Tam, klęcząc słucham, słodka Królowo Aniołów,
Wzniosłego hymnu, który z Twego Serca tryska,
Ty mnie uczysz melodii niebieskich zespołów,
Dziękczynnej, żem jest Zbawcy mojemu tak bliska.Twoje słowa miłości to tajemna rosa,
Która po wszystkie wieki da ożywcze tchnienie,
Przez Ciebie wszechmocnego zesłały niebiosa,
Rozmyślam, błogosławiąc Najświętsze Wcielenie.św. Teresa od Dzieciątka Jezus
Magnificat anima mea Dominum to radosna pieśń dziękczynna. Tymi słowy Maryja dziękuje Wszechmogącemu Bogu za dary, jakie sama otrzymała, a potem wylicza dobrodziejstwa, jakich Bóg nie przestanie na wieki dawać całemu rodzajowi ludzkiemu.
Wewnętrzną strukturę modlitewnej pieśni Najświętszej Maryi Panny tworzy: uwielbienie, dziękczynienie i pełna wdzięczności radość. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus odkryła piękno maryjnej pieśni Magnificat. Hymn uwielbienia Pana pomógł jej lepiej zrozumieć głęboką pokorę Maryi oraz duchowe ubóstwo Matki Zbawiciela przed Bogiem.
W uwielbieniu Pana nieba i ziemi Matka Boża użycza swojego głosu wszystkim odkupionym stworzeniom, dlatego św. Teresa utożsamia się z głosem Najświętszej Dziewicy. W ten sposób wysławia Boga razem z Matką Kościoła za otrzymane łaski oraz odnajduje Boże miłosierdzie.
Jezus pragnie znaleźć mieszkanie w naszej duszy i w naszym życiu, podobnie jak przez tajemnicę wcielenia znalazł schronienie pod Niepokalanym Sercem Maryi. Nosząc Boga w sercu, zanosimy Go światu i stajemy się apostołami Bożego miłosierdzia.
Warto dzisiaj zastanowić się nad tym, czy potrafię uwielbiać Boga za Jego dary? Jak często dziękuję Jezusowi za otrzymane łaski? Czy mam świadomość nieustannej obecności Boga w mojej duszy?
s. Bogumiła Ptasińska CST
