„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Święci Ludwik i Zelia Martin doświadczyli śmierci dwóch synów oraz trzech córek, którzy odeszli we wczesnym dzieciństwie. Traumę po stracie swojego potomstwa przeżyli w łączności z Chrystusem. Kiedy zachorowała ich najmłodsza, nowonarodzona córeczka postanowili ratować ją kosztem rozstania.
Teresę poznałem już jako pięcioletnie dziecko, kiedy w zerówce opowiadała nam o niej Siostra zakonna – Terezjanka. Wtedy niewiele jeszcze rozumiałem z Jej przesłania, ale czułem, że jest mi w jakiś sposób bliska. To jak opowiadała o Niej Siostra, było dość pociągające i każdy z Nas czekał na nowe obrazki, scenki z Jej życia, piosenki itp.
21 stycznia, w dniu św. Agnieszki Rzymianki, zgromadziły się dzieci z Podkowy Leśnej na co miesięcznym formacyjnym spotkaniu. Na wstępie dzieci współtworzyły plakat o św. Agnieszce z barankiem, oraz poznały krótką historię jej życia. Dowiedziały się, że imię Agnieszka oznacza „baranek” oraz to, że w jej liturgiczne wspomnienie papież dokonuje błogosławieństwa dwóch baranków, a z pozyskanej wełny powstają paliusze.
W końcu, dzięki bezgranicznej macierzyńskiej miłości i niezwykłej wierze Katarzyny Olechno, a także dzięki rozwojowi cywilizacji technicznej, Mania spojrzała w święte oblicze Czarnej Madonny. Wiele wskazuje na to, że Marianna Olechno była w Częstochowie wiosną, możliwie że w miesiącu poświęconym Maryi.
Święta Teresa obiecała, że po śmierci będzie zsyłać z Nieba deszcz róż – łask Bożych, dla tych którzy Ją o to poproszą. Ja nie raz otrzymałam od Niej łaski duchowe, ale raz poprosiłam o znak róży (potwierdzenie, że moja modlitwa jest wysłuchana).
Mieszkając w Zamku Bierzgłowskim biskup Adolf Piotr Szelążek prowadził bogatą korespondencję z wieloma osobami świeckimi. W ich gronie spotykamy jego znajomych, przyjaciół oraz diecezjan.
Tegoroczny projekt akcji Kolędnicy Misyjni przybliżał dzieciom i dorosłym Papuę-Nową Gwineę. W parafii św. Aleksandra w Suwałkach, wierni podczas niedzielnej Eucharystii mieli możliwość usłyszenia o najmłodszych mieszkańcach tego państwa w Oceanii. Grupa Kolędników Misyjnych – uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 2, pod opieką s. Teresy Kalskiej CST w krótkim montażu: „Dzielmy się miłością”, prezentowała trudną sytuację dzieci zamieszkujących Papuę – Nową Gwineę.
Rodzeństwo może być również dla siebie nawzajem świadkami wiary oraz nauczycielami wzajemnego szacunku, odpowiedzialności i właściwie rozumianego posłuszeństwa.
Niebawem będę o dekadę starszy, niż św. Teresa w chwili swojej śmierci. Nie przeszkadza jej to wcale coraz bardziej być dla mnie wychowawczynią. Często – chyba częściej, niż bym sobie życzył – budująco zawstydza mnie swoją dojrzałością i przenikliwością z kart „Dziejów duszy”. Uczy mnie zaufania Panu Bogu i jego działaniu w ludziach i przez ludzi, a przez to delikatności i cierpliwości wobec tych ostatnich.
Przykład rodziców i chrześcijańskie wychowanie w rodzinie sprawiają, że dzieci świadomie i wolności naśladują Jezusa Chrystusa oraz realizują Jego naukę w swoim życiu. Miłość do Boga i człowieka staje się podstawowym kryterium ich wyborów.
