długo w pamięci. To dzień, kiedy dowiedziałyśmy się, że Dom Pomocy Społecznej w Ścinawce Dolnej prowadzony przez Siostry z naszego Zgromadzenia jest zakażony wirusem i potrzeba wsparcia personalnego. Wielu naszych podopiecznych, sióstr i pracowników tego ośrodka zostało dotkniętych chorobą koronowirusa.
Trzecia Niedziela Adwentu tradycyjnie jest nazywana niedzielą radości (gaudete), ze względu na antyfonę na wejście rozpoczynającą się od wezwania: Radujecie się zawsze w Panu. Kościół daje nam słowo mówiące o nadzieję i radości. Dziś jednak mało mamy powodów do radości i do wyrażenia nadziei.
Liturgia drugiej niedzieli Adwentu kieruje nasze oczy na postać Jana Chrzciciela, poprzednika Chrystusa, głos wołający na pustyni. Mówił o prostowaniu ścieżek, i sam radykalnie wkroczył na drogę nawrócenia. Jego wygląd, surowość życia i jednoznaczny przekaz przyciągał tłumy, które uwierzyły słowom Jana. Dlaczego?, bo żył tym, co głosił.
Duchowe wskazówki św. Teresy od Dzieciątka Jezus są bogactwem w kształtowaniu terezjańskiej duchowości oraz zdążaniu w wyznaczonym celu. Można je propagować na różne sposoby. Jednym z nich, jakiś czas temu był nadruk na torbie z cytatem słów św. Teresy z Lisieux. Terezjańskie torby rozeszły się w szybkim tempie. Stąd też pojawiła się nowa inicjatywa.
Święta Teresa od Dzieciątka Jezus jako karmelitanka bosa nie mogła podejmować działalności misyjnej w powszechnym rozumieniu słowa. Może być jednak wzorem dla tych, którzy idą za Chrystusem w życiu czynnym. 14 grudnia będziemy wspominać 93. rocznicę ogłoszenia św. Teresy od Dzieciątka Jezus Patronką Misji i misjonarzy (1927).
Moja posługa w Szpitalu Bródnowskim, była czasem bogatym w doświadczenia. Dokonało się wiele dobra. Jednak sama pandemia postawiła wszystkich pracujących w szpitalu w trudnej sytuacji, wolontariat stał się czasem bliskości z cierpieniem i śmiercią. Każde dobro wróciło do mnie ze wzmożoną siłą, za co jestem wdzięczna Dobremu Bogu i tym wszystkim, których tam spotkałam.
Dziś, wokół nas tak wiele dyskusji, manifestacji, egoistycznych propozycji i rozwiązań w temacie aborcji. Temat „życia” zawsze budzi emocje u tych, którzy żyją i mają prawo głosu. Gorzej jest z tymi, którzy w łonie matki głosu nie mają i nie mogą uzewnętrznić swoich emocji. Światowe szpitale i kliniki znają wiele cichych zabiegów aborcyjnych z niemym krzykiem nienarodzonego dziecka.
Misja św. Teresy od Dzieciątka Jezus, misja modlitwy za kapłanów, ze swoją małą drogą duchową, osadzona jest w duchowości karmelitańskiej. Święta Teresa była karmelitanką, przeszła duchową formację w karmelu w Lisieux. W jej pismach znajdujemy wiele cytatów i odniesień do pism świętej Teresy od Jezusa i do pism świętego Jana od Krzyża.
