Z życia Zgromadzenia

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus od wczesnego dzieciństwa współpracowała z Duchem Świętym. Nieustannie zwracała uwagę na delikatne i subtelne znaki, które odczytywała, jako mowę Ducha Świętego.

Osoba pobożna przyznaje i potwierdza, że Bóg jest nieskończenie i bezwarunkowo kochającym nas Ojcem. Doskonale rozumiała to św. Teresa od Dzieciątka Jezus, która z prostotą serca zwracała się do Boga, jak do swojego Ojca. Powierzała Mu siebie i wszystkie swoje pragnienia z niezachwianą ufnością małego dziecka.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus nigdy nie bała się Boga. Lękała się natomiast tego, że mogłaby sprawić Jezusowi przykrość. Nie chciała zwieść Syna Bożego, ani go czymkolwiek zasmucić. Żyła dla Boga i szukała Jego chwały.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus przypomina wojowniczkę, która gotowa jest do boju na śmierć i życie. Wojowniczkę, która nie zawaha się oddać życia za wiarę w Jezusa. Była mężna i odważna w swoich decyzjach, pomimo swojej słabości i maleńkości.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus uczyła się nadprzyrodzonych umiejętności obserwując przyrodę, osoby, które ją otaczały oraz z wydarzeń, których była świadkiem. Czerpała wiedzę miłości nie zatrzymując się tylko na zewnętrznych zjawiskach.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus w swoich pismach często używała słowa „zrozumiałam”. W szarym, monotonnym życiu za klauzurą, zastanawiała się, wyciągała wnioski i przekładała na konkretne czyny, to co odkryła dzięki darowi rozumu.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus zawsze przed podjęciem decyzji, skupiała się na Bogu i wsłuchiwała się w Jego natchnienia. Gdy tylko otrzymywała impuls od Ducha Świętego, w tej samej chwili realizowała zamysł Boży.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus nie ukończyła studiów teologicznych, a mimo to zdobyła głęboką znajomość Boga. Zrozumiała tajemnicę miłosiernej miłości Boga i odkryła małą drogę do nieba, dzięki temu, że potrafiła zanurzyć się w nieskończoności.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus była niezwykle czujna na obecność Ducha Świętego. Już jako dziecko zwracała uwagę na inspiracje pochodzące z nieba. Bardzo starannie przygotowała się do sakramentu bierzmowania. Była skupiona i wrażliwa na każde natchnienie pochodzące od Ducha Świętego.

Fakt agregacji do Karmelu nieustannie motywuje nas do odkrywania ducha Patronki Zgromadzenia, poprzez dokładne poznanie środowiska i kontekstu jej życia, oraz duchowych źródeł, z których czerpała w drodze do świętości.