Z życia Kościoła

Tydzień Wychowania to inicjatywa Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski i Rady Szkół Katolickich. Jest obchodzony we wrześniu każdego roku. Inicjatywa Tygodnia Wychowania została pomyślana jako wyraz troski o dobro młodzieży i dzieci. Skorzystajmy z pomocy przygotowanych dla nas na ten czas i pamiętajmy szczególnie w tym tygodniu podczas modlitwy o dzieciach i młodzieży w naszej Ojczyźnie oraz tych, którzy są odpowiedzialni za ich wychowanie.

W święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, 8 września 1890 r.  św. Teresa od Dzieciątka Jezus, złożyła śluby zakonne. Dzień zaślubin Teresy, wyznaczony na wspomnienie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny był dla niej łaską i wyraźną interwencją z Nieba, że Ta, która cudownie uzdrowiła ją w latach dzieciństwa, teraz jest świadkiem zaślubin z Jej Synem.

Dzisiejsza Liturgia Słowa mówi o ważnej kwestii relacji między ludźmi – o upominaniu braterskim, które w dzisiejszym zrelatywizowanym świecie jest przecież niemodne. Upominanie często zamienia się w agresję, atak, niszczenie innych i nie ma nic wspólnego z troską o człowieka i jego zbawienie. Częściej jednak przybiera postać fałszywej akceptacji i tolerancji wyboru drogi zła i ciemności.

Obecnie w czasach licznych zagrożeń Kościoła, ataków na niego zorganizowanych struktur zła, w czasie upadku autorytetów zarówno kościelnych jak i świeckich, w czasach podważania porządku naturalnego i prawa Bożego, należy przypominać o jednym z najważniejszych przymiotów Bożych – czyli o wszechmocy Boga. Zapraszamy do zgłębienia treści formacyjnej w ramach formacji Misji św. Teresy, modlitwy za kapłanów.

Dzisiejsza Liturgia Słowa mówi o niezwykłej więzi powołanego z Bogiem, a jednocześnie wskazuje na potrzebę wyrzeczenie, aby rozwijać w sobie charakter ucznia. Bycie świadkiem Jezusa, to nie zawsze droga łatwa, to często pójście pod prąd, głoszenie tego, co nie jest popularne w swoim środowisku, niejednokrotnie upominanie.

Jezus w okolicy Cezarei Filipowej pyta swoich uczniów, za kogo ludzie uważają Syna człowieczego? I otrzymuje różne odpowiedzi, także z ust Apostołów. Jedynie Piotr odpowiada z głębi swojego serca: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Po wyznaniu wiary w bóstwo Jezusa Chrystusa Piotr zostaje powołany i wybrany na skałę Kościoła, wspólnotę wyznawców Chrystusa. Na wierze, nadziei i miłości Piotra zostanie zbudowana wspólnota Kościoła, której bramy piekielne nie przemogą.

Czasem może nam się wydawać, że Bóg nas nie wysłuchuje, jest nieczuły na nasze potrzeby i błagania. Dzisiejsza Ewangelia pokazuje konieczność, potrzebę stałości w proszeniu i ufnego oczekiwania, nawet wtedy kiedy sytuacja wydaje się beznadziejna, a ludzkie możliwości zostały wyczerpane. Postawa kobiety kananejskiej uczy nas determinacji i pokory, postaw, które pochwala Jezus.

Ewangelia dzisiejszej niedzieli ukazuje nam trzy obrazy, w których Jezus jawi się jako Ten, który zaspokaja potrzeby człowieka, jest w sprawach swego Ojca oraz jest Panem wszelkich żywiołów i ma nad nimi władzę. Jezus w dzisiejszej Ewangelii formuje nas, jak swoich uczniów, dając wyraz swojej troski o człowieka. Z jednej strony pozwala nam zmagać się z przeciwnościami, z drugiej towarzyszy nam w tych zmaganiach.

Świat dziś bardzo pędzi, próbujemy zaspokoić tak wiele różnych swoich głodów. Zabiegani, pochłonięci swoimi sprawami, nie pamiętamy, że naszym przeznaczeniem jest życie z Bogiem w wieczności. Rozmnożenie chlebów, o których mówi dzisiejsza Ewangelia jest zapowiedzią niebieskiego pokarmu, który jest pokarmem na życie wieczne.

Warto zastanowić się w kontekście dzisiejszej Ewangelii czy moje życie jest nastawione na szukanie Boga, miłości, wiary, relacji z drugim człowiekiem? Za czym tęskni moje serce, za jakimi pragnieniami i marzeniami podążam? Jezus pokazuje jak wielką wartością jest Królestwo Boże, do którego zmierzamy, a które już teraz się urzeczywistnia.