„Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus udał się do Jerozolimy. W świątyni napotkał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas sporządziwszy sobie bicz ze sznurków, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Weźcie to stąd, a nie róbcie z domu mego Ojca targowiska!» Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie. W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo». Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?» On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus. Kiedy zaś przebywał w Jerozolimie w czasie Paschy, w dniu świątecznym, wielu uwierzyło w imię Jego, widząc znaki, które czynił. Jezus natomiast nie zwierzał się im, bo wszystkich znał i nie potrzebował niczyjego świadectwa o człowieku. Sam bowiem wiedział, co w człowieku się kryje”. (J 2, 13-25)
Jesteśmy w czasie Wielkiego Postu, czasu, w którym świadomie mamy wybierać drogę za Jezusem. Dzisiejsza Liturgia bardzo wyraźnie nam o tym akcentuje. Pierwsze czytanie to Dziesięć Przykazań. Bóg daje człowiekowi dziesięć ważnych słów do ich przestrzegania. Przestrzeganie przykazań ma być naszą odpowiedzią, na to co Bóg nam uczynił. Wyzwolił nas z ziemi egipskiej z domu niewoli. Nie przestrzegamy ich ot tak sobie, ale ze względu na to, co nam Bóg ofiaruje po każdorazowym wyjściu z niewoli naszych grzechów, uwikłań, złych przywiązań. Wychodzimy w kierunku Ziemi Obiecanej, ku Jezusowi, a On staje się nową Paschą. Oto jest dziesięć zdań, które dają porządek światu.
Ewangelia mówi o przybyciu Jezusa do Świątyni Jerozolimskiej, w której przejawia swoją złość, bo nie jest ona tym, do czego została przeznaczona. Krytykuje kult świątynny, który był dla niego obrzydliwy, ze względu na zanik poczucia świętości Boga. Pokazuje swój gniew, aby pokazać, na czym ma opierać się prawdziwy kult. Kult, to nie jest handel z Bogiem. Ofiara, czy pieniądze nie dadzą nam zbawienia. Jezus mówiąc o odbudowaniu świątyni w trzy dni, mówi o świątyni swojego ciała, swojego serca. Trzeba dziś zadać sobie pytanie: Czy w mojej świątyni serca nie ma dziś targowiska? Czy moje serce jest najczystszą najpiękniejszą świątynią w której odbywa się prawdziwy kult wiary.
Dziesięć słów w Starym Testamencie i trzy słowa w Nowym Testamencie, one dają porządek świata, życia chrześcijanina.
„W mocy Słowa”, to cykl komentarzy do niedzielnych Ewangelii, prezentowanych przez ks. Macieja Jaszczołta, biblistę, przewodnika po Ziemi Świętej, wikariusza Archikatedry Warszawskiej.
Zapraszamy do odwiedzenia kanału Jaskinia Słowa, w którym ks. Maciej Jaszczołt komentuje kolejne fragmenty Ewangelii. A w czasie wielkopostnym szczególnie możemy przejść drogę razem z Jezusem przyglądając się kolejnym biblijnym osobom.
Zapraszamy również do subskrypcji Terezjańskiego Newslettera.
