„Pracujmy razem dla zbawienia dusz.
Mamy tylko nasze życie – jeden dzień – by je ratować.
Następnym dniem będzie wieczność”.

św. Teresa od Dzieciątka Jezus

Szkoła Modlitwy Karmelitańskiej

Czwarty i ostatni zjazd Szkoły Modlitwy Karmelitańskiej odbył w Mońkach w dniach 4-6 czerwca br. Uczestniczyły w nim siostry Terezjanki ze wspólnot w Polsce. Spotkanie poprowadził o. Krzysztof Jarosz OCD z Gorzędzieja, znawca duchowości św. Teresy od Jezusa. Korzystając z duchowej spuścizny Karmelu siostry poznawały, uczyły i praktykowały modlitwę myślną, której przewodniczką i mistrzynią jest św. Teresa z Avila. 

Warto przypomnieć, że karmelitańska metoda modlitwy wewnętrznej, to modlitwa, której uczyła, i jak ją pojmowała św. Teresa z Avila. W jej ujęciu modlitwa jest wewnętrznym obcowaniu z Panem, w którym odpowiadając na Jego wezwanie do miłowania, mówimy Mu szczególnie o miłości. Różne składowe części modlitwy służą do tego tylko, by łatwiej nas doprowadzić do miłosnej rozmowy z Bogiem. W życiu duchowym chodzi więc o to, aby być coraz bliżej Źródła.

Ostatni zjazd Szkoły Modlitwy był czasem kontynuacji drogi modlitwy według św. Teresy z Avila. Tym razem pochyliłyśmy się nad ostatnim jej etapem, którym jest modlitwa mistyczna – nadprzyrodzona czyli bezpośrednie udzielania się Boga. Myli się ten, kto uważa że modlitwa kontemplacyjna nie jest dla niego, że to przywilej osób żyjących w wielkiej zażyłości z Bogiem. Bynajmniej, kontemplacja o której mowa jest dla każdego, jak powie św. Teresa, ponieważ Pan Bóg chce pogłębienia relacji miłości z każdym z nas. Kontemplacja w rozumieniu św. Teresy jako nadprzyrodzonej formy udzielania się Pana Boga ma różne postacie. Jedną z nich jest modlitwa uciszenia, która wprowadza duszę w obcowanie z Bogiem.

Każda inicjatywa, zamierzone działanie wymaga podsumowania i ewaluacji. Podobnie było podczas naszego ostatniego zjazdu. Był to czas refleksji, wspomnień, podsumowań, spojrzenia wstecz na przeżyty czas Szkoły i pewnej drogi, która dobiegła końca. Również cenny czas uświadomienia sobie co wydarzyło się w tym miesiącach, w jaki sposób moja relacja z Panem się pogłębiła, co mi pokazała, co we mnie odkryła? Takie pytania stawiałyśmy sobie w ostatnim weekendzie Szkoły.

Szkoła Modlitwy, w której uczestniczyłyśmy to przypominanie wskazań, zaleceń i rad św. Teresy z Avila na temat skuteczności modlitwy. Modlitwy, która stanowi centrum życia zakonnego i jest przyjacielską, osobową relacją.

Szkoła Modlitwy miała wiele elementów, pomocnych w owocnym przeżyciu darowanego czasu.

1. Modlitwa wewnętrzna podczas zjazdów
2. Wprowadzenie do modlitwy
3. Praca nad materiałami (kwestionariuszami, wykresami, itp.)
4. Dzielenie w grupach
5. Wspólne czytanie tekstów św. Teresy z Avila
6. Zapiski duchowe (pisanie i czytanie ich)
7. Wieczorny czas w celi
8. Rozmowy z ojcem
9. Adoracja Najświętszego Sakramentu
10. Modlitwa Liturgią Godzin

Wszystkie wymienione elementy były narzędziami w rozumieniu i uczeniu się modlitwy, którą żyła i praktykowała św. Teresa. eo proste, praktyczne wskazówki które pomagały nam w osiąganiu celu.

Na zakończenie Szkoły Modlitwy Karmelitańskiej podzieliłyśmy się swoimi doświadczeniami przeżytego czasu Szkoły, z której wyjeżdżamy pełne nadziei i nowego zapału do podjęcia duchowej walki o kształt i jakość naszej relacji z Panem. Niezmiernie cenne i ubogacające były każdorazowe dzielenia się w grupach, gdzie spotykałyśmy się z bogactwem przeżyć, innych zapatrywań, trafnych spostrzeżeń. Takie dzielenie służyło z jednej strony budowaniu klimatu otwartości, z drugiej zaś poznawaniu nowych treści pomocnych w dalszej drodze.

Centrum każdego dnia Szkoły Modlitwy była Eucharystia, która jest źródłem i siłą każdej modlitwy oraz modlitwa wewnętrzna. Podsumowaniem zaś każdego dnia prowadzonej sesji była modlitwa Adoracji Najświętszego Sakramentu.

s. Dawida Prusińska CST

Więcej zdjęć ze Szkoły Modlitwy Karmelitańskiej znajdziesz tutaj

Podziel się: