„Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd w łodzi na miejsce pustynne, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: „Miejsce tu jest puste i pora już spóźniona. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności”. Lecz Jezus im odpowiedział: „Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść”. Odpowiedzieli Mu: „Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb”. On rzekł: „Przynieście mi je tutaj”. Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości i zebrano z tego, co pozostało, dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci”. (Mt 14,13–21)
Pan Bóg nas nieustannie i na różne sposoby zaprasza do siebie. Jest jak najlepszy Ojciec który dostrzega nasze potrzeby i pierwszy podejmuje inicjatywę, aby je zaspokoić. On wie, co dla nas jest dobre. Dla Niego liczy się nie tylko nasza doczesność, która naznaczona jest skończonością ale przede wszystkim wieczność, o której my bardzo często zapominamy. Świat dziś bardzo pędzi, próbujemy zaspokoić tak wiele różnych swoich głodów. Zabiegani, pochłonięci swoimi sprawami, nie pamiętamy, że naszym przeznaczeniem jest życie z Bogiem w wieczności. Rozmnożenie chlebów, o których mówi dzisiejsza Ewangelia jest zapowiedzią niebieskiego pokarmu, który jest pokarmem na życie wieczne: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne” (J 6, 54). Jezus daje się nam bez żadnych ograniczeń, w nadmiarze i obfitości. To największa tajemnica dzisiejszego dnia, zaproszenie do dawania siebie. Oddaj Jezusowi, to niewiele co masz, a On dokona cudu pomnożenia darów. Bóg nie wymaga od nas cudów rozmnożenia, tego, czego nie posiadamy, ale prosi, byśmy polegając na Jego Słowie i Jemu ufając, dzielili się z innymi tym, co mamy.
Pomyśl: Co dziś jest Twoim głodem, który Jezus może i chce zaspokoić?
Jakimi darami możesz służyć swoim siostrom i braciom?
„W mocy Słowa”, to cykl komentarzy do niedzielnych Ewangelii, prezentowanych przez ks. Macieja Jaszczołta, biblistę, przewodnika po Ziemi Świętej, wikariusza Archikatedry Warszawskiej.
