„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.

św. Teresa od Dzieciątka Jezus

Rocznica kanonizacji Świętej z Lisieux

W tym roku przypada 97. rocznica kanonizacji św. Teresy od Dzieciątka Jezusa (17 maja 1925), francuskiej karmelitanki i doktor Kościoła powszechnego. W pamiętnym dniu papież Pius XI, w otoczeniu 23 kardynałów i 250 biskupów, zgromadzonej rzeszy ludzi przybyłych do Rzymu wypowiedział uroczystą formułę ogłaszającą, że pokorną karmelitankę z Lisieux można odtąd nazywać “świętą Teresą od Dzieciątka Jezus”. W homilii podczas kanonizacji powiedział:

“Duch prawdy ukazał jej i objawił to, co zwykle zakrywa przed mądrymi i roztropnymi, a objawia maluczkim; dzięki temu osiągnęła w tak wysokim stopniu wiedzę o rzeczach nadprzyrodzonych, że wskazała innym pewną drogę zbawienia”.

W gronie obecnych biskupów podczas kanonizacji Teresy z Lisieux był również biskup łucki Adolf Piotr Szelążek. Ksiądz Biskup zafascynowany drogą duchowego dziecięctwa św. Teresy od Dzieciątka Jezus, wstąpił do jej szkoły i był jej wiernym uczniem. Swą posługę pasterską oparł na fundamencie bezgranicznej miłości, ufności i całkowitym zdaniu się na wolę Bożą. Pragnął, by misja św. Teresy z Lisieux była kontynuowana w duszach powierzonych jego pasterskiej opiece i dla realizacji tego zadania, dnia 1 sierpnia 1936 r., erygował Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus wyznaczając jako cel: aby miłość Boża szerzona była w sercach wszystkich i to przede wszystkim przez urabianie dzieci i młodzieży w duchu św. Teresy od Dzieciątka Jezus.

Teresa nie kryła, że chce być świętą, że chce się nią stawać w każdej chwili swego życia, o czym pisała w rękopisach, które powstały podczas życia w Karmelu. W zapiskach utrwalała swoje myśli na temat miłosierdzia i miłości Bożej, a także historię swego życia. Niewątpliwie wydane po śmierci Teresy jej zapiski autobiograficzne zatytułowane “Dzieje duszy” zachwycały i wciąż zachwycają wszystkich, którzy po nie sięgają.

Cóż takiego jest w zapiskach młodej karmelitanki z Lisieux, że porusza ludzi na całym świecie? Niewątpliwie, tym, co fascynuje wszystkich, jest jej mała droga do świętości, droga dostępna dla każdego. Teresa udowodniła, że każdy człowiek jest powołany do świętości, bo świętość nie polega na dokonywaniu rzeczy wielkich, ale na wierności Bogu w małych rzeczach, jak pisała Teresa:

“Nawet u biednych daje się dziecku to, co mu jest konieczne, a dopiero, gdy ono urośnie, ojciec nie chce go już żywić i mówi mu: Teraz pracuj. Możesz już sam dać sobie radę. Aby tego nie usłyszeć, nie chciałam nigdy być wielka. Czułam, że jestem niezdolna do zarabiania na życie, na życie wieczne w niebie. Zostałam więc zawsze mała”.

Mała Teresa wielu ludziom pomogła odnaleźć sens istnienia, przybliżyła ich do Jezusa Chrystusa, zainspirowała do ważnych zmian w życiu. Wśród jej czcicieli byli święci (m.in. Matka Teresa z Kalkuty) papieże, artyści (Edith Piaf) oraz niezliczone zastępy zwykłych ludzi. Spotkanie ze świętą Teresą każdemu przybliża jego własną małą drogę do świętości.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus podczas ostatnich chwil pobytu na ziemi wyznała:

“Czuję, (…) że teraz zacznie się moje posłannictwo, posłannictwo pociągania dusz do miłowania Boga tak, jak ja Go miłuję, wskazywania im mojej małej drogi. Jeśli Pan Bóg spełni moje pragnienie, moje niebo będzie – aż do końca świata – na ziemi. Tak chcę, aby moje niebo polegało na czynieniu dobra na ziemi”.

“Po śmierci spuszczać będę na ziemię deszcz róż”.

Bóg spełnił prośby pokornej karmelitanki z Lisieux, a Jej misja wciąż trwa. Wielu wstępuje na małą drogę, ucząc się od Teresy jak stać się umiłowanym dzieckiem Boga.

Prośmy świętą Teresę, aby wstawiała się za nami u Boga i wypraszała nam świętość życia.

Jak wejść na małą drogę św. Teresy? Wskazówki znajdziesz tutaj.

s. Dawida Prusińska CST

Podziel się: