„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
12 lipca obchodzimy liturgiczne wspomnienie świętych małżonków: Zelii i Ludwika Martin, rodziców św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Prośmy, aby świętość życia świętych małżonków była wzorem i zadaniem każdej chrześcijańskiej rodziny.
Słowo Boże towarzyszy nam na wielu płaszczyznach naszej egzystencji, bo mówi nam o relacji do Boga, zaufaniu, modlitwie, patrzeniu na siebie. Ono również formuje nas do dokonywania właściwych wyborów, relacji i postaw. Warto w kontekście dzisiejszych czytań zadać sobie pytanie, jakim jestem podłożem dla Słowa i na ile pozwalam Słowu Bożemu zmieniać moje życie.
Każdy z nas potrzebuje czasu aby odpocząć, odreagować różne napięcia i stresy. Potrzebujemy również czasu aby poczynić refleksję nad sobą, nad życiem, aby móc postawić również ważne egzystencjalne pytania: Kim jestem, dokąd zmierzam, jaki jest cel mego życia?
Postawienie Boga na pierwszym miejscu to radykalizm opowiedzenia się za prawdą. Kiedy mamy wybór między Bogiem a człowiekiem, zawsze musimy wybrać Boga. Kto przeżyje życie z Jezusem, odnajdzie je w pełni już tu na ziemi i w wieczności.
Dzisiejsza Liturgia Słowa kieruje nasze serca na przeżywanie relacji z Jezusem w kontekście wierności Jego Słowu i odwadze opowiadania się za Nim w konkretnych sytuacjach życia. Głoszenie Ewangelii wymaga odwagi i wierności Ojcu, jest sprawdzianem naszej miłości i zaufania Bogu. Bać się powinniśmy tylko tego, co oddala nas od prawdy i miłości Ojca.
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej potocznie nazywana Bożym Ciałem ustanowiona została przez papieża Urban IV w 1264 roku. Kościół od samego początku głosił wiarę w realną obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament podczas Ostatniej Wieczerzy.
Niedzielą Zesłania Ducha Świętego rozpoczęliśmy w Kościele nowy Okres Liturgiczny - zwykły. Jest to czas kiedy głębiej poznajemy życie Jezusa, jego działalność, głównie poprzez Liturgię Słowa. Dzisiejsza Ewangelia jest przypomnieniem tego, czym w istocie jest Kościół.
Miesiąc czerwiec poświęcony jest czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jesteśmy wezwani, abyśmy wynagradzali – poprzez modlitwę i Komunię św. Sercu Pana Jezusa zranionemu grzechami, niewdzięcznością i oziębłością religijną ludzi. Litanią do Serca Pana Jezusa śpiewaną w sposób szczególny w miesiącu czerwcu uwielbiamy Serce Jezusa, które jest źródłem zjednoczenia serc wszystkich.
Niedziela Zesłania Ducha Świętego kończy w Kościele okres Wielkanocny. To jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu liturgicznym Kościoła. Przez kilka tygodni przeżywaliśmy na nowo tajemnice radości, tajemnice obecności Jezusa pośród swoich uczniów. Dziś w uroczystość Zesłania Ducha Świętego rodzi się Kościół, misja Jezusa zostaje przekazana wspólnocie Apostołom.
Duch Święty przychodzi nieustannie. W Kościele mamy jednak szczególne momenty łaski. Wtedy On działa z większą mocą i wylewa się bardziej obficie. Pięćdziesiątnica to Jego czas. Średniowieczną sekwencję do Ducha Świętego wyśpiewali siostry i bracia z różnych miejsc życia konsekrowanego.
