Zawsze płomień miłości dziecko w piersi czuje,
Na myśl, że Matki serce wspólnie z nim cierpiało:
Królowo, Twoje Serce, ach, ja to pojmuję,
By zyskać moją miłość, ileż łez wylało!To, co mówią o Tobie Ewangelii słowa,
Zbliżyć mi się do Ciebie i patrzeć ośmiela,
Tak prosta życia Twojego osnowa,
Żyłaś, cierpiałaś, jak ja, Matko Zbawiciela!św. Teresa od Dzieciątka Jezus
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus rozważając Ewangelie dostrzegła, że życie Najświętszej Maryi Panny było proste i zwyczajne. Maryja wychowywała się w żydowskiej rodzinie w Nazarecie, żyła w konkretnej rzeczywistości kulturowej i społecznej, doskonale znała trud codziennego życia.
Matka Zbawiciela, jak każda kobieta podejmowała zwyczajne obowiązki i prace kobiety, przygotowywała posiłki, troszczyła się o najbliższych. Poza tym, jako Matka Zbawiciela, Maryja doświadczyła lęku o życie swojego Jedynego Syna.
Maryja doskonale rozumie tajemnicę ludzkiego cierpienia, ponieważ sama doświadczyła wielu trudów ziemskiego życia. W Niepokalanym Sercu Maryi każdy strudzony i cierpiący człowiek można znaleźć schronienie i nadprzyrodzoną pomoc. Maryja jest przecież Ucieczką grzesznych, Uzdrowieniem chorych oraz Pocieszycielką strapionych.
Św. Teresa zrozumiała, że w obliczu wszystkich cierpień, których doświadczyła, Maryja była zawsze blisko niej, dlatego jej serce wypełnione było wdzięcznością i miłością do Najświętszej Maryi Panny. Św. Teresa ufała Matce Zbawiciela, ponieważ wiedziała, że Maryja zawsze przyjdzie Jej z pomocą i obdarzy łaską duchowej pociechy, ilekroć będzie potrzebowała wsparcia Matki Dobrej Rady.
Warto dzisiaj zastanowić się nad tym, czy zauważam pokorną obecność Maryi w moim życiu? Czy potrafię powierzać Jej swoje duchowe zmagania i codzienne potrzeby? Czy szukam bliskiej relacji z Matką Zbawiciela w chwili smutku i cierpienia?
s. Bogumiła Ptasińska CST
