Niedziela Dobrego Pasterza, którą przeżywamy w radości paschalnej zaprasza do poszukiwania cech Boskiego Pasterza. Jaki jest nasz Pasterz, który zaprasza do bycia w swoim „stadzie”, czyli we wspólnocie Kościoła, który założył? Sięgnijmy do Starego Testamentu, gdzie Bóg objawiał już cechy Swego Sługi, który miał być posłany na świat, aby go zbawić i zjednoczyć rozproszonych z Izraela.
Prorok Izajasz dzieli się z nami swoim doświadczeniem Boga – Pasterza, któremu dał się poprowadzić. Mówi: „On jest jak Pasterz, który pasie swe stado, swoim ramieniem przygarnia baranki, a noszącym w swym łonie młode dodaje sił.” Iz 40, 11 – tłum. Biblia Pierwszego Kościoła.
Bóg porównany jest do Pasterza, który nie odstępuje swych owiec, gdy są poza zagrodą. Co to oznacza dla nas? Świat jest tą przestrzenią poza zagrodą, czyli niebem. Bóg posyłając nasze dusze na ten świat, dając nam ciało, gdy stajemy się ludźmi, opiekuje się nami cały czas. Robi to z miłością, bo nie jest najemnikiem. Nie męczy się szukaniem, tych którzy się odłączą, zagubią czy w jakiś inny sposób oddzielą się od bliskości z Nim. Co więcej, każdy z nas otrzymuje tyle zaufania od Pasterza, że nie jest śledzonym, czy kontrolowanym. Otrzymujemy plan na życie, następnie odczytujemy go i realizujemy według sił i możliwości. Każdy otrzymał talenty i predyspozycje, by mieć przesłanki do odczytania Bożego planu względem nas.
Ten wyjątkowy Pasterz, nie skreśla i nie wyrzuca ze stada tych „owieczek”, którzy po ludzku zawiedli czy zmarnowali wiele szans. Robi coś, co jest nie do pomyślenia dla pasących stada! Oddala się, by szukać te, które na własną rękę chciały żyć i funkcjonować. Szuka, znajduje i przyprowadza do stada, ryzykując, że sytuacja się powtórzy, a „owca” namówi inne do odejścia.
Nasz Pasterz szczególnie troszczy się o najmłodsze owce. Przygarnia młodych, a nienarodzone i ich matki napełnia siłami. Znamy młodych Bożych wojowników i męczenników za wiarę, znamy wiele matek i ich dzieci walczących z chorobami czy komplikacjami jeszcze przed urodzeniem. Każdy, kto przyjdzie do Pasterza i przedstawi mu swoje potrzeby, otrzyma pomoc.
Pasterz, potrzebuje do tych szczególnie potrzebujących – nas POWOŁANYCH! My jesteśmy Jego ciałem, Jego wysłannikami, którzy w Jego imieniu przyjdą nieść pomoc, uzdrowienie i pocieszenie.
Pasterz woła po imieniu, każdą osobę, którą wybrał do Swojej misji, ale też do szczególnej bliskości i współpracy w dziele miłości i miłosierdzia na ziemi. Wszyscy wybrani – powołani, są Mu bliscy! Może do Ciebie umiłowany młody człowieku Bóg już posłał zawołanie: Pójdź za Mną!
Siostry Terezjanki modlą się za Was, drodzy Młodzi, byście mieli odwagę wyjść ze strefy komfortu i udać się w strefę ewangelizacji, pomocy, walki o wiarę, która zakończy się strefą niebiańską, wiecznego szczęścia!
Wszystkie dziewczęta, które usłyszały, głos Pasterza, zapraszamy w maju: 14.05.2022 do Moniek, na Dzień Otwartej Furty, byście mogły w bliskości Jezusa i Sióstr rozeznać swoją drogę życiowego powołania.
s. Nikodema Czerniecka CST
