„Liczę na to, że nie będę bezczynna w niebie.
Pragnieniem moim jest pracować dalej dla Kościoła i dla dusz, o to proszę Boga, i jestem pewna, ze mnie wysłucha”.
Tylko pokój, który rodzi się z braterskiej i bezinteresownej miłości, może pomóc nam przezwyciężyć kryzysy osobiste, społeczne i globalne – napisał papież Franciszek w orędziu na 56. Światowy Dzień Pokoju, który będziemy obchodzić 1 stycznia.
W uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP w konkatedrze św. Aleksandra w Suwałkach, Akatyst wybrzmiał potężnym śpiewem dla uczczenia zasług Maryi. Modlitwa ta była również prośbą zgromadzonego ludu o pokój w naszej ojczyźnie i nawrócenie Rosji.
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus z racji powołania do Karmelu nie mogła być misjonarką w dosłownym tego słowa znaczeniu, ale została nią stokroć bardziej skutecznie, poprzez modlitwę, cierpienie i ofiarę za misyjne dzieło Kościoła. Pokazała nam, jak można przeżywać swoje powołanie misyjne, nie wyjeżdżając na misje. Każdy chrześcijanin, na mocy chrztu świętego, jest powołany do głoszenia Dobrej Nowiny.
Przeżywamy dzisiaj w Kościele wspaniałą uroczystość. Przypomina ona nam, że Bóg znalazł na ziemi mieszkanie w Maryi, i dzięki temu mógł przeprowadzić swój zbawczy plan. To On sprawił, że Maryja pojawiła się na świecie bez grzechu pierworodnego – na mocy zasług, które Jezus wysłużył swoją męką.
Każde dziecko Państwo Martin zawierzali Matce Bożej, stąd każde otrzymywało dodatkowe imię Maria. Nic więc dziwnego, że Teresa wzrastając w klimacie maryjności, już od dzieciństwa z taką łatwością i spontanicznością dziecka odnosiła się do Maryi.
W drugą niedzielę Adwentu będziemy przeżywać XXIII Dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie pod hasłem: „Posłani w pokoju Chrystusa”. W tym dniu w całym Kościele będą organizowane zbiórki pieniężne do puszek na rzecz najbardziej potrzebujących w Ukrainie.
Cały świat widzialny i niewidzialny został stworzony przez Boga. W opisie stworzenia świata w Księdze Rodzaju wielokrotnie powtarzają się słowa: „Bóg rzekł”, a w opisie stworzenia człowieka słowo: „tchnął”. Bóg stwarza przez swoje Słowo i Tchnienie.
Początki kalendarza adwentowego sięgają podobno 1851 roku. W pierwotnym zamyśle kalendarz adwentowy miał być zachętą do intensywnego i twórczego przygotowania się do świąt Bożego Narodzenia i wzmacniać radość z oczekiwania na Dzieciątko Boże. Już wtedy przyjął się zwyczaj, aby każdego dnia wieszać w domu obrazek dotyczący świąt i przyjścia na świat Jezusa.
Uczestnicząc w roratach oddajemy cześć i chwałę Bogu razem z Maryją, która przez całe swoje życie zachowała czujność serca oraz gotowość pełnienia woli Bożej. Nie chodzi jednak tylko o obecność na porannej Mszy świętej, ale raczej o nabycie i zachowanie postawy otwartości na łaskę oraz uległości Duchowi Świętemu.
W święto Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, 21 listopada, obchodzimy w Kościele Światowy Dzień Życia Kontemplacyjnego. „Jest to stosowna okazja – powiedział Papież Franciszek – aby dziękować Panu za dar tak wielu osób, które w klasztorach i eremach poświęcają się Bogu w modlitwie i ciszy wypełnionej pracą”.
