„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.
Zapamiętałam obraz św. Teresy od Dzieciątka Jezus, który był w moim domu rodzinnym. Była także książeczka o świętej. Na tytułowej stronie widniało zdjęcie świętej Teresy w pięknej sukni z włosami upiętymi do góry, jakby chciała być poważniejsza, wyższa, wzbudzająca zaufanie. Wówczas jeszcze była nikła moja wiedza o świętej, ale pragnęłam naśladować ją w upinaniu włosów.
Wszyscy z rodziny Martin i Guerin niepokoili się o stan zdrowia małej Tereski. Z pomocą przyszła Najświętsza Maryja Panna, która swoim pięknym uśmiechem uzdrowiła zranione serce małej dziewczynki. Tereska dzięki łasce Bożej znowu stała się radosną, pełną życia i odważną dziewczynką.
Duchowość św. Tereski wpłynęła na moją relacje z Bogiem, jest bardziej mi Ojcem, a ja Jego córką. Wychowywałam się bez ojca, a Teresa nauczyła mnie miłości dziecięcej względem Boga. Nie mając ojca ziemskiego, mam Ojca Niebiańskiego. Teresa stała się moją przewodniczką duchową.
Trwamy w roku Jubileuszu 150. rocznicy urodzin św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Z tej okazji podejmujemy wiele inicjatyw, które kierują nasz wzrok na duchową drogę i przesłanie Świętej. Treści te pojawiają się na bieżąco na stronie internetowej Zgromadzenia. Kolejną, tym razem muzyczną inicjatywą jest opracowana Koronka Dziecięctwa Duchowego.
13 maja w dzień Matki Bożej Fatimskiej z Podkowy Leśnej do Powsina wyruszyła 16 osobowa grupa rowerzystów. Mieli oni do pokonania 76 kilometrów. Trasa wiodła przez las Młochowski, Kabacki, miasta, wioski i okoliczne jeziorka.
Po śmierci Zelii Martin Paulinę i małą Tereskę połączyła wyjątkowa relacja. Teresa wybrała Paulinę na swoją przybraną matkę. Paulina w szczególny sposób zatroszczyła się o najmłodszą siostrę, dbała o jej edukacje i wychowanie.
Na pogrzeb biskupa łuckiego, który miał miejsce w poniedziałek 13 lutego 1950 roku przybyło około 20 biskupów, około 300 kapłanów oraz tłum wiernych świeckich. Mszę św. żałobną w kościele św. Jakuba w Toruniu odprawił prymas Polski Stefan Wyszyński. Mowę po mszy św. wygłosił ks. infułat Teofil Skalski, prepozyt kapituły katedralnej łuckiej. Biskup Adolf Piotr Szelążek został pochowany w krypcie kościoła pod prezbiterium.
Jej obecność w moim życiu jest cicha i delikatna, jak ciche i subtelne było Jej ziemskie życie. Św. Teresa towarzyszy mi dyskretnie w moich duchowych zmaganiach. Wiem, że bez Jej pomocy nie byłabym sobą. Jej doktryna nadała właściwy kierunek mojemu życiu, a Jej osoba stała się moim duchowym autorytetem.
Od narodzin noszę Jej imię a pierwszą modlitwą, z którą zwróciłam się do Niej mając niepełne 9 lat była prośba o dar bycia w przyszłości siostrą zakonną. O ten dar prosiłam niezmiennie ponad rok, nie rozumiejąc do końca, czym jest to powołanie. Prawie dwadzieścia lat pracuję na Ukrainie, a Ona „mała, wielka Święta” wciąż mi towarzyszy w małych zadaniach wyznaczonych przez Boga i Zgromadzenie.
Nasza wspólnota sióstr zamieszkałych w Mońkach 7 maja wraz z parafią obchodziła Jubileuszowy czas beatyfikacji św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Św. Teresa jest natomiast patronką nie tylko zgromadzenia, ale również parafii w której siostry są i pracują już 60 lat. Co prawda sama rocznica beatyfikacji św. Teresy przypada 29 kwietnia, jednak ze względów duszpasterskich świętowaliśmy Jubileusz 100-lecia tydzień później.
