„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Przebywając w Rzymie, wciąż poszukiwałam miejsc związanych z obecnością św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Wiecznym Mieście. Marzyłam o dotarciu do Sali Książęcej, gdzie papież Leon XIII, podczas swego pontyfikatu, udzielał audiencji przybywającym pielgrzymom. Mnie osobiście nie udało się tam dostać, jednak uczyniła to siostra Weronika Mróz. Przemierzając liczne korytarze, krużganki i sale, dotarła do wspomnianej Sali Pałacu Apostolskiego.
Jednym z moich ulubionych miejsc modlitwy jest bazylika św. Sebastiana. Znajduje się ona za Murami Rzymu, przy Via Appia Antica, w sąsiedztwie kościoła „Quo vadis”. Choć droga do tych miejsc jest dość długa i liczy około 8 kilometrów, można ją pokonać pieszo w niespełna dwie godziny lub dojechać autobusami nr 118 i 218.
Za nami wyjątkowe spotkanie Dobroczyńców i Przyjaciół Misji w Oruro, w domu Sióstr Terezjanek w Podkowie Leśnej. Zaczęliśmy od wspólnego kolędowania i Eucharystii. Prawdziwą perłą spotkania zaraz po Mszy św. było świadectwo ks. Michała Misiudy. Usłyszeliśmy o jego pracy w Kazachstanie, Francji i Izraelu.
Jeszcze raz serdecznie zapraszamy na cykl sześciu dni skupienia dla kobiet, podczas których uczestniczki będą miały okazję lepiej poznać „Małą Drogę”, zaczerpnąć duchowego wytchnienia, umocnić wiarę oraz spojrzeć na swoje życie i wybory w świetle Bożej obecności.
W roku 2026 zapraszamy kobiety od 18. roku życia na comiesięczne dni skupienia, które będą się odbywać w domu sióstr Terezjanek w Wasilkowie w ostatnią sobotę każdego miesiąca. Będzie to czas zatrzymania się, oddechu i spotkania z Bogiem w ciszy serca - z dala od pośpiechu, nadmiaru obowiązków i codziennego napięcia.
Kończący się rok skłania nas do refleksji i podsumowań. Chcemy i my to uczynić.Strona Terezjanki to nie tylko miejsce, gdzie „coś się publikuje”. To przestrzeń spotkania. Skoro tu jesteś, czytasz, wracasz, korzystasz — to znaczy, że jesteś jej częścią. Dziękujemy Ci za to.
Drogie w Panu Siostry, Przyjaciele i Rodziny naszego Zgromadzenia, W radosnym czasie Świąt Bożego Narodzenia i na progu Nowego Roku, który w Kościele przeżywamy pod hasłem „Uczniowie – Misjonarze”, pragniemy wyrazić naszą wdzięczność za wspólną drogę wiary oraz złożyć Wam serdeczne życzenia.
Otwieramy nasze serca jak ubogie żłóbki, gotowe przyjąć Jezusa. Papież Franciszek przypominał Pielgrzymom nadziei, że Bóg działa przede wszystkim w prostocie i cichości. Św. Teresa prowadzi dziś nas samych z ufnością dziecka do żłóbka. Stańmy w pokorze i uczmy się od Niej, jak przyjmować od Boga wszystko, nawet jeśli sami niewiele mamy do ofiarowania. Niech nasze osobiste intencje staną się przestrzenią spotkania z Dzieciątkiem Jezus, które pragnie narodzić się również w naszych sercach, życiu i codzienności.
Ubodzy są najbliżej żłóbka — to oni jako pierwsi oddają pokłon Bogu, który stał się ubogi, aby nas swoim ubóstwem ubogacić. Papież Franciszek podkreślał, że w każdym ubogim obecne jest oblicze Dzieciątka Jezus. W czasie trwania nowenny uczymy się od św. Teresa, by nasze serca stawały się ciepłym schronieniem dla tych, którzy są ubodzy lub samotni. Idąc jej “małą drogą” chcemy dotykać ludzkich ran z cichą i cierpliwą miłością.
Ludzie cierpiący przypominają nam Maryję i Józefa, którzy z troską szukali miejsca dla Jezusa — ich droga była pielgrzymką zaufania. Papież Franciszek mówił, że osoby cierpiące są w centrum Kościoła, bo ich modlitwa potrafi otwierać niebo. Adwent jest czasem, w którym uczymy się, że Bóg przychodzi szczególnie tam, gdzie człowiek jest słaby i bezbronny, jak Dzieciątko w żłobie. Wraz ze św. Teresą klękamy przy żłóbku razem z chorymi i cierpiącymi prosząc, aby doświadczyli pomocy Dzieciątka Jezus, które przynosi pokój silniejszy niż ból.
