„Na ziemi nie trzeba się przywiązywać do niczego, nawet do najniewinniejszych rzeczy,
gdyż zabraknie ich wam w chwili, gdy najmniej o tym się myśli.
Jedynie to, co wieczne, może nas zadowolić”.
Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z majowym numerem specjalnym terezjańskiego Newslettera, który został wysłany po raz pierwszy z nowej witryny. Redaktor naczelny Biuletynu s. Bogumiła Ptasińska zaprasza nas do zapoznania się z poszczególnymi stronami terezjańskiej witryny oraz zachęca do podzielenia się wrażeniami, jakie zrodziły się po zapoznaniu się z nową stroną.
Po pracowitym czasie przygotowania, mamy przyjemność zaprezentować Wam nowa stronę internetową naszego Zgromadzenia www.terezjanki.org Ufamy, że spotka się ona z życzliwym i ciepłym przyjęciem. Siostry zaangażowane w projekt i budowę terezjańskiej witryny, dołożyły wszelkich starań, by wyglądała ona schludnie i zawierała budujące treści, dlatego też żywimy nadzieję, że każdy znajdzie tu, coś odpowiedniego dla siebie.
Sakrament kapłaństwa to sakrament posługi apostolskiej, nastawiony na zbawienie innych ludzi, ale przez służbę innym przyczynia się również do uświęcenia i zbawienia samego kapłana. Dnia 26 maja 1888 roku w katedrze płockiej biskup Kossowski udzielił Adolfowi Szelążkowi święceń kapłańskich.
Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana obchodzimy w czwartek po niedzieli Zesłania Ducha Świętego. Zostało ustanowione przez Stolicę Apostolską w 2012 roku. Była to odpowiedź Ojca Świętego Benedykta XVI na postulaty zgłaszane przez różne episkopaty, ale przede wszystkim środowiska zakonne dla upamiętnienia Roku Kapłańskiego, który był obchodzony od 19 czerwca 2009 do 11 czerwca 2010 r.
W maju w polskich kościołach rozbrzmiewa radosna pieśń „Chwalcie łąki umajone” oraz melodia śpiewanej żarliwe Litanii Loretańskiej. Miesiąc maj w Boliwii również jest poświęcony Matce Bożej. Ludzie spotykają się w kościele, ale nie śpiewają Litanii Loretańskiej tylko codziennie odmawiają różaniec.
Od czasu, gdy na Soborze Efeskim Najświętsza Maria Panna została ogłoszona Matką Bożą, Theotokos, zauważyć można tendencję podkreślania jej ponadludzkich cech, aż po traktowanie jej niemal jako „drugiego Boga”. Mnoży się jej przywileje, koronuje wizerunki, otacza boską czcią. Maryja stała się dla wielu kimś bardzo dalekim... Teresa wraca do obrazu Miriam zapisanego w Ewangelii.
Maryja razem z apostołami trwała na modlitwie, oczekując obiecanego Ducha Świętego. Stała na straży rodzącego się Kościoła, którego już odtąd chroni i osłania tarczą swojej opieki. Nowa Ewa, w historii Kościoła depcze głowę starodawnego węża, aby żadne siły zła i przeciwności nie zdołały go pokonać. Najczulsza z Matek, Matka Kościoła pielgrzymuje wraz ze swymi dziećmi, które tworzą Mistyczne Ciało Chrystusa.
Duch Święty w przeżywaniu naszej wiary jest najbardziej nieuchwytną tajemnicą, a jednocześnie najmocniej oddziałujący na nasze duchowe życie. Jest On Ożywicielem i Pocieszyciele, umocnieniem w pielgrzymce wiary, a jednocześnie więzią, która łączy Ojca i Syna. Dzięki Duchowi Świętemu jesteśmy zdolni do wyrażania i przeżywania naszej wiary, dzięki Niemu odnajdujemy naszą relację z Bogiem – Ojcem i Jezusem Chrystusem.
Duch Święty działa w Kościele, ożywia i prowadzi. Jest więzią łącząca Ojca i Syna, jest też Tym, który nieustannie umacnia. Jego moc czyni nas odważnymi świadkami Jezusa oraz uzdalnia do dawania świadectwa.
Trzeci, a zarazem przedostatni już zjazd Szkoły Modlitwy Karmelitańskiej odbył się od 14-16 maja br. w Mońkach. Uczestniczyły w nim siostry Terezjanki ze wspólnot w Polsce. Spotkanie poprowadził o. Krzysztof Jarosz OCD z Gorzędzieja, znawca duchowości św. Teresy od Jezusa. Korzystając z duchowej spuścizny Karmelu siostry poznawały, uczyły i praktykowały modlitwę myślną, której przewodniczką i mistrzynią jest św. Teresa z Avila.
