Z troską o przyszłość Kościoła i suwerenność Ojczyzny, ks. bp A. P. Szelążek uczestniczył także w rozmowach dotyczących granic i terytorium II Rzeczypospolitej i roli duchowieństwa w odradzającym się państwie. Podkreślał, że katolicyzm narodu polskiego powinien być wzięty pod uwagę w kształtowaniu stosunków między państwem a Kościołem. Opowiadając się po stronie pełnej autonomii Kościoła, ks. biskup doświadczał w pracy w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego konkretnych problemów związanych z konfrontacją swego stanowiska z innymi opcjami politycznymi. O pracach podejmowanych dla dobra Kościoła w Polsce informował na poszczególnych Konferencjach Episkopatu, w których starał się systematycznie uczestniczyć.
Poza działalnością ministerialną angażował się również w akcję misyjną Kościoła. W dniach 27-29 lipca 1920 r. na Konferencji Episkopatu Polski w Częstochowie postanowiono powołać we wszystkich diecezjach Związki Misyjne Duchowieństwa oraz propagować tę działalność wśród alumnów przez organizowanie specjalnych wykładów i konferencji. Utworzono wówczas Sekretariat Misyjny, którego kierownikiem został ks. bp A. P. Szelążek. 14 grudnia 1921 r. w ramach prac Sekretariatu otworzone zostało Towarzystwo Popierania Wiary Katolickiej na Wschodzie. Jego członkowie w prowadzonej działalności kierowali się nadzieją nawrócenia narodu rosyjskiego, choć w oficjalnej dokumentacji unikano takiego sformułowania celu. Otwarcie na złożoną problematykę apostolatu Kościoła lokalnego, sprawiło, że ks. bp A. P. Szelążek, stopniowo rozszerzał zakres działalności naukowej, kaznodziejskiej i społecznej. 8 listopada 1922 r., za opublikowanie pracy O znaczeniu Jezusa Chrystusa dla chrześcijańskiej religii, uzyskał tytuł doktora teologii. Pod koniec 1924 r. sytuacja polityczna w kraju uległa zdecydowanym zmianom. W kręgach rządowych coraz częściej pojawiały się opcje za ograniczeniem wpływu Kościoła na życie społeczne i polityczne. Niepewna stała się również praca ks. bpa Szelążka jako urzędnika Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. O tych przemianach pisał z troską:
I kiedy dzisiaj przychodzą rozczarowania, cierpienia są bardzo ostre. Przedstawię Wam krótki zarys wydarzeń w dniach 29/IX I 30/IX. W wigilię święta błogosławionej Teresy przeżywałem po mszy wewnętrzną pociechę. Następnie, w biurze, otrzymałem bardzo bolesną wiadomość. Obrona Kościoła spowodowała, małe lecz rzeczywiste, prześladowanie mojej osoby. Krzyż był prawdziwie godny czci. (…) Szukam rozwiązania wątpliwości, ofiarując Jezusowi po mszy te gorące pragnienia miłości Bożej – jakby bukiet – i postanawiając uczynić wszystko, co jest możliwe, by zrealizować ten ideał. Lecz, powtarzam – jestem często wystawiony na pokusy zniechęcenia. A więc uważam, że moją największą potrzebą jest szczera pokora.
s. Beniamina Karwowska CST
Ks. Bp Adolf Piotr Szelążek. Wierny Świadek Chrystusa.
