“Myślę o dobrym Bogu, o życiu, wieczności… po prostu myślę!”
(św. Teresa od Dzieciątka Jezus)
Kilka dni temu obchodziliśmy Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Aby uczestniczyć z tej okazji w Eucharystii, w Bazylice św. Piotra, czekałyśmy ponad godzinę. Kolorowy, barwny tłum osób Życia Konsekrowanego przewijał się w serpentynowej kolejce. Twarze wszystkich były radosne i uśmiechnięte. Wielu z nich wiekiem nie przekroczyło jeszcze trzydziestu lat, chociaż byli też i starsi. To, co scalało i jednoczyło wszystkich, dając poczucie więzi była łaska chrztu św. i konsekracji. Czyż może być coś piękniejszego nad to, że jesteśmy dziećmi Boga? Może i różnimy się wyglądem, kolorem skóry, habitem czy welonem na głowie, to jednak mamy tę jedyną pewność, że Jezus oddał za nas życie.
Jeśli odczuwamy brak powołań w Polsce i na świecie, to tylko dlatego, że w medialnym zgiełku trudno o skupienie i ciszę. Bóg przychodzi w łagodnym powiewie. Jedno wiem i słów tysiąc mi nie potrzeba aby usłyszeć Boga, trzeba pobyć sam na sam z sobą i z Nim. Uspokojone i otwarte serce na Dobro i Piękno od razu rozpozna TEGO, który czule wzywa po imieniu.
Życzę wszystkim tym, którzy ten głos usłyszą lub już usłyszeli, by mieli odwagę pójść za Nim pomimo różnych propozycji i atrakcji tego świata. On jest godzien tego!
s. Agnieszka Jaworska CST
