„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Jesteśmy winnicą, którą uprawia i o którą troszczy się Bóg. Miejmy odwagę być taką winoroślą, która zapuszcza korzenie głęboko w Kościół, w winnice Chrystusa, w Jego Słowo, w Jego Sakramenty. Czasem nasze trudne doświadczenia, są po to abyśmy wydawali piękne owoce.
W Uroczystość Patronalną św. Teresy od Dzieciątka Jezus, dnia 1 października, w domu formacyjnym w Mońkach odbył się obrzęd przyjęcia do postulatu Zgromadzenia kandydatek: Moniki i Leny.
Serdecznie zapraszamy do obejrzenia filmu dokumentalnego o Zgromadzeniu Sióstr Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus. Film w reżyserii Tomasza Domańskiego jest piękną, trzyczęściową opowieścią o życiu niezwykłych sióstr zakonnych, które w cichej służbie drugiemu człowiekowi składają ofiarę ze swojego życia dla Chrystusa.
W sobotę 26 września 2020 roku odbyło się spotkanie scholi dziecięcej “Boże Nutki”, która śpiewa podczas Mszy świętej dla dzieci w kościele Matki Bożej Królowej Polski w Toruniu. Opiekunem scholi obecnie jest s. Bogumiła Ptasińska.
Dokładnie 25 lat temu ukazał się pierwszy artykuł o francuskim ruchu modlitwy za kapłanów, który dał początek Misji św. Teresy w Polsce. To wspólnota rodzin, dzieci, młodzieży i dorosłych modlących się za kapłanów. Należy do niej ponad 2,5 tys. osób. Główne uroczystości jubileuszowe odbyły się 26 września w Niepokalanowie.
Święta Teresa w swojej drodze codziennego kroczenia nie zatrzymała się sztywno na duchowości Karmelu, lecz wzbogaciła ją o drogę zawierzenia, całkowitego zdania się i skoncentrowania na Bogu, stawiając za przykład dziecko.
Małość Teresy bierze swój początek z jej wielkiej zażyłości, miłości i więzi z Maryją. Mała droga: droga miłości, pokory, prostoty jest właściwie drogą, którą przeszła Maryja. Teresa odkrywa tę prawdę bardzo wcześnie. Jednak niewiele o tym mówi, jest to niejako jej sekret, ale ona żyje jak Maryja - miłością, prostotą i pokorą.
Wszyscy Święci rozumieli, że nie można wieść wygodnego życia, kiedy idzie się w ślad za Ukrzyżowanym Panem. Wyrzeczenie, asceza jest nie tylko moralnym obowiązkiem, ale i moralnym przywilejem. Bóg nie chce, byśmy czyniły coś, co przekracza nasze możliwości. Spróbujmy dać Mu niewielki znak, że chcemy zapominać o sobie, aby On mógł w nas wzrastać.
Miłość praktyczna św. Teresy nie była czystym owocem jej temperamentu czy cech naturalnych. Rodziła się ona z wysiłku i decyzji woli: „Piszę o miłości braterskiej: to jest czas jej praktykowania... jest wszystkim na ziemi. Kocha się Dobrego Boga według miary w jakiej się ją praktykuje”.
Dzisiejsza Ewangelia pokazuje nam, że Królestwo Boże może być udziałem wszystkich, którzy do niego zdążają. Nie są wykluczeni ani grzesznicy, ani nierządnice, którzy do nieba mogą wejść przed nami. Jezus kieruje zaproszenie do wszystkich, ale od nas zależy na ile pozwolimy przeniknąć się Słowu Boga.
