Z życia Zgromadzenia

Gdybyśmy pewnego ranka obudzili się z sercem obciążonym wszelkimi możliwymi grzechami, czy mielibyśmy dość ufności, aby pójść i rzucić się do stóp Jezusowi z pokorną prośbą o przebaczenie?

nasza ufność musi całkowicie zakorzenić się w Jezusie, który jest jedyną naszą opoką. Wszystkie nasze niewierności wobec Boga wynikają z tego, że liczymy na ludzką pomoc, a nie na Niego. I dlatego Duch Święty kolejno zabiera nam ludzkie wsparcia, usuwa nasze zabezpieczenia, aby nas nauczyć prawdziwego zaufania.

Jezus przyszedł do ubogich, chorych i grzesznych, inaczej mówiąc do wszystkich, którzy się źle mają. Jeżeli zaliczymy się do grona sprawiedliwych, bogatych, “porządnych”, nie będziemy potrzebowali miłosierdzia Jezusowego, licząc na własne siły. Bóg poszukuje ubogich sercem.

Oto istota całej terezjańskiej duchowości. Gdy Miłość Miłosierna pozwoli nam zrozumieć sens uniżenia, wtedy nie tylko odkryjemy prawdę o własnej nicości, ale i urok swej nędzy i zaczniemy smakować słodyczy tego, że jesteśmy nicością. Stając się próżnią, jesteśmy gotowi, by ogarnął nas potok miłości trynitarnej.

Miłość, o której mówi Teresa, nie polega na wielkoduszności i nie jest zależna od naszej woli. Jest to miłość zstępująca z wysoka, z Serca Trójcy, by zanurzyć się w naszej nicości. Bez odkrycia nicości i ofiarowania jej Bogu, Jego miłość nie może nas napełnić.

Pod koniec listopada rozpoczął się czas adwentowego czuwania, który również zachęca nas do tego, by wznieść nasze serca ku niebu i trwać w oczekiwaniu na przyjście Chrystusa. Warto być przygotowanym na spotkanie ze Zbawicielem. Tymczasem zapraszamy was do lektury naszego najnowszego biuletynu, w którym między innymi znajdziecie zaproszenie na Pielgrzymkę do Francji śladami św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Odwiedzając miejsca związane życiem św. Teresy z Lisieux chcemy uczcić Jubileusz 150. rocznicy Jej urodzin.

Nie jest najważniejsze, by siebie poznać, lecz by poznać miłość Boga do nas. Tej miłości uczymy się nie z książek, lecz przez modlitwę do Boga. Wówczas to, co jest zbyt trudne, a nawet niemożliwe, staje się możliwe do zrealizowania dzięki modlitwie.

Modlitwa Teresy jest prośbą dziecka, które wszystkiego oczekuje od Ojca, a jednocześnie spoczywa w Jego ramionach, wiedząc, ze jest kochane i wysłuchane. Teresa bardzo lubiła modlitwę milczenia i zawierzenia, podczas której trwała przed Ojcem. Jej modlitwa nie zamyka się nigdy w formułkach, ona rozmawia z Bogiem swobodnie jak dziecko.

Zamiast unikania trudnych zadań, zamiast ucieczki od kogoś z trudnym charakterem, mamy żyć w tej rzeczywistości. Zanurzyć się w codzienności takiej, jaka jest i w niej się uświęcać. Najbardziej zwykła codzienność staje się podstawą życia Bożego. Zawierzenie nie czyni życia łatwiejszym, lecz pomaga nam w trudnościach za pomocą najprostszych środków.

Zawierzenie najlepiej otwiera drogę do Bożej dobroci. Bóg nas pierwszy umiłował, dlatego nie ma znaczenia to, co czynimy, lecz istotna jest gotowość oddania siebie i przyjmowania Bożych darów. Uczeń Chrystusa akceptuje to, że jest biednym dzieckiem, które żyje w ramionach Ojca i powierza Mu wszelkie troski i ograniczenia.