„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Misja św. Teresy od Dzieciątka Jezus, misja modlitwy za kapłanów, ze swoją małą drogą duchową, osadzona jest w duchowości karmelitańskiej. Święta Teresa była karmelitanką, przeszła duchową formację w karmelu w Lisieux. W jej pismach znajdujemy wiele cytatów i odniesień do pism świętej Teresy od Jezusa i do pism świętego Jana od Krzyża.
Rozpoczynamy Adwent, nowy Rok Liturgiczny, przygotowanie do świąt Bożego Narodzenia. Jesteśmy pobłogosławieni Słowem Bożym, które zawsze jest żywe. Ewangelia pierwszej Niedzieli Adwentu kilkakrotnie zaprasza nas do czuwania, bo nie wiemy kiedy Pan przyjdzie. Czuwajmy, abyśmy nie przespali swego życia, które ma nas przygotować na stanięcie twarzą w twarz z Bogiem.
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus może pomóc nam przygotować się na spotkanie z Dzieciątkiem Jezus oraz zachować czujność serca, by być gotowym na spotkanie z Jezusem. Wystarczy każdego dnia adwentu zajrzeć w odpowiednie serduszko lub kółko, a odsłoni się przez Tobą adwentowa, mała i bardzo prosta droga do Jezusa. Podczas wędrówki będzie Ci towarzyszyć siostra i przyjaciółka małych dusz – święta Teresa z Lisieux.
Śmierć Zelii Martin głęboko dotknęła całą rodzinę. Szczególnie bolesna stała się dla Ludwika, który stracił swoją ukochaną żonę i przyjaciółkę. Ludwik Martin został samotnym wdowcem z pięcioma córkami. Rodzina Guerin zaproponowała, by Ludwik przeprowadził się z dziećmi do Lisieux. Chcieli pomóc szwagrowi w opiece i wychowaniu córek.
Uczę się zawierzenia Panu Bogu. Jestem gotowa w każdej chwili pełnić Jego wolę. Nie wiem, co będzie. Tęsknie za Boliwią i za ludźmi, których tam poznałam. Misjonarz na misjach więcej dobra otrzymuje niż daje. Oruro w Boliwii stało się moim nowym domem.
Święci, przeżywając swoją pielgrzymkę doczesności, w łączności z Bogiem, odzwierciedlali w sobie nieustanne pragnienie spotkania z Bogiem twarzą w twarz. Ta tęsknota miała charakterystyczne rysy w postawie modlitwy, przyjmowanych sakramentach, wierności łasce, doskonałym wypełnieniu prawa czy miłości bliźniego aż do szaleństwa. Przeświadczenie o powołaniu do wieczności nie pozwoliła im zatrzymać się na ułudach doczesnego życia, ale patrzeć z tęsknotą i ufnością za prawdziwym życiem, które rozpocznie się w wieczności.
W dniu 29 lipca 1918 roku papież Benedykt XV wydał bullę mianując Adolfa Piotra Szelążka biskupem tytularnym Barki i sufraganem płockim. Obrzęd konsekracji biskupiej odbył się w katedrze płockiej 24 listopada 1918 roku. W czasie Mszy świętej pontyfikalnej odprawionej o godz. 10.00. w obecności duchowieństwa i licznie zebranych wiernych sakry biskupiej udzielił księdzu Szelążkowi ordynariusz płocki Antoni Nowowiejski.
W czasie, kiedy obostrzenia związane ze stanem epidemicznym dotykają wiele sfer życia społecznego i religijnego, także wspólnoty TAU musiały się z tym zmierzyć. Aby podtrzymywać relacje wspólnotowe oraz kontynuować formację, korzystając z dostępnych komunikatorów internetowych spotkania wspólnoty przeniosły się do przestrzeni wirtualnej.
Wiara w zmartwychwstanie daje nam nadzieję i uświadamia prawdę, że Kościół jest wspólnotą większą niż myślimy. Jesteśmy w Chrystusie jednym ciałem, żyjemy w jednej wspólnocie obejmującej niebo i ziemię. Należą do niej żywi i umarli. Wspólnota Kościoła to ludzie pielgrzymujący na ziemi, to osoby które znajdują się w czyśćcu oraz święci, którzy przebywają chwale nieba.
Nowy przepis z bloga kulinarnego siostry Marii Goretti Rogowskiej, która jest szefową kuchni w kurii generalnej zgromadzenia księży Salwatorianów w Rzymie. Więcej przepisów pod adresem: https://goretti.terezjanki.org
