„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Współczesna pedagogika opiera się na różnych systemach wychowania. Celem niniejszego artykułu jest refleksja nad przykładem św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Doktora Kościoła jako wzoru dla współczesnych dzieci i młodzieży. Poprzedzona zostanie ona omówieniem samej istoty wzoru osobowego wraz z jego elementami oraz ukazaniem znaczenia tegoż wzoru w formacji dzieci i młodzieży.
Trudno zrozumieć naszymi zmysłami Bożą pedagogię, Boga, którego cierpliwość i wiara w nas jest ponad naszym ludzkim myśleniem. Tylko w Bogu i dzięki Jego miłości możemy odnawiać nasze życie i przemieniać się z chwastu w pszenicę, która wyda stokrotne owoce.
12 lipca obchodzimy liturgiczne wspomnienie świętych małżonków: Zelii i Ludwika Martin, rodziców św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Prośmy, aby świętość życia świętych małżonków była wzorem i zadaniem każdej chrześcijańskiej rodziny.
Słowo Boże towarzyszy nam na wielu płaszczyznach naszej egzystencji, bo mówi nam o relacji do Boga, zaufaniu, modlitwie, patrzeniu na siebie. Ono również formuje nas do dokonywania właściwych wyborów, relacji i postaw. Warto w kontekście dzisiejszych czytań zadać sobie pytanie, jakim jestem podłożem dla Słowa i na ile pozwalam Słowu Bożemu zmieniać moje życie.
Każdy z nas potrzebuje czasu aby odpocząć, odreagować różne napięcia i stresy. Potrzebujemy również czasu aby poczynić refleksję nad sobą, nad życiem, aby móc postawić również ważne egzystencjalne pytania: Kim jestem, dokąd zmierzam, jaki jest cel mego życia?
Postawienie Boga na pierwszym miejscu to radykalizm opowiedzenia się za prawdą. Kiedy mamy wybór między Bogiem a człowiekiem, zawsze musimy wybrać Boga. Kto przeżyje życie z Jezusem, odnajdzie je w pełni już tu na ziemi i w wieczności.
Dzisiejsza Liturgia Słowa kieruje nasze serca na przeżywanie relacji z Jezusem w kontekście wierności Jego Słowu i odwadze opowiadania się za Nim w konkretnych sytuacjach życia. Głoszenie Ewangelii wymaga odwagi i wierności Ojcu, jest sprawdzianem naszej miłości i zaufania Bogu. Bać się powinniśmy tylko tego, co oddala nas od prawdy i miłości Ojca.
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej potocznie nazywana Bożym Ciałem ustanowiona została przez papieża Urban IV w 1264 roku. Kościół od samego początku głosił wiarę w realną obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament podczas Ostatniej Wieczerzy.
Niedzielą Zesłania Ducha Świętego rozpoczęliśmy w Kościele nowy Okres Liturgiczny - zwykły. Jest to czas kiedy głębiej poznajemy życie Jezusa, jego działalność, głównie poprzez Liturgię Słowa. Dzisiejsza Ewangelia jest przypomnieniem tego, czym w istocie jest Kościół.
Miesiąc czerwiec poświęcony jest czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jesteśmy wezwani, abyśmy wynagradzali – poprzez modlitwę i Komunię św. Sercu Pana Jezusa zranionemu grzechami, niewdzięcznością i oziębłością religijną ludzi. Litanią do Serca Pana Jezusa śpiewaną w sposób szczególny w miesiącu czerwcu uwielbiamy Serce Jezusa, które jest źródłem zjednoczenia serc wszystkich.
